Friday, September 14, 2007

က်ဴရွင္ျပႆနာ

ေက်ာင္းျပင္ပ ပညာေရးေတြကို ေဆြးေႏြးရင္းအေ၀းသင္ပညာေရးထဲက Online Education အေၾကာင္း ေဆြးေႏြး ခဲ့ပါတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ပညာေရးမွာ Information Technology ေခတ္ေရာက္ျပီလို႔ ေၾကြးေၾကာ္ ေနတဲ့ လက္ရွိအစိုးရအေနနဲ႔ သိပၸံနဲ႔နည္းပညာ ကိုသာ ေက်ာင္းပညာေရးအတြက္ တကယ္ ထိထိေရာက္ေရာက္ အားေပးမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူငယ္ေတြဟာလည္း ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ ပညာေရးေတြကို ဆည္းပူး ရယူ ႏိုင္ၾကမွာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ အနီးဆံုး ထိုင္းႏိုင္ငံမွာကေတာ့ IT ထြန္းကားတဲ့အတြက္ လူတိုင္း ကိုယ့္အရည္အခ်င္း ရွိသေလာက္ ပညာကို အလြယ္တကူ သင္ယူခြင့္ ရေနတာမို႔လို႔ ပညာေရးအဆင့္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံထက္ အမ်ားၾကီး သာသြားတာပါ။

အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ စာသင္ခန္းေတြ ဆီမွာလဲ ထိေရာက္တဲ့ပညာေရးကို မရ ၊ Internet ကေနလည္း ေလ့လာခြင့္မရတဲ့အခါမွာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႔ အားကိုးရာက က်ဴရွင္ေတြ ျဖစ္လာတာပါ။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ က်ဴရွင္ဆိုတာက ေက်ာင္းျပင္ပ ပညာေရး တမ်ိဳးလို ျဖစ္လာျပီ လို႔ ဆိုရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတစ္ပတ္မွာ က်ဴရွင္ အေၾကာင္းေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ က်ဴရွင္ဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရက ၁၉၇၀ေလာက္ကစျပီး တြင္က်ယ္လာခဲ့ပါတယ္။ အစပ်ဳိးတာကေတာ့ အေျခခံပညာ ေက်ာင္းေတြကပါ။ မိဘႏွစ္ပါးလံုး အလုပ္လုပ္ၾကရတဲ့ ေခတ္ကို ေရာက္လာတာနဲ႔အတူ ကေလး ပညာေရးကို မိဘက အခ်ိန္မေပးႏိုင္ၾကေတာ့တဲ့ အတြက္ ကေလးေတြကို စာေတာ္ဖို႔ သူတို႔ အတန္းပိုင္ ဆရာ ဆရာမဆီ အခ်ိန္ပို သင္ဖို႔ အပ္ရာကေန က်ဴရွင္ေတြ ေပၚလာတာပါ။ မဆလေခတ္မွာ ျပည္သူလူထု စား၀တ္ ေနေရး က်ပ္တည္းလာျပီး ၀န္ထမ္းေတြ လစာနဲ႔ ကုန္က်စရိတ္ မေလာက္မငွ ျဖစ္လာရာကေန အပို၀င္ေငြရတဲ့ အလုပ္ပိုေတြလုပ္လာၾကရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဆရာေတြလည္း က်ဴရွင္ျပတဲ့ အပိုအလုပ္ကို လုပ္လာၾကရတာပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ေဆးတကၠသိုလ္တို႔ စက္မႈတကၠသိုလ္တို႔လို အမွတ္ေကာင္းမွ ၀င္ခြင့္ရတဲ့ ေက်ာင္းမ်ဳိး၀င္ခြင့္ ရဖို႔အတြက္ ၁၀တန္းစာေမးပြဲ အမွတ္က အဓိက က်လာတဲ့အခါမွာ ေက်ာင္းမွာသင္တာနဲ႔ မလံုေလာက္ ေတာ့ဘူးလို႔ ယူဆလာၾကတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ဴရွင္ေတြ အမ်ားၾကီး ထြန္းကားလာတာ ပါပဲ။ အေစာပိုင္းတုန္းက ေက်ာင္းက ဆရာ ဆရာမေတြပဲ က်ဴရွင္သင္ရာကေန ေနာက္ပိုင္း မွာ ျပင္ပက်ဴရွင္ေတြပါ ရွိလာရာက ၁၉၇၅ခုႏွစ္ေလာက္မွာ အစိုးရက တရား၀င္ မွတ္ပံုတင္ျပီး က်ဴရွင္ဖြင့္ခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒီ က်ဴရွင္ ေတြဟာ ၁၉၉၀ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ၀ိုင္းဆိုျပီးေတာ့ လူ ၁၀ေယာက္သာ အမ်ားဆံုး လက္ခံျပီး သင္တန္းေၾကး လည္း အမ်ားၾကီးေပးရတဲ့ ပံုစံကို ေျပာင္းသြားပါတယ္။

၂၀၀၀ျပည့္ႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျခခံပညာေရးမွာ ေက်ာင္းတြင္း သင္ၾကားမႈ အေျခအေနဟာ ေတာ္ေတာ္ ဆုတ္ယုတ္လာပါတယ္။ ေက်ာင္းဆရာေတြရဲ႔ လစာ နည္းပါးမႈေၾကာင့္ ဆရာေတြဟာ စာသင္ခန္းကို စိတ္၀င္စားမႈ နည္းလာပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြဘက္ကလည္း ဆရာေတြအေပၚ အားမရတာမ်ဳိး အျပန္အလွန္ ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီအျပင္ ေခတ္စနစ္္ရဲ႕ အေထြေထြ အက်ပ္အတည္းနဲ႔ အေျခခံပညာ အထက္တန္းရဲ႕ ဘာသာရပ္မ်ားတဲ့ အခက္အခဲေတြ အဂၤလိပ္လိုသင္တဲ့ ျပႆနာ ေတြေၾကာင့္ မိဘက သားသမီးပညာေရးကို မကူႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အဲလိုနဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ ကို အခ်ိန္ျပည့္ ဂရုစိုက္ေပးႏိုင္တဲ့ ေက်ာင္းအိပ္ ေက်ာင္းစား ေဘာ္ဒါ ေတြ ေပၚလာပါတယ္၊ ၂၀၀၀ျပည့္ႏွစ္ေလာက္ကစျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သားသမီးေတြကို ေဘာ္ဒါေက်ာင္း ထားတာ ေခတ္စားလာပါတယ္။ ေဘာ္ဒါေက်ာင္းတခ်ဳိ႔ကေတာ့ တကယ္ပဲ ကေလးေတြကို ေက်ာင္းေန ေပ်ာ္ျပီး စာေတာ္ေစတယ္ လို႔ ေက်ာင္းသားမိဘေတြက ေျပာပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ကေလးေတြ ေက်ာင္းေနေပ်ာ္ျပီး စာေတာ္ေစေရးဟာ ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အစိုးရနဲ႔ ေက်ာင္း ဆရာ ေတြမွာ အထူး တာ၀န္ရွိတာပါ။ အခုေတာ့ ကေလးေတြက က်ဴရွင္ေတြမွာ ေဘာ္ဒါေက်ာင္း ေတြ မွာပဲ ေပ်ာ္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲလို ေပ်ာ္ခြင့္ရတာကလည္း တကယ့္ လူနည္းစုေလးပါပဲ။ က်ဴရွင္ေတြ ေဘာ္ဒါ ေတြရဲ႕ စရိတ္က သိပ္မ်ားတာမို႔လို႔ သာမန္ လူထုလူတန္းစားက သားသမီးေတြခမ်ာ အနားေတာင္ မကပ္ႏိုင္ ၾကပါဘူး။ အခု ၂၀၀၆-၂၀၀ရ ပညာသင္ႏွစ္အတြက္ဆိုရင္ ၀ိုင္းေၾကးက ဘာသာစံု ၁၀ေယာက္၀ိုင္း တစ္၀ိုင္းကို အနည္းဆံုး က်ပ္၁၀သိန္း ရွိပါတယ္။ တစ္ေယာက္ခ်င္း က်ဴရွင္ခက တစ္လကို ၁သိန္းခြဲ ေလာက္ရွိတာပါ။ ေဘာ္ဒါေတြကေတာ့ ေက်ာင္းသားကို အစားအေသာက္ကအစ က်န္းမာေရး အဆံုးၾကည့္ေပးတာမို႔လို႔ တစ္ႏွစ္ ကို အနည္းဆံုး ေဘာ္ဒါေက်ာင္းကေတာင္ ၁၂သိန္းေပးရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီေလာက္ ေငြေၾကး အကုန္ အက် မ်ားတဲ့ ပညာေရးကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူနည္းစုသာ တတ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ကေတာ့ ျပည္ပမွာ အလုပ္လုပ္ျပီး သားသမီးလည္း နည္းတဲ့သူေတြသာ တတ္ႏိုင္တာပါ။

သာမန္၀န္ထမ္းသားသမီးလို က်ဴရွင္အတြက္ ေငြကုန္ေၾကးက်မခံႏိုင္တဲ့သူေတြကေတာ့ အမ်ားစုတက္ႏိုင္တဲ့ တန္းခြဲက်ဴရွင္ေတြမွာ တက္ၾကရပါတယ္။ အဲဒီ က်ဴရွင္ေတြမွာေတာင္ မွ သင္တန္းေၾကးက အနည္းဆံုး တစ္ေယာက္ ကို တစ္လ ၆ေသာင္းရွိပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ကို အနည္းဆံုး ၆သိန္း ၇သိန္းေတာ့ ကုန္မွာပါ။ အဲဒီေလာက္ အကုန္အက်ခံထားရတဲ့ ပညာေရးရဲ႔ ဦးတည္ခ်က္ကေရာ တကယ္တန္ဖိုးရွိရဲ႕လား၊ တကယ္ေရာ အသံုးက်ရဲ႕လားဆိုတာကလည္း စဥ္းစားဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။

ျပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၀၆ခုႏွစ္ ေမလမွာေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြက ေက်ာင္းဆရာဆရာမေတြ က်ဴရွင္ မျပရဘူး၊ ျပရင္ ျပင္းျပင္း ထန္ထန္အေရးယူမယ္လို႔ အမိန္႔ထုတ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ေက်ာင္းတခ်ဳိ႕ကိုလည္း စစ္ေဆးျပီး ပိတ္ခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ ကေလးေတြရဲ႕ ပညာေရး အတြက္ တကယ္လည္း လိုအပ္ေနတဲ့ က်ဴရွင္ ယဥ္ေက်းမႈ ကေတာ့ ရွိေနရတုန္းပါပဲ။ ပိုဆိုးတာကေတာ့ ခုခ်ိန္မွာ က်ဴရွင္ဆိုတာက တကၠသိုလ္အဆင့္၊ မဟာဘြဲ႔အဆင့္ေတြထိပါ ရွိေနတာပါပဲ။

တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ေက်ာင္းမတက္ဘဲ က်ဴရွင္ေတြပဲ တက္ေနလို႔ က်ဴရွင္ေတြ ပိတ္ပစ္ရမယ္ ဆိုတာ ထက္ ေက်ာင္းမွာ စာကို ဂရုတစိုက္သင္ေပးဖို႔နဲ႔ ဆရာ ဆရာမေတြ စား၀တ္ေနေရး မပူပင္ရဘဲ စာ ေကာင္းေကာင္း သင္ေပးႏိုင္ေအာင္ ပံ့ပိုးေပးဖို႔ကသာ အစိုးရေတြရဲ႕ အေျခခံက်တဲ့ အဓိကတာ၀န္ ျဖစ္ပါတယ္။

ေမျငိမ္း(၂၀၀၆)


No comments: