Friday, April 3, 2009

Building Knowledge Economies စာတမ္း(၅)


ကမာၻ႔ဘဏ္ ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈ ေလ့လာေရးအဖြဲ႔ရဲ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ စာတမ္းပါ Building Knowledge Economies ပညာေရးဆိုင္ရာ အၾကံျပဳခ်က္ မူ၀ါဒေတြကို မူလတန္းပညာေရးအတြက္… အလယ္တန္းနဲ႔ အထက္တန္းပညာေရးအတြက္… တကၠသိုလ္ေကာလိပ္အဆင့္ ပညာေရးအတြက္ စသျဖင့္ တက႑စီကို အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးတင္ျပေနခဲ့တာ ခုတပတ္မွာေတာ့ ေနာက္ဆံုးက႑အျဖစ္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အၾကံျပဳခ်က္ မူ၀ါဒေတြကို ေျပာျပပါ့မယ္၊

စဥ္ဆက္မျပတ္ပညာေရးအတြက္ ပထမဆံုးအၾကံျပဳထားတာကေတာ့ စာတတ္ေျမာက္မႈႏႈန္း ျမင့္မားလာေရး အတြက္ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါကေတာ့ ပညာကို တသက္တာလံုး စဥ္ဆက္မျပတ္ သင္ယူ သြားႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ႏိုင္ငံသားေတြဟာ စာတတ္ ေျမာက္ျပီးသားျဖစ္ဖို႔ တနည္းအားျဖင့္ အေျခခံပညာေရးကို ရထား ျပီးသား ျဖစ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါတယ္၊ ဒါမွပဲ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ေက်ာင္းပညာေရးကို မယူႏိုင္တဲ့ မရႏိုင္တဲ့ သူေတြဟာ ျပင္ပကေန ကိုယ့္ဘာသာ စာဖတ္ေလ့လာျပီး ပညာကို စဥ္ဆက္မျပတ္ သင္ယူသြားႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါ တယ္၊

ဒါေၾကာင့္ပဲ ႏိုင္ငံသားတိုင္း စာတတ္ေျမာက္ဖို႔ တနည္းအားျဖင့္ စာတတ္ေျမာက္မႈႏႈန္း ျမင့္မားလာေစဖို႔အတြက္ အစိုးရေတြက Education for All ဆိုတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ အေျခခံပညာအဆင့္ကို အခမဲ့ပညာေရးအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးထားၾကတာပါ၊ ဒါမွပဲ မိဘေတြအေနနဲ႔ ကေလးပညာေရးအတြက္ စရိတ္စကကို သိပ္ မပူပင္ ရေတာ့တာ မို႔လို႔ ကေလးတိုင္း စာသင္ခန္းထဲ ေရာက္လာႏိုင္တာေၾကာင့္ စာတတ္ေျမာက္မႈႏႈန္း ျမင့္မားလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါ့အျပင္ ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြက အစိုးရေတြအေနနဲ႔ ကိုယ့္ႏိုင္ငံက စာမတတ္သူေတြကိုလည္း အေရး အဖတ္ အတြက္ စတဲ့ အေျခခံက်တဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို သင္ၾကားေပးႏိုင္ဖို႔ စီမံခ်က္ေတြ ခ်မွတ္ျပီး စနစ္တက် ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လိုပါတယ္၊ ဒါမွပဲ ႏိုင္ငံဖြံ႔ျဖိဳးေရးအတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ အသိပညာရွင္ေတြ အတတ္ပညာရွင္ေတြ အေျမာက္အမ်ား ရရွိလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ စာတတ္ေျမာက္မႈႏႈန္း ျမင့္မားလာေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရ မယ္ဆိုတဲ့ မူ၀ါဒဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အဓိက လိုအပ္ခ်က္ပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ၊

Building Knowledge Economies စာတမ္းရဲ့ စဥ္ဆက္မျပတ္ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဒုတိယ အၾကံျပဳခ်က္ကေတာ့ Economy အရ လိုအပ္တဲ့ အရည္အခ်င္း ေတြ ျပည့္မီေအာင္ သင္ၾကားေပးႏိုင္မယ့္ သင္တန္းေတြ ဖြင့္ေပးရမယ္ ဆိုတာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါကလည္း ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြအေနနဲ႔ Economy အရ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခု စနစ္တက် ဖန္တီးဖို႔အတြက္ လိုအပ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြကို ေက်ာင္းပညာေရးထဲမွာ သင္ရိုးအျဖစ္ ထည့္သြင္းျပီး သင္ၾကားေလ့က်င့္ေပးသလိုပဲ တခ်ိန္တည္းမွာ ေက်ာင္းျပင္ပ Informal Education အေနနဲ႔ ေလ့လာသင္ယူေနသူေတြအတြက္လည္း Economy နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အသိပညာေတြကို သင္ၾကား ေပးႏိုင္မယ့္ အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲ Workshop ေတြ။ သင္တန္းေတြ ဖြင့္ေပးဖို႕ပါ၊ ဒါကလည္း ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ႑ ဖြံ႔ျဖိဳး တိုးတက္ေရးမွာ အဓိကက်တဲ့ လိုအပ္ခ်က္တရပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

ေနာက္ထပ္အၾကံျပဳခ်က္တခ်က္ျဖစ္တဲ့ အရည္အခ်င္းျမွင့္တင္ေရးသင္တန္းေတြ ဖြင့္ေပးရမယ္ ဆိုတာ ကေတာ့ ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြမွာ အစိုးရေတြနဲ႔အတူ ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ အစိုးရ မဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္း (NGOs)ေတြ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ့ မူ၀ါဒပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဓိကကေတာ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ တိ္ုးတက္ တဲ့ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံသားေတြမွာ ရွိဖို႔ လိုအပ္တဲ့ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးေတြ… ဥပမာေျပာျပရရင္ လူသားခ်င္း ကူညီပံ့ပိုးမႈဆိုင္ရာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သင္တန္းမ်ိဳးေတြ။ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ၊ ျပီးေတာ့ လူမႈအဖြဲ႔အစည္း ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ဖို႔အတြက္ ကူညီပံ့ပိုးမႈေတြေပးဖို႔ သိသင့္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ဥပမာ… ပညာေရး က်န္းမာေရးနဲ႔ သဘာ၀၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးေတြနဲ႔ သိပႁံပညာဆိုင္ရာဗဟုသုတေတြကို ျဖန္႔ေ၀ေပးႏိုင္ဖို႔အတြက္ workshop ေတြ သင္တန္းေတြ လုပ္ၾကဖို႔ပါ၊ အဲဒီအခါ အဲဒီသင္တန္းေတြ ေဆြးေႏြးပြဲ ေတြမွာ ပါ၀င္တက္ေရာက္တဲ့သူေတြ အခ်င္းခ်င္း ၀ိုင္း၀န္း ေဆြးေႏြး အေျဖရွာၾကရင္းနဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြ ျမင့္တက္ေစလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

ႏိုင္ငံတကာမွာကေတာ့ စဥ္ဆက္မျပတ္ ပညာသင္ခ်င္တဲ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားေတြအတြက္ေရာ ေက်ာင္းသား လူငယ္ ေတြအတြက္ေရာ အလြယ္တကူ ပညာရွာလို႔ရေအာင္ အင္တာနက္ကို လြယ္လြယ္ကူကူ သံုးႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးထားတဲ့အတြက္ ebook, audio book ေတြ ရွာေဖြ ေလ့လာဖတ္ရႈႏိုင္တာမ်ိဳး။ လိုအပ္တဲ့ စာအုပ္ စာတမ္းေတြကို ျပည္ပကေန တင္သြင္းျပီး ျပန္ ျဖန္႔ေပးတာမ်ိဳး။ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ စီဒီေတြ ထုတ္ေ၀ခြင့္ ေပးထားတာမ်ိဳးနဲ႔ ပညာေရးဆိုင္ရာအသိအျမင္ေတြရေအာင္ အမ်ားႀကီး လမ္းဖြင့္ေပးထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြအေနနဲ႔ ကမာၻနဲ႔အညီ အခ်ိန္မီ လိုက္ႏိုင္ဖို႔ ဆိုရင္ အဲလို ပညာေရးလြတ္လပ္ခြင့္ နည္းပညာ လြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ရွိဖို႔ လိုပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံလို အဘက္ဘက္က နိမ့္က်ယိုယြင္းေနတဲ့ တိုင္းျပည္မွာဆိုရင္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ပညာေရးအျဖစ္ Informal ပညာေရးကို ေသေသခ်ာခ်ာ လမ္းဖြင့္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

ဒါေပမဲ့ လက္ရွိအေနအထားမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ စစ္အစိုးရက အိုင္တီနည္းပညာနဲ႑ ဗဟုသုတရွာေဖြ ပညာ ဆည္းပူးေနတဲ့ လူငယ္ေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ပိတ္ဆို႔ တားျမစ္ေနရံု သာမကဘဲ ျခိမ္းေျခာက္ ျပစ္ဒဏ္ေပးတာေတြပါ လုပ္ေနတာပါ၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ ပညာတတ္လူငယ္ အိုင္တီနည္းပညာရွင္ ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္ကို အျပစ္ တစံုတရာ မရွိပါဘဲနဲ႔ အီလက္ထရြန္းနစ္ဥပေဒဆိုတာနဲ႔ ႏွစ္ရွည္ ေထာင္ခ် အျပစ္ေပးခဲ့တာပါ၊ ဒါဟာ အိုင္တီ နည္းပညာကို သံုးျပီး ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ ႀကိဳးစားေနတဲ့ လူငယ္ထု တစ္ရပ္လံုးရဲ့ လက္ေတြ႔ဘ၀နဲ႔ အနာဂတ္ေတြကို ေထာင္ခ်လိုက္တာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဒါဟာ ဒီကေန႔ လူငယ္ထုရဲ့ ကိုယ္စြမ္း ဥာဏ္စြမ္းနဲ႔ တည္ေဆာက္မယ့္ ေခတ္မီ ျမန္မာႏိုင္ငံႀကီးျဖစ္လာမယ့္ အနာဂတ္ကို တားျမစ္ဖ်က္ဆီး လိုက္တာ နဲ႔လည္း အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔ စဥ္ဆက္မျပတ္ပညာေရး ရဖို႔အတြက္ဆိုရင္ အာဏာရွင္အစိုးရေတြက ဘယ္လိုပဲ ပိတ္ပင္တားဆီးေပမဲ့ ကိုယ့္ဘာသာ နည္းလမ္း ရွာေဖြျပီး ေလ့လာသင္ယူလို႔ေတာ့ ရႏိုင္ပါတယ္၊ ရႏိုင္သေလာက္ စာအုပ္စာတမ္းေတြ ရွာေဖြ ဖတ္တာမ်ိဳး။ အနည္းဆံုး ျပည္ပ လိႈင္းတို ေရဒီယိုေတြကေန ထုတ္လႊင့္ေပးေနတဲ့ အသံလႊင့္အစီအစဥ္ေတြကို မျပတ္ နားေထာင္ျပီး အဂၤလိပ္စာ အဂၤလိပ္စကားကအစ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ အေထြေထြ ဗဟုသုတေတြအထိ ေလ့လာ ရယူႏိုင္ပါတယ္၊ အဲဒီအတြက္ မီဒီယာေတြဘက္ကလည္း လူငယ္ေတြ ျပည္သူေတြအတြက္ လိုအပ္မယ့္ အသိပညာေပးအစီအစဥ္ေတြကို စီစဥ္ ထုတ္လႊင့္ေနၾကပါတယ္။၊ ဒါေၾကာင့္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ပညာေရးမ်ိဳး ရယူသင္ၾကားႏိုင္ဖို႔ အတြက္ အစိုးရေတြမွာ အဓိက တာ၀န္ရွိတယ္ဆိုေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံလို အာဏာရွင္အစိုးရမ်ိဳးရဲ့ လက္ေအာက္မွာေတာ့ ျပည္သူလူထု အေနနဲ႔ ကိုယ့္အားကိုယ့္ကိုးစနစ္နဲ႔ စဥ္ဆက္မျပတ္ပညာေရးကို ႀကိဳးစားရယူသင့္တယ္လို႔ အၾကံျပဳ တင္ျပလိုက္ ရပါတယ္္၊


Building Knowledge Economies စာတမ္း(၄)


ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရွိအေနအထား လိုအပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ကိုက္ညီျပီး နည္းယူ ေဆာင္ရြက္သင့္တဲ့ ပညာေရးဆိုင္ရာ အၾကံျပဳခ်က္ေတြအေနနဲ႔ ကမၻာ့ဘဏ္ ဖြံ႔ျဖိဳး တိုးတက္မႈ ေလ့လာေရးအဖြဲ႔ရဲ႔ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ Building Knowledge Economies စာတမ္းပါ ပညာေရးဆိုင္ရာ အၾကံျပဳခ်က္ မူဝါဒေတြကို အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးတင္ျပေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခု ဒီတပတ္မွာေတာ့ တကၠသိုလ္ေကာလိပ္အဆင့္မွာ ခ်မွတ္သင့္တဲ့ မူဝါဒေတြကို ေျပာျပသြားမွာပါ။

တကၠသိုလ္ေကာလိပ္အဆင့္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ မူဝါဒေတြထဲမွာ
- ပညာေရးအဆင့္အတန္း ျမင့္မားလာေစဖို႔ ေဆာင္ရြက္ရမယ္
- Economy နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အသံုးဝင္ႏိုင္မယ့္ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိလာေစဖို႔ ဦးတည္ရ မယ္
-ေက်ာင္းသားေတြရဲ႔ လက္ေတြ႔က်က် စီစဥ္လုပ္ေဆာင္တတ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြကို ေဖာ္ထုတ္ေပးႏိုင္ဖို႔ အတြက္ လုပ္ငန္းရွင္ေတြဆီက အၾကံဥာဏ္ေတြ ရယူရမယ္
- အခ်ိန္ကာလတိုတိုအတြင္းမွာ တတ္ေျမာက္ႏိုင္မယ့္ ပိုလီတက္ကနစ္လို နည္းပညာပိုင္း ဆိုင္ရာ သင္တန္းေတြ ဖြင့္ရမယ္
ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကို ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

အဲဒီအခ်က္ေတြကို လက္ရွိျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ တကၠသိုလ္ပညာေရးအေျခအေနနဲ႔ တခ်က္ခ်င္း ႏႈိင္းယွဥ္ ခိ်န္ထိုး ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ပညာေရးအဆင့္အတန္းျမင့္မားလာေစဖို႔ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဆိုတဲ့ေနရာမွာ ႏိုင္ငံတကာစံခ်ိန္မီ အဆင့္ျမင့္တကၠသိုလ္ပညာေရးျဖစ္ဖို႔အတြက္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြဟာ အေျခခံ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးေတြျဖစ္တဲ့ လြတ္လပ္စြာ ပညာသင္ၾကားခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ဆည္းပူးေလ့လာခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ စုေဝးတိုင္ပင္ခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ေဝဖန္ေျပာဆိုခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ ၾကံစည္အားထုတ္ခြင့္၊ လြတ္လပ္စြာ သုေတသနျပဳခြင့္နဲ႔ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားဖန္တီးခြင့္ေတြ ရွိရပါမယ္။ ဒါမွပဲ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြဟာ ေခတ္မီတိုးတက္တဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို ရႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအျပင္ တကၠသိုလ္ပညာေရး အဆင့္အတန္းျမင့္မားလာေစဖို႔အတြက္ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မီ သိပၸံနဲ႔နည္းပညာေတြ၊ စာအုပ္စာတမ္းနဲ႔ သင္ၾကားေရး အေထာက္အကူျပဳ ပစၥည္း ကိရိယာေတြ၊ အရည္အေသြး ျပည့္မီတဲ့ ဆရာဆရာမေတြ၊ အရည္အေသြးမီ ေက်ာင္းေဆာင္ စာသင္ခန္းေတြ ကိုလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံပညာေရးထဲမွာ ခုခ်ိန္ထိ လိုအပ္ေနေသးတာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ Building Knowledge Economies စာတမ္းပါ အၾကံဳျပဳခ်က္ထဲက ပညာေရးအဆင့္အတန္း ျမင့္မားလာေစဖို႔ ေဆာင္ရြက္ ရမယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ အထူး ထည့္သြင္းေဆာင္ရြက္ရမယ့္ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။

Building Knowledge Economies စာတမ္းအရ တကၠသိုလ္ေကာလိပ္အဆင့္အတြက္ ေနာက္ထပ္ ခ်မွတ္သင့္ တဲ့ မူဝါဒကေတာ့ Economy နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အသံုးဝင္ႏိုင္မယ့္ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိလာေစဖို႔ ဦးတည္ရမယ္… ဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ Economy ဆိုတာက လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတခုရဲ႔ ေငြေၾကးဆိုင္ရာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္ပါ၊ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံမွာ ေငြေၾကးဆိုင္ရာ မူလရင္းျမစ္ေတြကို ဘယ္လို ခိုင္မာေအာင္ လုပ္မလဲ။ ဘယ္လို ျခိဳးျခံေခြၽတာ သံုးစြဲမလဲဆိုတာေတြကို ခ်ဥ္းကပ္ ေလ့လာရမွာပါ၊ ဒါမွပဲ တခ်ိန္မွာ ဦးေဆာင္သူေတြ ျဖစ္လာမယ့္ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြဟာ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ၊ အဖြဲ႔အစည္းတခု အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ေငြေၾကးဆိုင္ရာ စီမံကြပ္ကဲမႈကို ထိထိ ေရာက္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏို္င္ငံလို အဘက္ဘက္က ဆုတ္ယုတ္ က်ဆင္းေနတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာေတာ့ ျပန္လည္ထူေထာင္ႏိုင္ေရးမွာ Economy နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး အသံုးဝင္ႏိုင္မယ့္ အရည္အခ်င္းေတြ ရွိလာေစဖို႔ ဦးတည္ရမယ္ … ဆိုတဲ့ မူဝါဒဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ တကၠသိုလ္ပညာေရးအတြက္ အထူးလိုအပ္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ မူဝါဒတခ်က္ကေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႔ လက္ေတြ႔က်က် စီစဥ္လုပ္ေဆာင္ တတ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြကို ေဖာ္ထုတ္ေပးႏိုင္ဖို႔အတြက္ လုပ္ငန္းရွင္ေတြဆီက အၾကံဥာဏ္ေတြ ရယူရမယ္… ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကလည္း Economy နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတာပါပဲ။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြအဖို႔ ေက်ာင္းပညာေရးျပီးဆံုးလို႔ လုပ္ငန္းခြင္ထဲ ဝင္ေရာက္ရာမွာ အဆင္ေျပေအာင္ ေက်ာင္းပညာေရးကာလမွာ ကတည္းက လုပ္ငန္းသေဘာေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ေလ့က်င့္ေပးဖို႔ ရည္ရြယ္တာျဖစ္ပါတယ္။ တကၠသိုလ္ ပညာေရးထဲမွာ ဘာသာရပ္အလိုက္ လက္ေတြ႔ ေလ့က်င့္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ဘယ္လို စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးသင့္တယ္ ဆိုတာကို လုပ္ငန္းရွင္ေတြ နဲ႔ ပညာေရးအာဏာပိုင္ေတြ ေတြ႔ဆံုတိုင္ပင္တာမ်ိဳး အၾကံဥာဏ္ရယူတာမ်ိဳးပါ။ ဒါဟာလည္း စီးပြားေရးပိုင္းမွာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ဖို႔ လိုအပ္ေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေပးသင့္တဲ့ ခ်မွတ္သင့္တဲ့ ပညာေရးမူဝါဒပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

တကၠသိုလ္ေကာလိပ္အဆင့္အတြက္ ေနာက္ဆံုး အၾကံျပဳထားတဲ့ မူဝါဒကေတာ့ အခ်ိန္ကာလတိုတိုအတြင္းမွာ တတ္ေျမာက္ႏိုင္မယ့္ ပိုလီတက္ကနစ္လို နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ သင္တန္းေတြ ဖြင့္ရမယ္ ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာက နည္းပညာ တကၠသိုလ္ေတြမွာေတာင္ သင္ေထာက္ကူပစၥည္းဆိုင္ရာ အားနည္းခ်က္ေတြနဲ႔ သင္ၾကားေရးဆိုင္ရာ အားနည္းခ်က္ေတြေၾကာင့္ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ လက္ေတြ႔ ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ တဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို မရႏိုင္ေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈအပိုင္းမွာ ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ဖို႔ အေရးတၾကီး လိုအပ္ေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ကြၽမ္းက်င္တဲ့ နည္းပညာ အတတ္ ပညာရွင္ေတြကို အခ်ိန္မီ ေမြးထုတ္ႏိုင္ဖို႔ ဆိုတာလည္း အထူးလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ကာလ တိုတိုအတြင္းမွာ တတ္ေျမာက္ႏိုင္မယ့္ ပိုလီတက္ကနစ္လို နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ သင္တန္းေတြ ဖြင့္ရမယ္ ဆိုတဲ့ မူဝါဒကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္အဆင့္ ပညာေရးထဲမွာ ထည့္သြင္း ခ်မွတ္ သင့္တဲ့ မူဝါဒပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကမၻာ့ဘဏ္ ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈ ေလ့လာေရးအဖြဲ႔ရဲ႔ မူဝါဒေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လက္ရွိ အေနအထား၊ လိုအပ္ခ်က္ ေတြနဲ႔ ကိုက္ညီျပီး နည္းယူ ေဆာင္ရြက္သင့္တဲ့ ပညာေရးဆိုင္ရာ အၾကံျပဳခ်က္ေတြလည္း ျဖစ္တာမို႔လို႔ ေဆြးေႏြး တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။


Building Knowledge Economies စာတမ္း(၃)


ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္မွာတုန္းက ကမၻာ့ဘဏ္ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈေလ့လာေရးအဖြဲ႔ရဲ႔ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ Building Knowledge Economies စာတမ္းပါ ပညာေရးဆိုင္ရာ အၾကံျပဳခ်က္ မူဝါဒေတြထဲက မူလတန္းအဆင့္ ေက်ာင္းပညာေရးမွာ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္တဲ့ အခ်က္ေတြ ကို အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ အလယ္တန္း နဲ႔ အထက္တန္း ပညာေရးေတြအတြက္ စဥ္းစားခ်မွတ္သင့္တဲ့ အေျခခံမူ ေတြကို ဆက္ျပီး ေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္။

Building Knowledge Economies စာတမ္းအရ
အလယ္တန္းနဲ႔အထက္တန္းပညာေရးေတြမွာ
- အလယ္တန္းပညာေရးအတြက္ ေက်ာင္းအပ္ႏႈန္း တိုးျမင့္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရမယ္
- အထက္တန္းပညာေရးပံုစံကို တကၠသိုလ္ေကာလိပ္ပညာေရးအတြက္ ရည္ရြယ္ျပင္ဆင္ ေပးရံုသာမကဘဲ လုပ္ငန္းခြင္မွာပါ အဆင္ေျပသင့္ေလ်ာ္ႏိုင္မယ့္ ပညာေရးအစီအစဥ္ေတြ ဖန္တီးေပးရမယ္ … ဆိုတဲ့ မူဝါဒေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။

အဲဒီမွာ အလယ္တန္းပညာေရးအတြက္ ေက်ာင္းအပ္ႏႈန္း တိုးျမင့္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဆိုတဲ့ မူဝါဒကို ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးျပီး စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာက အေျခခံပညာေရးအဆင့္ ၅ႏွစ္တာကာလထဲမွာတင္ ေက်ာင္းစရိတ္နဲ႔ မိသားစု စားဝတ္ေနေရးျပႆနာေတြ ေၾကာင့္ ကေလးေတြ ေက်ာင္းထြက္ႏႈန္း မ်ားေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလယ္တန္းအဆင့္ ေရာက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ မူလတန္းတုန္းက ေက်ာင္းဝင္ႏႈန္းနဲ႔ အလယ္တန္းေက်ာင္းဝင္္ႏႈန္းက အမ်ားၾကီး ေလ်ာ့က်သြားတာ ကို ႏွစ္တိုင္း ေတြ႔ေနၾကရပါ တယ္။

ကမBာ့ကုလသမဂၢကေလးမ်ားရံပံုေငြအဖြဲ႔ UNICEF ရဲ႔ ၂ဝဝ၈ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂၂ရက္ေန႔မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျခခံပညာေရးအေျခအေနအတြက္ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ စာရင္းဇယားအရ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္မွာ ေကာက္ယူခဲ့တဲ့ စာရင္းအရ မူလတန္းတက္ေရာက္တဲ့ ကေလးအေရအတြက္က ေယာက်္ားေလး ၈၃ ရာခိုင္ႏႈန္း မိန္းကေလး ၈၄ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိျပီးေတာ့ အလယ္တန္း အဆင့္ကို ဆက္တက္ႏိုင္တဲ့ အေရအတြက္ကေတာ့ ေယာက်္ားေလးက ၅၁ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ ရွိျပီး မိန္းကေလး က ၄၈ရာခိုင္ႏႈန္းသာ ရွိေတာ့တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကေလးေတြရဲ႔ ေက်ာင္းထြက္ႏႈန္း ျမင့္မားေနတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ႔ ဖြံ႔ျဖိဳး တိုးတက္ေရး အတြက္ လိုအပ္လွတဲ့ ပညာတတ္လူငယ္ေတြကို ဆံုးရႈံးေနရတာပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။

ဒါေၾကာင့္ အလယ္တန္းပညာေရးအတြက္ ေက်ာင္းအပ္ႏႈန္း တိုးျမင့္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဆိုတဲ့ Building Knowledge Economies စာတမ္းက အၾကံျပဳထားတဲ့ အေျခခံမူဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လိုအပ္ေနတဲ့ အခ်က္ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို မီးေမာင္းထိုးျပေနပါတယ္။ အဲဒီအျပင္ မိန္းကေလး ၄၈ရာခိုင္ႏႈန္းသာ အလယ္တန္း ပညာေရးကို ဆက္သင္ႏိုင္ေတာ့တာဟာလည္း ျပီးခဲ့တဲ့ တပတ္မွာ တင္ျပခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြရဲ႔ ပညာေရးနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ရရွိေရး အခြင့္အလမ္းေတြ တိုးတက္လာေအာင္ ဖန္တီးေပးရမယ္..ဆိုတဲ့ အေျခခံမူကို လိုအပ္ေန တဲ့ သေဘာပဲျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ အထက္တန္းပညာေရးပံုစံကို တကၠသိုလ္ေကာလိပ္ပညာေရးအတြက္ ရည္ရြယ္ျပင္ဆင္ ေပးရံုသာမကဘဲ လုပ္ငန္းခြင္မွာပါ အဆင္ေျပသင့္ေလ်ာ္ႏိုင္မယ့္ ပညာေရးအစီအစဥ္ေတြ ဖန္တီးေပးရမယ္.. ဆိုတဲ့ မူဝါဒ ပါ။ အဲဒီေနရာမွာလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ အထက္တန္းပညာေရးကို သံုးသပ္စဥ္းစားဖို႔ လိုလာပါတယ္။ စစ္အစိုးရက ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ အေျခခံအထက္တန္းပညာေရးကို ၂ဝဝ၈-၂ဝဝ၉ ပညာသင္ႏွစ္ကစလို႔ GCE O'level (General Certificate of Education Ordinary level) အဆင့္မီေအာင္ ျပဌာန္းသင္ၾကားမယ္လို႔ ေၾကျငာခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ အေနနဲ႔ ြဃႏ ဥဒူနလနူ အဆင့္မီ ပညာေရးမ်ိဳးကို တကယ္ရျပီး အေျခခံပညာ အထက္တန္းကို ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာပညာေရးကို ဆက္ျပီး အလြယ္တကူ ခ်ိတ္ဆက္တက္ေရာက္ႏိုင္မွာျဖစ္သလို ပညာေရးအရ ေရွ႔မဆက္ႏိုင္ရင္ေတာင္မွပဲ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာ သက္ေမြး ဝမ္းေက်ာင္း အလုပ္ခြင္ဝင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ အရည္အခ်င္းသတ္မွတ္ခ်က္ကို ရသြားႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ နည္းမီအတုယူေနတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္တဲ့ စကၤာပူႏိုင္ငံရဲ႔ အထက္တန္း ပညာေရးမွာေတာ့ GCE O’Level အဆင့္မီဖို႔အတြက္ အဓိက ဘာသာရပ္ေတြျဖစ္တဲ့ အဂၤလိပ္စာ၊ သခ်ာၤ၊ သိပၸံဘာသာတြဲ၊ ဝိဇၨာဘာသာတြဲေတြနဲ႔အတူ မိခင္ဘာသာစကားနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားဘာသာစကားတမ်ိဳးကို သင္ရိုးအျဖစ္ ျပ႒ာန္းထား ပါတယ္။ အဲသလိုပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ အနီးဆံုးအိမ္နီးခ်င္းျဖစ္တဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာလည္း အထက္တန္းပညာေရးမွာ GCE O’Level အဆင့္မီဖို႔အတြက္ စကၤာပူႏိုင္ငံနဲ႔ အလားတူ ဘာသာရပ္ေတြကိုပဲ ျပဌာန္းထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာက အႏုပညာနဲ႔ ဂီတဘာသာရပ္ တမ်ိဳးေတာ့ စကၤာပူႏိုင္ငံထက္ ပိုတာ ေတြ႔ရပါ တယ္။

တကယ္ေတာ့ အထက္တန္းပညာသင္အဆင့္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ကမၻာ့ပညာေရးစနစ္နဲ႔ ကိုက္ညီ အဆင့္မီျပီး တန္းတူအခြင့္အေရးရွိတဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို ရဖို႔ကသာ အဓိက လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ တိုးတက္ဖြံ႔ျဖိဳးေရးအတြက္ ဦးစားေပး ထူေထာင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံအမ်ားစုက တိုးတက္ဖြံ႔ျဖိဳးျပီး ႏိုင္ငံၾကီး ေတြရဲ႔ ပညာေရးစနစ္ေတြကို အတုယူ နည္းမီွျပီး ၾကိဳးစားတည္ေဆာက္ေနၾကပါတယ္။ ဒါမွလည္း ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ မိမိတို႔ႏိုင္ငံမွာ မရွိေသးတဲ့ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးမ်ိဳးကို ျပည္ပႏိုင္ငံၾကီးေတြမွာ လြယ္လင့္ တကူ ခ်ိတ္ဆက္ျပီး တန္းတူ ပညာသင္ယူႏိုင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအျပင္ GCE O’Level အဆင့္မီအျဖစ္ ျပဌာန္းထားတဲ့ အေျခခံသင္ရိုးေတြဟာလည္း ကိုယ့္ႏိုင္ငံနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိတဲ့ ဘာသာရပ္မ်ိဳးေတြကို ေရြးခ်ယ္ျပဌာန္း ထားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အထက္တန္းပညာေရး ေအာင္ျမင္ျပီးတဲ့ေနာက္ တကၠသိုလ္ ပညာေရးအထိ ဆက္ျပီး မတက္ႏိုင္ရင္ေတာင္မွဘဲ လက္ေတြ႔ သက္ေမြး ဝမ္းေက်ာင္းအလုပ္ေတြ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ ေလာက္တဲ့ အာမခံခ်က္မ်ိဳးကို ရသြားႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေျခအေနနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အဲဒီ GCE O’Level အဆင့္မီ ပညာေရးကို ေက်ာင္းတြင္းပညာေရးထဲကေန ထိထိေရာက္ေရာက္ ေပးႏိုင္ဖို႔နဲ႔ အေရအတြက္ထက္ အရည္အခ်င္း အရည္အေသြးေတြကို ပိုျပီး ျမွင့္တင္ေပး ႏိုင္ဖို႔ေတြ လိုအပ္ေနပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကမၻာ့ဘဏ္ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈေလ့လာေရးအဖြဲ႔ရဲ႔ ပညာေရးအေျခခံမူတခ်က္ျဖစ္တဲ့ အထက္တန္း ပညာေရး ပံုစံကို တကၠသိုလ္ေကာလိပ္ပညာေရးအတြက္ ရည္ရြယ္ျပင္ဆင္ ေပးရံုသာမကဘဲ လုပ္ငန္းခြင္မွာပါ အဆင္ေျပသင့္ေလ်ာ္မယ့္ ပညာေရးအစီအစဥ္ေတြ ဖန္တီးေပးရမယ္ ဆိုတာဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမယ့္ မူဝါဒတစ္ရပ္ပဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေဆြးေႏြးတင္ျပ လိုက္ရပါတယ္။


Building Knowledge Economies စာတမ္း(၂)

ျပီးခဲ့တဲ့ တပတ္မွာတုန္းက ကမၻာ့ဘဏ္ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈေလ့လာေရးအဖြဲ႔ရဲ႔ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ Building Knowledge Economies ဆိုတဲ့ စာတမ္းထဲက ပညာေရးဆိုင္ရာ အၾကံျပဳခ်က္ မူဝါဒေတြကို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာမွ မူလတန္းအဆင့္ ေက်ာင္းပညာေရးမွာ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္တဲ့ အခ်က္ေတြကို အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးခဲ့ ပါတယ္။ အဲဒီထဲက အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြရဲ႔ ပညာေရးနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ရရွိေရး အခြင့္အလမ္းေတြ တိုးတက္လာေအာင္ ဖန္တီးေပးရမယ္.. ဆိုတဲ့အခ်က္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေလးအနက္ ထည့္သြင္း စဥ္းစား ရမယ့္ အခ်က္ျဖစ္တာမို႔ ဆက္ျပီး အက်ယ္ ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ အခန္းက႑က တခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရတာေတြ ရွိေနပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ကေတာ့ ထံုးတမ္းစဥ္လာ အယူအဆေတြရဲ႔ လႊမ္းမိုး မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ- သမီးမိန္းကေလးက အိမ္မႈကိစၥလုပ္တတ္ဖို႔ပဲ လိုတယ္… အတန္းပညာတတ္ဖို႔ မလိုဘူးဆိုတဲ့အယူအဆက လႊမ္းမိုးေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔လို႔ မိဘေတြ စားဝတ္ေနေရးအခက္အခဲေၾကာင့္ သားနဲ႔သမီးမွာ တေယာက္ ကိုသာ ပညာသင္ေပးႏိုင္မယ္ ဆိုရင္ သားကိုသာ ပညာသင္ေပးျပီး သမီးကေတာ့ အိမ္မွာ ဝိုင္းကူရတာမ်ိဳး မိဘနဲ႔အတူ ဝင္ေငြ ကူရွာေပးရတာမ်ိဳးေတြေတြ ဒီေန႔ထက္ထိ ရွိေနတုန္းပါ။ အဲဒါကို ထံုးစံတခုလိုပဲ လူ႔ အသိုင္းအဝိုင္း တခုလံုးက လြယ္လင့္တကူ လက္ခံေနတုန္းပါ။

ေနာက္ပိုင္းမွာ တိုးတက္လာတဲ့ ေခတ္အေနအထားအရေရာ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈေၾကာင့္ေရာ အမ်ဳိးသမီးေတြ ေက်ာင္းေနႏႈန္း ပညာတတ္ႏႈန္း ျမင့္မားလာေပမဲ့ အဆင္ျမင့္တဲ့ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း အလုပ္ေတြနဲ႔ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာ ရွိတဲ့ ရာထူးေနရာ ေတြမွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အကန္႔သတ္ခံေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဌာနဆိုင္ရာေတြမွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခြင့္ရွိတဲ့ အၾကီးအကဲ ရာထူးေနရာေတြမွာဆိုရင္ ေရြးခ်ယ္စရာ အမ်ိဳးသားေတြ အဆင္သင့္ မရွိမွဘဲ အဲဒီ ရာထူးအတြက္ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ခန္႔ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းအတြက္ေရာ၊ လုပ္ငန္းခြင္ အတြက္ေရာ၊ အေရးၾကီးတဲ့ တာဝန္ေတြကို ယူႏိုင္မယ့္ အရည္အေသြးရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ ကိုယ္စြမ္း ဥာဏ္စြမ္း အင္အားေတြ အမ်ားၾကီးကို ဆံုးရႈံးေနၾကရတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။

တကယ္ကေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရမယ့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာရွိတဲ့ ရာထူးေနရာမွာ အမ်ိဳးသမီး ေတြ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ အနည္းဆံုးေတာ့ အမ်ိဳးသမီးလူမႈအဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ အေရးကိစၥေတြကို ေျဖရွင္းတဲ့ေနရာမွာ လြယ္ကူ ေခ်ာေမာျပီး မွ်တမွန္ကန္မႈလည္း ပို ရွိလာႏိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ ပညာေရးက႑ထဲမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြအေပၚ ထင္ရွားတဲ့ ခြဲျခားဆက္ဆံခံရမႈေတြကိုေျပာရရင္ အေျခခံပညာအထက္တန္း ေအာင္တာခ်င္းအတူတူမွာ ေဆးတကၠသိုလ္လို စက္မႈတကၠသိုလ္လို သက္ေမြး ဝမ္းေက်ာင္း တကၠသိုလ္ေတြရဲ႕ ဝင္ခြင့္အမွတ္စာရင္းမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြကို အမွတ္အမ်ားၾကီး ပို ျမင့္မွ ဝင္ခြင့္ ရႏိုင္တာမ်ိဳးမွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ အဲလို ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားရျခင္းအတြက္ အေၾကာင္းျပခ်က္လည္း မေတြ႔ရပါဘူး။

ျမင္လြယ္ သိလြယ္တဲ့ ပညာေရးက႑ထဲက ေနာက္ထပ္ဥပမာတခု ေျပာျပရရင္ တကၠသိုလ္ေတြရဲ႕ အျမင့္ဆံုး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရာထူးျဖစ္တဲ့ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ရာထူးကို ခုခ်ိန္ထိ ဆရာမၾကီးေတြ တေယာက္မွ မရေသးပါဘူး။ ဒါဟာ သတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ မညီလို႔ မခန္႔အပ္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ အေၾကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲနဲ႔ အလိုအေလ်ာက္ သတ္မွတ္ျပီး သား ျဖစ္ေနတာမ်ိဳးပါ။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ခု ကမၻာာ့ဘဏ္ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈ ေလ့လာေရးအဖြဲ႔ရဲ႔ ပညာေရးမူဝါဒထဲက အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြရဲ႔ ပညာေရးနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ရရွိေရး အခြင့္အလမ္းေတြ တိုးတက္လာေအာင္ ဖန္တီး ေပးရမယ္.. ဆိုတဲ့အခ်က္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အထူးလိုအပ္တဲ့ ခ်မွတ္သင့္တဲ့ မူပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။

အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အပင္ပမ္းခံ အနစ္နာခံႏိုင္တဲ့ အရည္အေသြးေတြအျပင္ ဦးေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္း ေတြလည္း အျပည့္ရွိၾကပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ သားသမီးကို အနီးကပ္ဆံုး တာဝန္ယူ ေစာင့္ေရွာက္ၾကရသူ ေတြလည္း ျဖစ္ျပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္တခုလံုးကို တာဝန္ယူ ကြပ္ကဲစီမံေနတာေတြက အထင္ရွားဆံုး သက္ေသပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မို႔ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ ထိန္းသိမ္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ က်င့္သားရ ကြၽမ္းဝင္သူေတြအျဖစ္ ကိုယ့္အလုပ္အေပၚ တာဝန္ယူႏိုင္တဲ့ အရည္အေသြး ရွိသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဆိုရင္ အနစ္နာခံ အပင္ပမ္းခံ ဦးေဆာင္ျပီးေတာ့ လုပ္ၾကရတဲ့ ေက်ာင္းဆရာအလုပ္နဲ႔ သူနာျပဳ အလုပ္ေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြကို အမ်ားဆံုးေတြ႔ရသလိုပဲ တံတားေဆာက္ လမ္းေဖာက္စတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ ေတြမွာလည္း အမ်ိဳးသမီးအင္ဂ်င္နီယာ ေတြဟာ အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ တန္းတူ တာဝန္ယူေနၾကတာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ သက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းပညာရပ္ေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ အရည္အခ်င္းနဲ႔ အေရအတြက္ကို ကန္႔သတ္ထားတာ ဟာ မရွိသင့္တဲ့ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ေရေျမခ်င္းထိစပ္ေနျပီး ယဥ္ေက်းမႈခ်င္းလည္း နီးစပ္လွတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ ပညာေရးနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ရရွိေရးေတြ၊ အခြင့္အေရးေတြ၊ အခြင့္အလမ္းေတြမွာ ခြဲျခားကန္႔သတ္မႈ မရွိတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပညာေရးက႑မွာဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ခြဲျခားသတ္မွတ္ထားသလို ခြဲျခားမႈမ်ိဳး လုံးဝ မရွိပါဘူး။ အေျခခံပညာေရး ေအာင္ျမင္ျပီး တကၠသိုလ္ပညာသင္ဖို႔ ဘာသာရပ္ေလွ်ာက္ထားတဲ့ေနရာမွာ ဘာသာရပ္ အားလံုးရဲ႔ အမွတ္ေပါင္း၊ ပ်မ္းမွ်အမွတ္နဲ႔ ေက်ာင္းတြင္းလႈပ္ရွားမႈေတြမွာ ရခဲ့တဲ့ အမွတ္ေတြေပၚ မူတည္ျပီး ဘာသာရပ္အလိုက္ ဝင္ခြင့္ကို အမ်ိဳးသမီး အမ်ိဳးသား တန္းတူ ဆံုးျဖတ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလို အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ ရမွတ္နဲ႔အဆင့္ကို အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ မတူဘဲ ခြဲျခား သတ္မွတ္ထားတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႔ တကၠသိုလ္ေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ သူတို႔သင္ယူခ်င္တဲ့ ဘာသာရပ္ကို သူတို႔ရထားတဲ့ အမွတ္အဆင့္အရ မီရင္ သူတို႔ ဝါသနာ အလိုက္ စိတ္ၾကိဳက္ ေရြးခ်ယ္ သင္ယူႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႔ တကၠသိုလ္ေတြမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြျပီး ပညာလိုလားတဲ့ ေက်ာင္းသူေတြကို ေတြ႔ေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ တကၠသိုလ္ပညာေရးျပီးဆံုးလို႔ အလုပ္ခြင္ဝင္တဲ့အခါမွာလည္း အမ်ိဳးသမီး ေတြဟာ သတ္မွတ္ အရည္အေသြးျပည့္မီျပီးျဖစ္တဲ့အျပင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈလည္း ရွိၾကတဲ့အတြက္ လုပ္ငန္းခြင္မွာလည္း ေအာင္ျမင္ၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႕ တိုးတက္ ဖြံ႔ျဖိဳးေရးအတြက္ အားသာခ်က္ တခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အေျခခံအက်ဆံုးအခ်က္ကို ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာင္ အမ်ိဳးသမီး ဆိုတာဟာ သဘာဝအရ မိခင္ေလာင္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အေပၚပိုင္းမွာ ေဆြးေႏြးခဲ့သလိုပဲ မိခင္ေတြဟာ သားသမီးေတြရဲ႔ အနီးဆံုးမွာ ေနရတဲ့သူေတြျဖစ္တာမို႔ သားသမီးေတြ အတုယူရတဲ့ စံျပပုဂၢိဳလ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အနာဂတ္ရဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေလာင္း ေတြျဖစ္တဲ့ ကေလးေတြ လူငယ္ေတြအတြက္ အနီးဆံုး စံျပပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ အရည္အခ်င္းရွိမွ အရည္အေသြးျမင့္မွ ကေလးေတြ လူငယ္ေတြဟာလည္း အရည္အခ်င္းရွိလာ အရည္အေသြးျမင့္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ႔ ပင္ကိုရွိျပီးသား အရည္အခ်င္းေတြကို ထုတ္ေဖာ္အသံုးခ်ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္း ရွိမွပဲ သူတို႔ရဲ႔ အရည္အေသြးေတြကလည္း တိုးတက္ ေတာက္ေျပာင္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ကမၻာာ့ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြက တန္းတူ အခြင့္အေရးရဖို႔ ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲဝင္ ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း အမ်ိဳးသမီးေတြအေပၚ ခြဲျခားသတ္မွတ္ ကန္႔သတ္ထားတဲ့ ပညာေရးစနစ္နဲ႔ အခြင့္အလမ္းေတြကို ေျပာင္းလဲ သင့္ျပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ လက္ရွိအေနအထားမွာ အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုဟာ ေနရာစံု က႑စံုမွာ ဦးေဆာင္ ပါဝင္ လႈပ္ရွား ေနၾကတာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကို အလြယ္တကူနဲ႔ အခြင့္အလမ္းယူလို႔မရေအာင္ ကန္႔သတ္ သတ္မွတ္ ထားတာမ်ိဳးေတြကလည္း ရွိေနတုန္းပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ခုလို ႏိုင္ငံကို အဘက္ဘက္က တိုးတက္ေအာင္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေနရတဲ့အခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက အမ်ိဳးသမီးေတြအေနနဲ႔ အခြင့္အလမ္း ေကာင္းေကာင္း ရဖို႔ လိုေနပါတယ္။ အခြင့္အလမ္းေတြရွိမွလည္း အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႔ ၾကိဳးစား အားထုတ္လိုမႈ ကလည္း ျမင့္မားလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို Building Knowledge Economies စာတမ္းက ထည့္သြင္း ေထာက္ျပထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ နည္းနာယူသင့္တဲ့ မူဝါဒပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Building Knowledge Economies စာတမ္း

ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ့ ပညာေရးစနစ္အတြက္ စီမံခ်က္ေတြ မူ၀ါဒေတြကို ခ်မွတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြ.. ကေလးလူငယ္ေတြရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြ။ ေခတ္နဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိတဲ့ နည္းပညာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ.. လူမႈအဖြဲ႕အစည္းဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္ ေတြနဲ႔ သဘာ၀၀န္းက်င္အလိုက္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အေပၚမွာ တည္မွီျပီး စဥ္းစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ဖြံ႔ျဖိဳးျပီးႏိုင္ငံေတြရဲ့ မူ၀ါဒေတြ စီမံခ်က္ေတြနဲ႔ ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံေတြမွာ ခ်မွတ္ရမယ့္ မူ၀ါဒေတြ စီမံခ်က္ေတြကေတာ့ တူႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဖြံ႕ျဖိဳးျပီး ႏိုင္ငံေတြမွာ သံုးစြဲတဲ့ ပညာေရးစနစ္ေတြကိုေတာ့ နည္းနာယူျပီး ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံရဲ့ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ကေန ျပန္လည္ထူေထာင္ေနတဲ့ လက္ရွိကာလမ်ိဳးမွာ စဥ္းစားဖို႔ လိုအပ္လွပါ တယ္၊

ဒီေနရာမွာ ကမာၻ႔ဘဏ္ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈေလ့လာေရးအဖြဲ႔က ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ Building Knowledge Economies ဆိုတဲ့ စာတမ္းတေစာင္ ထုတ္ေ၀ပါတယ္၊ အဲဒီ စာတမ္းထဲမွာ ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြမွာ ခ်မွတ္သင့္တဲ့ ပညာေရး မူ၀ါဒေတြကို ေရးဆြဲ တင္ျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ အဲလို ေရးဆြဲရာမွာ မူလတန္းပညာေရး။ အလယ္တန္းနဲ႔ အထက္တန္း ပညာေရး။ တကၠသိုလ္ပညာေရးေတြသာမက တသက္တာလံုး သင္ယူသြားႏိုင္တဲ့ စဥ္ဆက္မျပတ္ ပညာေရးအထိ ထည့္သြင္းေရးဆြဲထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ အဲဒီ မူ၀ါဒေတြကို အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြး တင္ျပ သြားပါ့မယ္၊ ဒီတပတ္မွာေတာ့ မူလတန္းအဆင့္အတြက္ ခ်မွတ္သင့္တယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားတဲ့ မူ၀ါဒေတြကို ေဆြးေႏြးပါ့မယ္၊

အဲဒီစာတမ္းအရ မူလတန္းပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ခ်မွတ္သင့္တဲ့ မူ၀ါဒေတြအျဖစ္
- လူတိုင္းအတြက္ ပညာေရးစီမံခ်က္ေတြမွာ အာရံုစိုက္ရမယ္
- ေက်ာင္းအပ္ႏႈန္းတိုးျမင့္လာေစဖို႔ ေဆာင္ရြက္ရမယ္
- အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြရဲ့ ပညာေရးနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ရရွိေရး အခြင့္အလမ္းေတြ တိုးတက္လာေအာင္ ဖန္တီးေပး ရမယ္
- ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြရဲ့ အရည္အေသြးျမွင့္တင္ေရးကို အာရုံစိုက္ ေဆာင္ရြက္ရမယ္
ဆိုတာေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္၊

အဲဒီမူ၀ါဒေတြဟာ ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံမ်ားအေနနဲ႔ ပညာေရးစနစ္တခုကို ေရးဆြဲခ်မွတ္ရာမွာ ထည့္သြင္းစဥ္းစားသင့္တဲ့ မူ၀ါဒေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ မ်ားေသာအားျဖင့္က ဖြံ႔ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြမွာက ပညာေရးစနစ္နဲ႔ တို္က္ရိုက္ ဆက္စပ္ ပတ္သက္ေနတဲ့ ျပႆနာေတြကို ရင္ဆိုင္ေနၾကရတာပါ၊ ပညာတတ္ေတြ နည္းပါးတာ။ ပညာေရးမူ၀ါဒေတြက လက္ေတြ႕ဘ၀ အတြက္ ထိေရာက္မႈမရွိတာ။ သင္ရိုးညႊန္းတန္းနဲ႔ သင္ၾကားမႈနည္းစနစ္ေတြက ႏိုင္ငံရဲ့ လက္ရွိလိုအပ္ခ်က္ေတြနဲ႔ မကိုက္ညီတာ သိပံၸနဲ႔နည္းပညာသင္တန္းေတြ ဖြင့္လွစ္ေပးဖို႔ အားနည္းေနတာၹ စတဲ့ ျပႆနာေတြျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါ့ေၾကာင့္ပဲ Building Knowledge Economies စာတမ္းက အၾကံျပဳ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ပညာေရးဆိုင္ရာမူ၀ါဒေတြဟာ နည္းနာအျဖစ္ယူျပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္သင့္တဲ့ မူေတြပဲ ျဖစ္ပါ တယ္၊

လက္ရွိျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့အေျခအေနနဲ႔ ခ်ိန္ထိုးစဥ္းစားမယ္ဆိုရင္လည္း Building Knowledge Economies စာတမ္း က အၾကံျပဳခ်မွတ္ထားတဲ့ ပညာေရးဆိုင္ရာမူ၀ါဒေတြဟာ အတန္းဆင့္ တိုင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လိုအပ္ခ်က္နဲ႔ ကိုက္ညီေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ အတန္းဆင့္အလိုက္ အေသးစိပ္ သံုးသပ္ေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္၊

Building Knowledge Economies စာတမ္းအရ မူလတန္းပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ခ်မွတ္သင့္တဲ့ မူ၀ါဒေတြထဲမွာ - လူတိုင္းအတြက္ ပညာေရးစီမံခ်က္ေတြမွာ အာရံုစိုက္ရမယ္… ဆိုတာဟာ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူတိုင္းအတြက္ ပညာေရးစီမံခ်က္ (Education for All) နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ႏို္င္တာ မရွိေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ေက်ာင္းခ်ိန္အတြင္းမွာ ေက်ာင္းမတက္ႏိုင္လို႔ လမ္းေပၚမွာ ေလလြင့္ေနတဲ့ ကေလးေတြ.. အလုပ္ခြင္ထဲက ကေလးအလုပ္သမားေတြကို အမ်ားႀကီး ေတြ႔ေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ Building Knowledge Economies စာတမ္းအရ လူတိုင္းအတြက္ ပညာေရး စီမံခ်က္ေတြမွာ အာရံုစိုက္ရမယ္… ဆိုတာဟာ လိုက္နာခ်မွတ္သင့္တဲ့ မူ၀ါဒတခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲသလိုပဲ - ေက်ာင္းအပ္ႏႈန္းတိုးျမင့္လာေစဖို႔ ေဆာင္ရြက္ရန္ ဆိုတာကလည္း တသေဘာတည္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ကေလးတိုင္းေက်ာင္းေနႏို္င္ေအာင္ အာဏာပိုင္အစိုးရေတြက အားစိုက္ ခြန္စိုက္နဲ႔ စနစ္တက် စီစဥ္ ေဆာင္ရြက္ ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါဟာလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ခ်မွတ္ရမယ့္ မူ၀ါဒပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

ေနာက္တခ်က္ျဖစ္တဲ့- အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြရဲ့ ပညာေရးနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ရရွိေရး အခြင့္အလမ္းေတြ တိုးတက္လာ ေအာင္ ဖန္တီးေပးရမယ္… ဆိုတာမွာလည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ခုခ်ိန္ထိ သမီး မိန္းကေလးေတြ ပညာတတ္ဖို႔ မလိုဘူး သားေယာက်္ားေလးသာ ပညာတတ္ဖို႔လိုတယ္ဆိုတဲ့ ဓေလ့ထံုးစံ အစဥ္အလာ အယူအဆေတြ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ အတြက္ အမ်ိဳးသမီးေတြ ပညာတတ္ႏႈန္းက အမ်ိဳးသားေတြ ပညာတတ္ႏႈန္းထက္ ေလ်ာ့နည္း ေနခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အမ်ိဳးသမီးေတြ အလုပ္အကိုင္ ေကာင္းေကာင္းရရွိဖို႔ အခြင့္အလမ္းလည္း နည္းပါးေနခဲ့ရပါတယ္၊ ဒါကို Building Knowledge Economies စာတမ္းက အေလးအနက္ ေထာက္ျပ ထားတာပါ၊ အဲဒီ ျပႆနာဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ျပႆနာ ျဖစ္ေနပါတယ္၊ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေတြရဲ့ ပညာေရးနဲ႔ အလုပ္အကိုင္ရရွိေရး အခြင့္အလမ္းေတြ တိုးတက္လာေအာင္ ဖန္တီးေပးဖို႔ ဘာေၾကာင့္ အေရးတႀကီးလိုအပ္သလဲဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ေနာက္ပိုင္းမွာ အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးပါ့မယ္၊

Building Knowledge Economies စာတမ္းက ေဖာ္ျပထားတဲ့ မူလတန္းပညာေရးအတြက္ ေနာက္ဆံုး ခ်မွတ္သင့္တဲ့ မူ၀ါဒကေတာ့ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ အရည္အေသြးျမွင့္တင္ေရးကို အာရုံစိုက္ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ ဆိုတာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ အလိုအပ္ဆံုးျဖစ္ျပီး လက္ရွိအေျခအေနနဲ႔ အကိုက္ညီဆံုး မူ၀ါဒပါပဲ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာ ၂၀၀၀ျပည့္ႏွစ္၀န္းက်င္ကစျပီး က်င့္သံုးတဲ့ အလိုအေလ်ာက္ အတန္းတင္စနစ္ စံလြဲေနတဲ့ ေက်ာင္းသားအမ်ားစုဟာ မူလတန္းကေန အလယ္တန္းေရာက္တဲ့အထိ အရည္အေသြးမျပည့္မီဘဲ အတန္းတက္ ကုန္ၾကျပီးေတာ့ အေျခခံမခိုင္ခဲ့တာေၾကာင့္မို႔လို႔ အထက္တန္းေရာက္တဲ့အခါမွာ စာမလိုက္ႏိုင္ၾကေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီအခါမွာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ စာေမးပြဲေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္က်တာ…။ ေက်ာင္းစာ မလိုက္ႏိုင္လို႔ စိတ္ဓာတ္က်တဲ့ ခံစားမႈေတြ ျဖစ္ၾကရတာေတြ ရွိလာပါတယ္၊ အဲဒီျပ၏နာကို ေျဖရွင္းတဲ့အေနနဲ႔ အာဏာပိုင္ေတြက စာေမးပြဲမွာ ေအာင္မွတ္ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးျပီး ေျဖရွင္းတာမို႔ အရည္အေသြးမျပည့္တဲ့ လူငယ္ေတြ ေမြးထုတ္ေပးသလို ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္၊

ဒါေၾကာင့္ Building Knowledge Economies စာတမ္းက ေဖာ္ျပထားတဲ့ မူလတန္းပညာေရးမွာ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ အရည္အေသြးျမွင့္တင္ေရးကို အာရုံစိုက္ေဆာင္ရြက္ရမယ္ဆိုတာဟာ ျမန္မာနိုင္ငံမွာ အေရးတႀကီး ခ်မွတ္ ေဆာင္ရြက္ ရမယ့္ ပညာေရးမူ၀ါဒပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

ခုလို ပညာေရးက႑မွာ ယိုယြင္းက်ဆင္းေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ကမာၻ႔ဘဏ္္ ဖြံ႔ျဖိဳး တိုးတက္မႈေလ့လာေရးအဖြဲ႔ရဲ့ Building Knowledge Economies စာတမ္းက အၾကံျပဳ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ပညာေရးဆိုင္ရာမူ၀ါဒေတြဟာ လိုက္နာခ်မွတ္ျပီး လက္ေတြ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္သင္္တဲ့့ စီမံကိန္းေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။



Sunday, March 22, 2009

နာဂစ္လြန္ ပညာေရး အေျခအေန


ခုဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဧရာ၀တီတိုင္းနဲ႔ ရန္ကုန္တိုင္းေတြမွာ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံစားခဲ့ၾကရတာ ၅လ ေက်ာ္ခဲ့ ပါျပီ၊ စစ္အစိုးရက ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို အားစိုက္ခြန္စိုက္ ေဆာင္ရြက္ေနျပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြလည္း ရေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပညာေရးက႑နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးေတြ ရာႏႈန္းျပည့္နီးပါး ေဆာင္ရြက္ျပီးျပီလို႔ လူမႈ၀န္ထမ္းကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ျပန္လည္ ေနရာ ခ်ထား ေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ဆိုပါတယ္၊

ဒါေပမဲ့ တကယ္လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ဧရာဝတီတိုင္းက ေဝးလံတဲ့ ေက်းရြာေဒသေတြမွာဆိုရင္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ ေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနတာမ်ိဳး မေတြ႔ရသေလာက္ပါပဲ၊ အဲဒီေဒသေတြဟာ မုန္တိုင္း မတိုင္ခင္ ကာလေတြကတည္းကလည္း အစိုးရအဆက္ဆက္ ဂရုတစိုက္ ထူေထာင္ေပးမႈ မရွိခဲ့ဘဲ စြန္႔ပစ္ ခံထား ခဲ့ရတဲ့ ေဒသေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ နာဂစ္မုန္တိုင္း ေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားရတဲ့ ေက်ာင္းအေရအတြက္ကို စာရင္း ေကာက္တဲ့အခါမွာမွ တခ်ိဳ႕ေဒသေတြမွာ စာသင္ေက်ာင္း လံုးဝမရွိခဲ့ဘူးဆိုတာကို ေတြ႔ခဲ့ၾကရပါတယ္၊ ခုလို မုန္တိုင္းေဘးကို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ မုန္တိုင္းသင့္ေဒသ အမ်ားအျပားက ကေလးေတြအတြက္ ပညာေရးဟာ ပိုျပီးေတာ့ သိသိသာသာ ယိုယြင္းသြားခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊

အခုလို အေရးႀကီးတဲ့ သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ က်ေရာက္ျပီးေနာက္ပိုင္း ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးကာလမွာ စစ္အစိုးရက တာ၀န္ေပးထားတယ္ဆိုတဲ့ ကုမၼဏီတခ်ိဳ႔ကလည္း လူေနအေရာက္အေပါက္မ်ားတဲ့ အရပ္ေဒသ တခ်ိဳ႕မွာသာ ေက်ာင္းေတြကို ျပန္ျပီး ျပင္ဆင္ဖြင့္လွစ္ေပးတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ျပင္ဆင္ေပးတယ္ဆိုတာေတာင္မွပဲ အမိုးအကာ မလံုမျခံဳနဲ႔ စာသင္ေနၾကရတဲ့ေက်ာင္းေတြ အဆင့္မွာပဲ ရွိေနတာပါ၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕အနီး ပတ္၀န္းက်င္ ျမိဳ႕နယ္ေတြမွာေတာင္မွပဲ ေက်ာင္းတခ်ိဳ႕က ခုထိ သစ္ပံုႀကီးအေနအထားအတိုင္း ရွိေနတုန္းပါ၊ အဲဒီအျပင္ ေက်ာင္းသားေတြဟာ စာေရးကိရိယာ မျပည့္မစံုနဲ႔ စာသင္ေနၾကရဆဲျဖစ္ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အျဖစ္ အလွဴေငြ ေကာက္ခံတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိေနတာမို႔ ခု နာဂစ္မုန္တိုင္း သင့္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အေျခခံေက်ာင္းပညာေရးအေျခအေနက ပိုဆိုးလာတယ္လို႔ေတာင္ ေျပာႏိုင္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဟာ ေက်ာင္းျပင္ပ ပညာေရးမ်ိဳးကို ထြန္းကားခြင့္ မေပးဘဲ ကန္႔သတ္ထားတာမို႔လို႔ ေက်ာင္းပညာေရး တခုတည္း ကိုသာ အားကိုးရတဲ့အတြက္ ကေလးေတြ လူငယ္ေတြအတြက္ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး က်ယ္ျပန္႔ လြတ္လပ္တဲ့ အနာဂတ္မရွိတာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ပညာေရးနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ႏိုင္ငံတကာမွာက အစိုးရနဲ႔အတူ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေတြကပါ ၀ိုင္း၀န္း ကူညီ တည္ေဆာက္ၾကရတာပါ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ေရေျမခ်င္း ထိစပ္ေနတဲ့ အနီးဆံုး ထိုင္းႏိုင္ငံမွာေတာင္မွပဲ အေျခခံပညာေရးကေန တကၠသိုလ္ပညာေရးအထိ ပညာေရးအေထာက္အကူျပဳ စာအုပ္စာတမ္း ရုပ္ပံု ကားခ်ပ္ ေတြကို အမ်ားအျပား ထုတ္ေ၀ထားတာမို႔လို႔ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႔ လက္လွမ္းမီသလို ဝယ္ယူ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္လည္း ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ပညာရည္တိုးတက္မႈ ျမင့္လာတာကို သိသိသာသာ ေတြ႔ေနရပါတယ္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာက အေျခခံပညာေရးက အခမဲ့ျဖစ္တဲ့အတြက္ မိဘေတြအေနနဲ႔ ကေလးေတြအတြက္ ျပင္ပပညာေရး အေထာက္အကူျပဳ စာအုပ္စာတမ္းေတြကို အလြယ္တကူ ၀ယ္ေပးႏိုင္ ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြရဲ႑ ဥာဏ္အရည္အေသြး ျမင့္မားေစဖို႔အတြက္ကို အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစပါတယ္၊

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ အေျခခံပညာေက်ာင္းအေရအတြက္ေတာင္ လံုေလာက္ေအာင္ မရွိတဲ့အျပင္ ေက်ာင္းမွာ ေပးရတဲ့ အလွဴေငြလို စာအုပ္ဖိုးလို စရိတ္စကေတြ မ်ားတာေၾကာင့္တေၾကာင္း။ ျပည္သူလူထုက ဆင္းရဲတာ ေၾကာင့္ တေၾကာင္း၊ ကေလးတိုင္း ေက်ာင္းမေနႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကရတာပါ၊ အဲဒီအျပင္ ဆရာ ဆရာမေတြ အေနနဲ႔ အစိုးရက အကူအညီေပးရမယ့္ စနစ္က်တဲ့ သင္ၾကားေရးမြမ္းမံမႈေတြလည္း မရတာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြ ဟာ ထိေရာက္ေကာင္းမြန္တဲ့ ပညာေရးကို ေက်ာင္းတြင္းကေနလည္း မရႏိုင္ၾကဘဲ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ အဲဒီ အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ပညာေရးကို ဦးစားေပးတဲ့ မိဘေတြဟာ ကေလးေတြအတြက္ အေထာက္အကူအျဖစ္ က်ဴရွင္နဲ႔ ျပင္ပ ပညာေရး အေထာက္အကူျပဳ စာအုပ္စာတမ္းေတြကို အားျပဳလာၾကရပါတယ္၊

အထူးသျဖင့္ က်ဴရွင္မယူႏိုင္တဲ့ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြဟာ ပညာေရးဆိုင္ရာ ဂ်ာနယ္ေတြ စာေစာင္ေတြ မဂၢဇင္းေတြကို ပံုမွန္၀ယ္ဖတ္ျပီး ပညာဆည္းပူးၾကရပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ အားျပဳၾကရတဲ့ အတန္းအလိုက္ ပညာေရး ဆိုင္ရာ ဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္း စာအုပ္စာတမ္းေတြ ရွိၾကပါတယ္၊ ဒါဟာ လူငယ္ေတြရဲ့ ပညာေရးအတြက္ အေရးပါတဲ့ လိုအပ္ခ်က္လည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ခု ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လက စျပီးေတာ့ ျငိမ္းပညာေရးစာစဥ္၊ Educator ဂ်ာနယ္၊ Prime ဂ်ာနယ္၊ Digital Way ဂ်ာနယ္၊ ပန္းတိုင္မဂၢဇင္း အပါအ၀င္ ပညာေရးဆိုင္ရာ စာေစာင္တခ်ိဳ႕ကို ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာန အမိန္႔နဲ႔ ထုတ္ေဝခြင့္ ပိတ္လိုက္ပါတယ္၊ အဲဒီလို ပိတ္လိုက္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုႀကီး ဒုကၡေရာက္သြားၾကရပါတယ္၊

Educator ဂ်ာနယ္ဟာဆိုရင္ အေျခခံပညာအထက္တန္းေက်ာင္းသားေတြ အားထားေန ရတဲ့ ဂ်ာနယ္တေစာင္ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲသလိုပဲ ျငိမ္းပညာေရးစာစဥ္ဆိုရင္ အေ၀းသင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြ အားထားရတဲ့ ပညာေရးစာေစာင္ပါ၊ Prime ဂ်ာနယ္ကေတာ့ အလယ္တန္းနဲ႔ အထက္တန္းအဆင့္ အေျခခံပညာ ေက်ာင္းသား ေတြ အားထားေနရတဲ့ စာေစာင္ေတြပါ၊ အဲဒီ မဂၢဇင္းဂ်ာနယ္ေတြကို ထုတ္ေ၀ခြင့္ ပိတ္လာတာေၾကာင့္ အဲဒီ စာေစာင္ေတြထဲမွာ ပါတဲ့ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ မွတ္စုေတြ… ေလ့က်င့္ခန္းေတြ… မွတ္သားရမယ့္ အခ်က္အလက္ ေတြ… ဆက္စပ္ႏွီးႏြယ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေလ့လာရင္းကေန ပညာရည္ တိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစား ေနရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အခက္အခဲ ျဖစ္သြားပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ေက်ာင္းပညာေရး ဟာ စာသင္ခန္းထဲမွာသင္ရံုနဲ႔ မျပည့္စံုတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ျပင္ပပညာေရး အေထာက္အကူျပဳ စာေစာင္ေတြက ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ တကယ္ပဲ အေရးပါတဲ့ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္၊

ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္က
လက္မႈ ႏႈတ္မႈ၊ စုစုအတတ္ အရပ္ရပ္ကို၊ မွတ္ေလလူအမ်ား အမ်ိဳးသားတို႔၊ မွတ္သားႏိုင္က ခ်မ္းသာရလိမ့္၊ ဆံုးမေပရာ လူလိမ္မာတို႔ ၊ ၾကီးပြားပညာ ထင္ရွားရာသည္…
လို႔ စပ္ဆိုညႊန္ျပခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လို ပညာရပ္ဆိုင္ရာ စာအုပ္စာတမ္းကိုမဆို ဖတ္မွတ္ ေလ့လာမွ သာ လူလိမ္မာ ျဖစ္တယ္… ႀကီးပြားခ်မ္းသာမယ္ ဆိုတာဟာ အထင္အရွားပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ့ အစိုးရေကာင္းေတြဟာ ကိုယ့္ႏို္င္ငံရဲ့ အနာဂတ္ေကာင္းေအာင္ ျပင္ဆင္ တည္ေဆာက္တဲ့အေနနဲ႔ အေျခခံအုတ္ျမစ္တခုျဖစ္တဲ့ ပညာေရးစနစ္ကို ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ ပံ့ပိုး တည္ေဆာက္ၾကရပါတယ္၊ ခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ အသစ္ကေန ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ရမယ့္ နာဂစ္ေဘးဒဏ္သင့္ေဒသေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈတဲ့အျပင္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ပညာေရးတိုးတက္မႈအတြက္ တတပ္တအား ပံပိုးေပးရာေရာက္တဲ့ ပညာေရးအေထာက္အကူျပဳ စာေစာင္ေတြကိုပါ ပိတ္ပင္ တားျမစ္ခံ ေနရပါတယ္၊ ဒါဟာ ေက်ာင္းသားအရြယ္ ကေလးလူငယ္ေတြရဲ့ တိုးတက္လိမၼာရာ လမ္းေၾကာင္းကို ပိတ္ပင္ တားျမစ္ေနတာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။


Friday, March 20, 2009

ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္...


လူငယ္ေတြကို လိမ္မာယဥ္ေက်းျပီး အေျမာ္အျမင္ရွိေစတဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို ရဖို႔အတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ သင္ခန္းစာ ေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမန္မာစာဘာသာရပ္သင္ရိုးထဲမွာ ရွိေနတာမ်ားပါတယ္၊ ျမန္မာစာသင္ရိုးေတြဟာ ပုဂံေခတ္ကစလာတဲ့ စာေပယဥ္ေက်းမႈ ေတြကို ျပဌာန္းထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေခတ္အဆက္ဆက္ စာဆိုေတြ စာေပပညာရွင္ေတြ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ေလ့ရွိတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထံုးစံေတြ ရိုးရာအႏုပညာေတြပါဝင္တဲ့ စာေပေတြ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲလိုစာေပေတြသင္ရျခင္းအားျဖင့္ လူငယ္ေတြဟာ အမ်ိဳးဂုဏ္ ဇာတိဂုဏ္ နဲ႔ စာေပ ယဥ္ေက်းမႈေတြရဲ့ တန္ဖိုးကို သိျပီး ယဥ္ေက်းလိမ္မာတဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြအျဖစ္ ႀကီးျပင္းလာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာမွာက အစိုးရတိုင္းဟာ တိုင္းျပည္ရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြကို စာသင္ခန္းေတြ ကေန ေမြးထုတ္ေပးေနတယ္ဆိုတာကို သိနားလည္လက္ခံထားတာမို႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ စာသင္ခန္း ကေန တတ္သိ လိမ္မာမႈေတြ ရသြားေအာင္ ေက်ာင္းပညာေရးထဲမွာ သင္ခန္းစာေကာင္းေတြ ရွာေဖြ ေရြးခ်ယ္ ျပ႒ာန္းေနၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ စစ္အစိုးရဟာ အေျခခံပညာအထက္တန္း ေက်ာင္းသားလူငယ္္ေတြအတြက္ တကယ္လိုအပ္တဲ့ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ သင္ခန္းစာေကာင္းေတြကို အေၾကာင္းျပခ်က္ တစံုတရာမေပးဘဲ ျဖဳတ္ပယ္ပစ္တာေတြကို လုပ္ေနတဲ့အေၾကာင္း ေရွ႕အပတ္စဥ္ေတြမွာ ေျပာခဲ့ျပီးပါျပီ၊ ဒီတပတ္ေတာ့ ျမန္မာစာသင္ရိုးထဲက တန္ဖိုးရွိတဲ့ သင္ခန္းစာတခ်ိဳ႕ကို ျဖဳတ္ပစ္ေနတဲ့ အထဲက လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ့ ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္ ကဗ်ာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္၊

လယ္တီဆရာေတာ္ဟာ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာႏွစ္(၁၂၀၈)ခုႏွစ္။ ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၄၈ခုႏွစ္မွာ ဖြားျမင္ခဲ့ျပီး ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္ စိုင္ျပင္ရြာဇာတိ ျဖစ္ပါတယ္၊ မုံရြာၿမိဳ႕မွာ လယ္တီေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကုိ တည္ေထာင္ ျပီး စာေပပို႔ခ် သီတင္းသုံးခဲ့တာေၾကာင့္ လယ္တီဆရာေတာ္လို႔ ေက်ာ္ၾကားခဲ့ပါတယ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ ပါဠိဘာသာ၊ ျမန္မာဘာသာတို႔နဲ႔ ဒီပနီက်မ္းေပါင္းမ်ားစြာကို ျပဳစုခဲ့ပါတယ္၊ ဆုံးမစာ ေတးကဗ်ာေတြလည္း ေရးဖြဲ႔ ခဲ့ျပီး ႏြားေမတၱာစာ၊ ေသရည္ေမတၱာစာေတြက ထင္ရွားပါတယ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးက ခက္ခဲတဲ့ ပိဋကတ္ က်မ္းစာေတြကိုေတာင္ သာမန္လူေတြ အလြယ္တကူ နားလည္ေအာင္ ေရးစြမ္းနိုင္တဲ့ ပညာရွင္ႀကီးလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ အဂၤလိပ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ပထမဆုံး အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႔တံဆိပ္ေတာ္ နဲ႔ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္က ဂုဏ္ထူးေဆာင္ စာေပပါရဂူ(D.litt)ဘြဲ႔ေတြကို ဆက္ကပ္ခံရပါတယ္၊ အဲလို ပညာေက်ာ္စာဆိုႀကီးရဲ့ ကဗ်ာကို စစ္အစိုးရက ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္ကစလို႔ အေျခခံပညာအထက္တန္း ျမန္မာစာသင္ရိုးထဲကေန ျဖဳတ္ပစ္ လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီ “ခြင့္သာခုိက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္” ေတးထပ္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ျပဌာန္းစာအုပ္ထဲမွာ
ဆရာေတာ္ရဲ႕ အေရးအဖြဲ႔ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ကိုယ္တုိင္ ဆုံးမေနသကဲ့သို႔ အသက္၀င္လာရသည္၊ ေလာကုတၱရာေရးအတြက္ ဖြဲ႔ဆိုေသာ္လည္း ေလာကီအေရး အတြက္လည္း သင္ခန္းစာယူႏိုင္ေသာ ေတးထပ္ျဖစ္သည္၊

လို႔ ေဖာ္ျပ ညႊန္းဆိုခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတြဟာ စာသင္ခန္းမွာ စာဆိုဆရာေတာ့္ႀကီး အေၾကာင္းေျပာရင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းေၾကာင္းထဲမွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ေလာကလူ႔ေဘာင္အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို လိုလိုလားလား ထမ္းရြက္ခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ထည့္သြင္းဆက္စပ္ျပီး ေျပာျပ ႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါမွပဲ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြက ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ့ လူထုအေပၚ တာ၀န္ေက်မႈေတြကို သတိျပဳမိ လာျပီး ဘာသာေရးရဲ့ အထိန္းအကြပ္ကို လက္ခံတတ္လာမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ႔“ခြင့္သာခုိက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္” ေတးထပ္ဟာ လူေတြ စြဲလန္းတတ္တဲ့ အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႔၊ အေတြ႔၊ အရသာ ဆိုတဲ့ အာရုံငါးပါးကို အလြန္အမင္း မတပ္မက္ဖို႔ မစြဲလန္းဖို႔ သတိေပးတဲ့ ကဗ်ာ ပါပဲ၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ့ ယံုၾကည္မႈအရ အာရံုငါးပါးမွာ စြဲလန္းလြန္းရင္ ငရဲက်မယ္ဆိုတာကို သတိေပးျပီး အဲဒီ စြဲလန္းမႈကို ေရွာင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ တရားဘက္ကို လိုက္ရမယ္လို႔ ေလာကုတၱရာေရးအတြက္ သတိေပးထားတာ ပါပဲ၊ အဲလိုသတိေပးရာမွာ
သည္ေလာဘ စရုိက္အိုကို
မလုိက္လုိ ေရွာင္ပစ္လုိ႔
ေနာင္အသစ္ တကယ္ျပင္လွ်င္
ေကာင္းဖို႔အစဥ္၊
လို႔ ဆရာေတာ္က ေရးဖြဲ႔ထားတာမွာ ေလာဘအေျခခံတဲ့အက်င့္ေဟာင္းေတြကို ျပင္ရင္ေကာင္းတယ္လို႔ လမ္းညႊန္ထားတာမို႔ ေလာကီေရးမွာလည္း အသံုး၀င္တဲ့ ကဗ်ာျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါဟာ လူငယ္ေတြ ေရာ လူႀကီးေတြပါ သင္ခန္းစာ ယူသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ ဆရာေတာ္က လူတိုင္းလူတိုင္း အခ်ိန္ရခိုက္ အခြင့္အေရးရခိုက္မွာ အမွားကို သိျပီး အမွန္ျပင္ဖို႔ အားထုတ္သင့္ေၾကာင္း။ အခ်ိန္ရွိခိုက္မွာမွ အမွားျပင္ဖို႔ လံု႔လ မစိုက္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ မိုက္မဲရာက်မွာျဖစ္ျပီး ဘ၀မွာ အရႈံးႏွင့္သာ ရင္ဆိုင္ရႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း
ခြင့္သာခုိက္ကမွ မလုိက္ခ်င္လွ်င္
အမိုက္နင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား၊
ခြင့္သာဆဲကမွ မခဲခ်င္လွ်င္
အလြဲနင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား၊
ခြင့္သာတုန္းကမွ မရုန္းခ်င္လွ်င္
အရႈံးနင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား၊
လို႔ ေရးဖြဲ႔ျပီး ဆံုးမခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊

ဆရာေတြအေနနဲ႔ “ခြင့္သာခုိက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္” ေတးထပ္ကို စာသင္ခန္းမွာ သင္မယ္ဆိုရင္ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြကို ဒီကဗ်ာ သင္ခန္းစာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဆက္ႏြယ္ ေျပာျပႏိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတာပါ၊ ေလာက လူ႔ေဘာင္က သတ္မွတ္ထားတဲ့ အမွားေတြအေၾကာင္း ေျပာျပျပီးေတာ့ အမွားကို အခ်ိန္မီ ျပင္ဆင္ သင့္ေၾကာင္း လမ္းညႊန္ႏိုင္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ အခြင့္အေရးရတဲ့အခိုက္ ေလာကေကာင္းက်ိဳးကို သယ္ပိုးဖို႔။ မေကာင္းမႈေတြကို ေရွာင္က်ဥ္ဖို႔။ အခြင့္သာတုန္းမွာ မေကာင္းမႈထဲက ရုန္းထြက္ဖို႔ ႀကိဳးစားႏိုင္ေၾကာင္းေတြကို လူငယ္ေတြ ၾကံဳရေလ့ရွိတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ ဥပမာေပးျပီး ဆက္ႏြယ္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊

ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းေတြမ်ားမ်ားဖြင့္ရင္ ေထာင္တံခါးေတြ မ်ားမ်ား ပိတ္တာနဲ႔ အတူတူပဲ လို႔ လက္ခံထားၾကပါတယ္၊ ဒီေန႔ ကမာၻမွာက ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္၀န္းက်င္မွာ လူဆိုးလူမိုက္ေတြ ေလ်ာ့နည္းဖို႔။ ျပီးေတာ့ လူလိမ္မာ ႏိုင္ငံသားေကာင္း ေတြ တိုးပြားလာေစဖို႔အတြက္ အစိုးရေတြက ေက်ာင္းေကာင္းေတြ မ်ားမ်ားဖြင့္ႏိုင္ဖို႔ကို စီမံကိန္းေတြနဲ႔ စနစ္တက် ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာပါ၊ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာသာ အရည္အေသြးျပည့္ အဆင့္မီေက်ာင္းေတြ မဖြင့္ႏိုင္ေသးတဲ့အျပင္ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြအတြက္ တကယ္လိုအပ္တဲ့ သင္ခန္းစာေကာင္းေတြကိုေတာင္ မသင္ရေအာင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ ေနပါတယ္၊

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဟာ ျမန္မာလူမ်ိဳး ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔အတြက္ ဂုဏ္ယူစံျပဳစရာ သံဃာေတာ္ႀကီး ျဖစ္တဲ့အျပင္ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ့ အဆံုးအမ အဆိုအမိန္႔ ေတြဟာလည္း လိုက္နာက်င့္ၾကံရမယ့္ နည္းနာေကာင္း ေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဒီ “ခြင့္သာခုိက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္” ေတးထပ္တပုဒ္ထဲမွာေတာင္ အထင္အရွား ေတြ႔ႏိုင္္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ့ စာေပလက္ရာနဲ႔ အတၳဳပတၱိကို မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြ သိေစဖို႔ဆိုရင္ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာေတြထဲ ျပဌာန္းျပီး ေလ့လာနာယူေစရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဆရာေတြအပါအ၀င္ လူႀကီးမိဘေတြအေနနဲ႔ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ ေက်ာင္းသားေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေက်ာ္ေတြ။ စာေပယဥ္ေက်းမႈေတြကို လက္ဆင့္ကမ္းေျပာျပသြားရမယ့္ တာ၀န္ရွိေနျပီ ဆိုတာကို ေဆြးေႏြး တင္ျပခ်င္ပါတယ္။


ျဖဳတ္ခံရတဲ့ ေမာင္စြမ္းရည္ ရဲ႕ ကဗ်ာ ျပ႒ာန္းစာ


ဒီတပတ္မွာေတာ့ အေျခခံပညာအထက္တန္း သင္ရိုးထဲကေန စစ္အစိုးရက ျဖဳတ္လိုက္တဲ့ ကဗ်ာဆရာ ေမာင္စြမ္းရည္ ရဲ့ ဘ၀ႏွင့္အလွ ကဗ်ာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္၊ စာသင္ခန္းထဲမွာ ဘ၀ႏွင့္အလွ ကဗ်ာ ကို သင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ စာဆိုကဗ်ာရွင္ ျဖစ္တဲ့ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္အေၾကာင္းကို ေက်ာင္းသားေတြ သိေအာင္ ေျပာျပရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အထက္တန္းျပေက်ာင္းဆရာတဦးျဖစ္ခဲ့တဲ့အျပင္ ျမန္မာစာသင္ရိုး အဖြဲ႔ အတြင္းေရးမႈးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ဟာ စာေပနယ္ မွာ ေ၀ဖန္စာေတြ ကဗ်ာေတြနဲ႔ ထင္ရွားခဲ့ျပီး စာေပဆိုင္ရာ အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ စာေပ ပညာရွင္လည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပည္ပမွာေနထိုင္ျပီးေတာ့ စစ္အစုိးရကို ေ၀ဖန္သံုးသပ္တဲ့ စာေတြ... ကဗ်ာေတြ ေရးျပီး ဆန္႔က်င္တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးစာဆို ျဖစ္ေနပါတယ္၊ ဒီအခ်က္ဟာ စစ္အစိုးရက ေက်ာင္းသားေတြကို မသိေစခ်င္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ၊ အဲဒီအခါ စာဆိုရဲ့ အမည္နာမနဲ႔ သမိုင္းေၾကာင္းကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ အတြက္ ဆရာ့ရဲ့ကဗ်ာကို ေက်ာင္းသင္ရိုးထဲကေန ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ လိုက္တာလို႔ ယူဆရပါတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ကဗ်ာတပုဒ္အေနနဲ႔က ႏိုင္ငံေရးကဲတဲ့ အမ်ိဳးအစားမဟုတ္ဘဲ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို ေလာကအေပၚ ဘ၀အေပၚ အေကာင္းျမင္တတ္ေအာင္ ရည္ရြယ္ဆံုးမတဲ့ အေၾကာင္းအရာသာ ျဖစ္တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

အဲဒီ ဘ၀ႏွင့္အလွ ကဗ်ာကို ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကဗ်ာအစ မွာကို ဆရာေမာင္စြမ္းရည္က
ျမင္ျမင္သမွ် ဤေလာက၀ယ္။ အလွတို႔ျဖင့္ ျပည့္ဘိ၏…
လို႔ အေကာင္းျမင္၀ါဒနဲ႔ အစခ်ီထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါကို စာသင္ခန္းမွာ သင္မယ္ဆိုရင္ ဆရာေတြဟာ ဒီ ကဗ်ာရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္အေနနဲ႔ ေလာကအေပၚ အျပစ္အျမင္နဲ႔သာ ၾကည့္တတ္တဲ့ အသက္အပုိင္းအျခားျဖစ္တဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအတြက္ နာယက်င့္ၾကံစရာအယူအဆျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာျပႏိုင္ ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ ကဗ်ာရဲ့ ဒုတိယပိုဒ္မွာ
ျမင္ျမင္သမွ်ဤ ေလာက၀ယ္
အလွတို႔ျဖင့္ ျခယ္သျဖင့္လည္း
ျမင္ခြင့္ရွိမွ ျမင္စြမ္းရသည္
အလွဟူျငား ျမင္သည္ထားဦး
ခံစားသိတတ္ ခံယူတတ္မွ
က်ိဳးျမတ္ပီတိ ရင္၀ယ္ျငိ၏၊
လို႔ ေတြ႔ရပါတယ္၊ အဲဒီအပိုဒ္မွာေတာ့ ေလာက၀န္းက်င္က စိတ္အလွ ရုပ္အလွ သဘာ၀၀န္းက်င္အလွေတြကို ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ခြင့္ရဖို႔ လိုအပ္ျပီး ျမင္ေတြ႔ရသည့္တိုင္ေအာင္လည္း အလွကို ခံစားတတ္ ခံယူတတ္မွ ပီတိခ်မ္းသာကို ခံစားရႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း ဆရာေမာင္စြမ္းရည္က ေရးဖြဲ႔ထားပါတယ္၊ အဲဒီအပိုဒ္မွာလည္း စာသင္သားေတြအေနနဲ႔ အလွကို ျမင္ေတြ႔ခြင့္ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးေတြ လူ႔အခြင့္အေရးေတြအထိ ခ်ဲ့ထြင္ ျမင္ေတြးတတ္လာေအာင္ ဆရာက လမ္းညႊန္ သင္ေပးႏိုင္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံလို လူငယ္ေတြရဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြကို နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ပိတ္ဆို႔ခံေနရတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာ အလွတရားနဲ႔တူတဲ့ အမွန္တရားေတြကို ျမင္ေတြ႔ ႏိုင္ခြင့္ရဖို႔ လိုတယ္ဆိုတဲ့အထိေရာက္ေအာင္ ဆန္႔ထြက္ေတြးေတာႏိုင္တဲ့ ကဗ်ာ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ အလွတရားဆိုတာဟာ အမွန္တရားႀကီးစိုးတဲ့ ေမတၱာကရုဏာႀကီးစိုးတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ေနရာေဒသမွာသာ ရွိႏိုင္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ လူ႔ဘ၀ဆိုတာကလည္း အင္မတန္ကို ရခဲလွတဲ့အျပင္ ေနရတဲ့ အခ်ိန္တာဟာလည္း တိုေတာင္းလွပါတယ္၊ အဲလို အခ်ိန္တိုေလးသာျဖစ္တဲ့ လူ႔ဘ၀ထဲမွာ အလွတရားကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ျပီး အလွတရားကို ျမတ္ႏိုးခံုမင္မွလည္း အဲဒီအလွတရားကို ထိန္းသိမ္းတတ္မွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါမွပဲ ဘ၀ကလည္း ျငိမ္းခ်မ္းရာရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အလွတရားကို မသိနားမလည္ဘဲ ရွာေဖြဖို႔လည္း မႀကိဳးစားခဲ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘ၀ဟာ ေပ်ာ္ေမြ႔စရာမဟုတ္တဲ့အျပင္ တန္ဖိုးမရွိဘဲ လူျဖစ္ရံႈးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ဆိုတာကိုလည္း
ေၾသာ္… လူ႔ဘံုေလာကာ ရခဲစြာကို
ရလွာခဏ တဘဝဝယ္
အလွမျမင္ လွမမင္ဘဲ
ျမင္ရန္မေဖြ ေဖြရန္မသိ
ငါျဖစ္ဘိမူ ငါ့ဘဝ
ထိုခဏသည္ မည္မွ်ရႈံးလိုက္ေလမည္နည္း၊…
လို႔ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္က ေထာက္ျပဖြဲ႕ဆိုခဲ့ပါေသးတယ္၊

ဒီေနရာမွာလည္း စာသင္သားအရြယ္ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ေလာကကို အလွဆင္ရမယ့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြပီပီ စိတ္အလွ ရုပ္အလွေတြနဲ႔ ျပည့္စံုဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္း။ စိတ္အလွဆိုတာဟာ ေလာကအက်ိဳး သယ္ပိုးလိုတဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳးျဖစ္ျပီး ရုပ္အလွဆိုတာကေတာ့ ေလာကေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို လိုလားစိတ္ေၾကာင့္ ၾကည္လင္ ျပံဳးရႊင္ေနတတ္တဲ့ ရုပ္ သြင္ျပင္ အလွမ်ိဳး ျဖစ္ေၾကာင္းေတြအထိ ေက်ာင္းသားေတြ ျမင္တတ္ ေတြးတတ္လာ ေအာင္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊ ရုပ္အလွ စိတ္အလွျပည့္စံုမွပဲ ေလာကကိုပါ လွေအာင္ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာေအာင္ ဖန္တီး တည္ေဆာက္တတ္မွာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုပါ လူငယ္ေတြ လက္ခံလာေအာင္ ဒီ ဘ၀နဲ႔အလွ ကဗ်ာ ကေန တဆင့္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊

ဒီကေန႔ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဦးတည္တဲ့ Peace Education ကို စနစ္တက် ခ်ဥ္းကပ္ေနၾကပါတယ္၊ စကၤာပူႏိုင္ငံလို စက္မႈနဲ႔နည္းပညာကို အထူးတိုက္တြန္းအားေပးတဲ့ ႏိုင္ငံမွာေတာင္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ နည္းပညာနဲ႔ ရုပ္၀တၳဳပိုင္းဆိုင္ရာေတြမွာ အားသန္လာျပီး ကိုယ့္က်င့္တရားနဲ႔ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ခံစားမႈေတြမွာ အားနည္းလာၾကတဲ့အတြက္ စာရိတၱပညာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြ ျဖည့္စြက္သင္ဖို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုတဲ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ့ အၾကံျပဳခ်က္အရ ၂၀၀၅ခုႏွစ္ကစျပီး ေက်ာင္းစာသင္ရိုးေတြမွာ Moral Education ကို ဘာသာရပ္အေနနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာျပဌာန္းလာတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ နည္းပညာနဲ႔ ရုပ္၀တၳဳေတြ တရွိန္ထိုး တိုးတက္လာေနတဲ့ ဒီေန႔ကမာၻမွာ လူငယ္ေတြအတြက္ သိပၸံနည္းပညာနဲ႔အတူ စာရိတၱပိုင္းနဲ႔ စိတ္ႏွလံုးႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔မႈေတြ ရွိဖို႔လည္း လိုအပ္လွပါတယ္၊ ဒါမွပဲ တိုးတက္လာတဲ့ ေခတ္ကို အဆိုးဘက္ကို ဦးမတည္ေစဘဲ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာလွပတဲ့ေခတ္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္သူေတြ ရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအတြက္ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းေတြနဲ႔ ထိေရာက္တဲ့ သင္ရိုးေတြ လိုအပ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ အၾကမ္းဖက္ရက္စက္မႈေတြ လက္နက္ဆန္းေတြ အလုအယက္ ေပၚထြက္ေနတဲ့ ကမာၻမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ပညာေရး ဏနေခန ႏိကခေအငသည ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

အခု ေဆြးေႏြးတင္ျပသြားတဲ့ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ရဲ့ ဘ၀နဲ႔အလွ ကဗ်ာဟာ ဒီကေန႔ေခတ္အတြက္ တကယ့္ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့အျပင္ စာသင္သားအရြယ္လူငယ္ေတြကို လမ္းညႊန္ပဲ့ျပင္ေပးႏိုင္တဲ့ စာရိတၱ ပညာေပး ကဗ်ာ တပုဒ္လို႔ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ Moral Education အေနနဲ႔ သီးျခားမရွိေသးတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပညာေရး ထဲမွာေတာ့ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ရဲ႕ ဘ၀နဲ႔အလွ ကဗ်ာဟာ သင္ၾကားသင့္တဲ့ သင္ခန္းစာေကာင္း တပုဒ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။


Sunday, March 15, 2009

ျပည္သူ႔ညီလာခံ စကားေျပ


စစ္အစိုးရက အေျခခံပညာအထက္တန္းျမန္မာစာသင္ရိုးထဲက "ျပည္သူ႔ညီလာခံ"ဆိုတဲ့ စကားေျပကိုလည္း ျဖဳတ္ပယ္ပစ္လိုက္ပါတယ္၊ အဲဒီ စကားေျပဟာ ၁၉၄၆ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလမွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ဖဆပလအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႀကီးရဲ့ ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ညီလာခံမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္းထဲက ေကာက္ႏုတ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္၊

ဒီစကားေျပကို စာသင္ခန္းမွာ သင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ပထမဦးဆံုးကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္းကို စာသင္သားေတြသိေအာင္ မိတ္ဆက္ေျပာျပရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသံုးျပ႒ာန္းစာအုပ္မွာ အဲဒီ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္နဲ႔ တြဲျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း အေၾကာင္းကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ေဖာ္ျပထားပါတယ္၊ အဲဒီမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း နဲ႔ ေက်ာင္းသားသမဂၢအေၾကာင္း။ ဖဆပလအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေၾကာင္းေတြကို ဆရာေတြက ရွင္းလင္း ေျပာျပရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒါမွပဲ လူငယ္ေတြဟာ ႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကရတဲ့ လႈပ္ရွားမႈအဆင့္ဆင့္ကို သေဘာေပါက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ေက်ာင္းသားဘ၀ကတည္းက ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔နဲ႔ ျပည္သူလူထု ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ ဖန္တီးခြင့္ ရွိဖို႔ကိုသာ တစိုက္မတ္မတ္ စိတ္ထက္သန္ျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳး ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို လူငယ္ေတြ အားက်အတုယူလာေအာင္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊

ခု အျဖဳတ္ပယ္ခံရတဲ့ ျပည္သူ႔ညီလာခံလို႔ေခါင္းစဥ္တပ္ထားတဲ့ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ဟာ ျပည္သူအမ်ားစု တညီတညြတ္တည္း စုေ၀းၾကတဲ့ ညီလာခံရဲ့ သေဘာသဘာ၀ကို အဓိက ေျပာထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က
ကမာၻသူကမာၻသားတို႔ ေရွးရိုးစဥ္လာ ဥာဏ္မ်က္ေစ့က်ယ္စြာျဖင့္ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကေသာ နည္းနာနိႆယအတိုင္းျဖစ္ရကား ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္ ေျဖာင့္ျဖဴးေသာ စုေ၀းျခင္းေပတည္း။ ေရွးပေ၀သဏီက စ၍ ကမာၻသူ ကမာၻသားတို႔သည္ ျပႆနာတခုကို ၾကံဳေတြ႔ရလွ်င္ ဤကဲ့သို႔ပင္ စုေ၀းေဆြးေႏြး ေျဖရွင္းခဲ့ၾကေပသည္၊
လို႔ ေျပာခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါကို သင္ၾကားတဲ့ဆရာဆရာမေတြက ႏိုင္ငံ့အေရး ျပႆနာေတြကို ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြး အေျဖရွာျခင္းကသာ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အေျဖတခု ေပးႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေက်ာင္းသားေတြကို ဆက္စပ္ျပီး ရွင္းျပေပးႏိုင္ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက
ကြ်ႏ္ုပ္တို႔လူမ်ိဳးအတြက္ သတၱိဗ်တၱိႏွင့္ အံ့ဖြယ္ဘနန္း သက္စြန္႔ႀကိဳးပမ္း အမႈထမ္းခဲ့ ၾကသည့္ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ သြားေလသူ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂိၢဳလ္အေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ထိုပုဂၢိဳလ္တို႔ ေပးအပ္ခဲ့သည့္ အေမြအႏွစ္တည္းဟူေသာ အာဇာနည္စိတ္ စသည္တို႔ကို ယခုအခ်ိန္ အခါ သတိရၾကေပလိမ့္မည္၊ သို႔ သတိရၾကသည့္အားေလ်ာ္စြာ ထိုထိုေသာ အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္အေပါင္းတို႔အား ကြ်ႏ္ုပ္တို႔သည္ ခဏတာမွ် အရိုအေသျပဳျပီးလွ်င္ ထိုထိုေသာ အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္တို႔ အဆင့္အတန္းကို မီေအာင္ အားထုတ္လံုးပမ္းမည္၊ ထိုထိုေသာ အာဇာနည္ပုဂိၢဳလ္တို႔ လုပ္ငန္းကို ဆံုးခန္းတိုင္ ဆက္လက္၍ ေဆာင္ရြက္မည္ဟု သစၥာျပဳၾကပါစို႔… ၊
လို႔ ေျပာခဲ့တာလည္း ေတြ႔ရပါတယ္၊

အဲဒီေနရာမွာလည္း ဆရာဆရာမေတြဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ အနစ္နာခံျပီး ႏိုင္ငံ့လြတ္လပ္ေရး အတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းေတြ ရွိခဲ့ေၾကာင္းကို နမူနာသာဓကေတြျပျပီး ရွင္းလင္း ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊ အဲဒီအခါ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြဟာ ေလးစားထိုက္သူကို ေလးစားရေကာင္းမွန္း။ အတုယူ ထိုက္သူကို အတုယူရ ေကာင္းမွန္း။ အရိုအေသေပးထိုက္သူကို အရိုေသေပးရ ေကာင္းမွန္း။ ျမင္လာျပီး စိတ္အား တက္ၾကြလာၾကမွာျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ျမန္မာ့သမိုင္းတေလွ်ာက္က အာဇာနည္ပုဂိၢဳလ္ေတြကို အရိုအေသ ေပးရေကာင္းမွန္းမသိသူေတြကိုပါ ျပစ္တင္ေ၀ဖန္တတ္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါမွပဲ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ေခတ္မွာလည္း ေကာင္းတဲ့သမိုင္းေၾကာင္းကို ဖန္တီးဖို႔လိုတယ္ဆိုတာကိုပါ သတိျပဳမိလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီ ျပည္သူ႔ညီလာခံ စကားေျပကေန ဆရာဆရာမေတြရဲ့ သင္ၾကားမႈေပၚ မူတည္ျပီး ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြဆီမွာ ျပည္သူလူထုအတြက္ ႀကိဳးစားေပးလိုတဲ့ တိုင္းျပဳ ျပည္ျပဳ စိတ္ေတြ ေပါက္ဖြားလာႏိုင္ပါတယ္၊

ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းက အဲဒီမိန္႔ခြန္းမွာပဲ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔အတြက္ဆိုရင္မ်က္ေစ့တမွိတ္ လွ်ပ္တျပက္ အတြင္းမွာေတာ့ မရႏိုင္။ အဆင့္ဆင့္အေျခအေနကို ၾကည့္ရႈျပီး လံုးပန္းႏိုင္မွ တိုးတက္ေအာင္ျမင္မႈရွိႏိုင္မယ္ လို႔လည္း ေျပာခဲ့ပါတယ္၊ ဒါဟာ လူတိုင္း အမွန္တကယ္ လြတ္လပ္ဖို႔ လိုအပ္ေနတဲ့ ခုလို အခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ လူငယ္ေတြ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးခြင့္ရဖို႔အေရးအတြက္ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ႀကိဳးပန္းအားထုတ္ေစဖို႔ တြန္းအားေပးႏိုင္တဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ လူတဦးတေယာက္ကို အားကိုးျပီး ျပည္သူလူထုက ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားမကိုးေတာ့ဘဲ ေနာက္လိုက္လုပ္ဖို႔ကိုသာ စဥ္းစားမေနသင့္ဘူးလို႔လည္း ေျပာသြားပါတယ္၊ လြတ္လပ္ေရးဟာ လူတိုင္းနဲ႔ သက္ဆိုင္တာမို႔ လူတိုင္းက ဦးေဆာင္ျပီး လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းဖို႔လိုတယ္ ဆိုတာကိုလည္း
သတၱိဗ်တၱိရွိသူမ်ားကိုသာ အားမကိုးမူ၍ လူတိုင္းလူတိုင္းပင္ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ သတၱိဗ်တၱိရွိေသာ သူရဲေကာင္းမ်ားျဖစ္ေအာင္ စြန္႔စားရေပလိမ့္မည္။ သို႔မွသာလွ်င္ ကြ်ႏု္ပ္တို႔အားလံုး လြတ္လပ္ေရး အစစ္ကို ခံစားခြင့္ရေပလိမ့္မည္…
လို႔ ေျပာထားပါတယ္၊

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းရာမွာ ေျခလွမ္းညီၾကဖို႔ အေရးႀကီးေၾကာင္း အမ်ိဳးသားညီညြတ္ေရး က အေရးပါေၾကာင္းေတြကိုလည္း ေျပာခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒါကို ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ထဲမွာ
အမ်ိဳးသားညီညြတ္ေရး ဆိုသည္မွာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသာ ညီညြတ္ျခင္းကို မဆိုလို၊ လူမ်ိဳး ဘာသာ ေယာက်္ား မိန္းမ ဂိုဏ္းဂဏ မေရြး။ တႏိုင္ငံလံုး ျပည္သူျပည္သား လူထုတခုလံုး အေျပာသာ မဟုတ္။ အလုပ္ႏွင့္တကြ အမ်ိဳးသားတို႔ အလို ဆႏၵမ်ားကို ျပည့္၀ႏိုင္ရန္ အမ်ိဳးသားတို႔ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ် စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ညီညြတ္ ၾကသည္ကို ဆိုလိုသည္…
လို႔ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါဟာ လက္ရွိမ်က္ေမွာက္ေခတ္လို လူမ်ိဳးစုအခ်င္းခ်င္း နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေသြးခြဲခံထားရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက စာသင္သားလူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္လွတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

အခ်ဳပ္မွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက
ရဲေဘာ္တို႔… ေျခလွမ္းမွန္မွန္ႏွင့္ သြားႏိုင္ရန္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကေလာ့။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ လြတ္လပ္ေရးကို ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ မၾကာျမင့္မီ ရရွိမည္ဟု တထစ္ခ် ယံုၾကည္ၾကေလာ့၊ အပၸမာေဒန သမၼာေဒထ၊
လို႔ ေျပာျပီး မိန္႔ခြန္းကို နိဂံုးခ်ဳပ္ပါတယ္၊ မိန္႔ခြန္းရဲ့ အဆံုးသတ္မွာ "အပၸမာေဒန သမၼာေဒထ" လို႔ ဆိုထားတာဟာ ဗုဒၶရဲ့ တရားအဆံုးအမတို႔ကို လိုက္နာသလို လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းမႈကိုလည္း မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းနဲ႔ ေကာင္းစြာျပည့္စံုၾကေစကုန္ေလာ့လို႔ အခိုင္အမာ သတိေပးတိုက္တြန္းလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ ရဲရဲေတာက္ ခိုင္မာ ျပတ္သားတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ကို အထင္အရွား ျမင္ေတြ႔ရေစတဲ့ အျပင္ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြရဲ့ စိတ္ႏွလံုးကိုပါ အားမာန္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ နိဂံုးစကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ ဒီ မိန္႔ခြန္း ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ကို သံုးသပ္မယ္ဆိုရင္ လြတ္လပ္ေရးဆိုတာဟာ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ ဖန္တီးပိုင္ခြင့္သာ ျဖစ္တာမို႔ အဲဒီလြတ္လပ္ေရးရဖို႔ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ အျပင္းအထန္ ႀကိဳးစားၾကရမယ္လို႔ အားေပးတိုက္တြန္းထားတာကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ ဖန္တီးပိုင္ခြင့္ဆိုတာဟာလည္း ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ့ အေျခခံသေဘာသဘာ၀ တခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အခုလို ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ထူေထာင္ေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ "ျပည္သူ႔ညီလာခံ" မိန္႔ခြန္း ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ဟာ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအတြက္ မျဖစ္မေန သင္ၾကားေပးသင့္တဲ့ သင္ခန္းစာတခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

၂။၈။၀၈၊

Saturday, March 14, 2009

အေျခခံပညာအထက္တန္း ျမန္မာစာသင္ရိုးအေျပာင္းအလဲ(၃)


ျပီးခဲ့တဲ့တပတ္မွာတုန္းက ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေလးေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အတုယူရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးျဖစ္တဲ့အျပင္ ဆရာႀကီးရဲ့စာေတြဟာ လူငယ္ ေတြအတြက္ အေထြေထြဗဟုသုတနဲ႔ စိတ္ခြန္အားေတြ ျဖန္႔ေဝေပးႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို အက်ဥ္းေျပာျပခဲ့ျပီးပါျပီ၊ ဒီတပတ္မွာေတာ့ အေျခခံပညာအထက္တန္း ရဲ့ ျမန္မာစာသင္ရိုးထဲကေန စစ္အစိုးရက ျဖဳတ္ပယ္ပစ္လိုက္တဲ့ စာေပပါရဂူ အလကာၤေက်ာ္စြာ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ့ သေျပႏုခ်ိန္ ေလးခ်ိဳးႀကီးကဗ်ာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေဆြးေႏြး ေျပာျပခ်င္ ပါတယ္၊

ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဆရာေဇာ္ဂ်ီက ရသစာေပနိဒါန္း စာအုပ္မွာ
ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ေလာေလာဆယ္အားျဖင့္ ယူေပးခဲ့သည္မွာ မွန္၏။ သို႔ရာတြင္ တိုင္းျပည္၏ ဆႏၵအင္အားကို သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းက စည္းရံုးေပးႏိုင္ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ယူဆပါသတည္း။
လို႔ေတာင္ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္၊ တကယ္ပဲ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းဟာ ျမန္မာျပည္လူထုကို လြတ္လပ္ေရးရဲ့ တန္ဖိုး အႏွစ္သာရေတြကို သိျပီး လြတ္လပ္ခ်င္တဲ့ သခင္စိတ္မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ သူ႔ရဲ့ စာေပနဲ႔ ႏႈိးေဆာ္ခဲ့တာကို လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈကာလ ျမန္မာ့သမိုင္းတေလွ်ာက္မွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဆရာေဇာ္ဂ်ီက ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဆရာႀကီးကို လူပုဂၢိဳလ္တဦးအျဖစ္ျဖင့္ သီလ သမာဓိ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံု၍ ျပည္သူလူထုအေပၚ၌ ေမတၱာအထားဆံုးျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူႈလည္းေကာင္း စာေရးဆရာ တဦးအျဖစ္ျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရရာရေၾကာင္းအတြက္ ေက်းဇူးအျပဳဆံုးစာဆို ဟူႈလည္းေကာင္း တန္ဖိုးထားခ်င္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ေခတ္႔သာမက ေနာင္လာမည့္ ေခတ္အဆက္ဆက္၌လည္း ထိုသို႔ပင္ တန္ဖိုးထားၾကလိမ့္မည္ဟု ဆိုရဲပါသည္… လို႔ ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႑ ဂုဏ္ျပဳ ေဖာ္ျပခဲ့တာပါ၊

အဲသလို ဂုဏ္ျပဳခံစာဆိုႀကီးရဲ့ သိသင့္သိထိုက္တဲ့စာေပေတြကို စစ္အစိုးရက ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ေနတာဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အေရးပါတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္း စာေပသမိုင္းနဲ႔ ဂုဏ္ယူစရာ အထင္ကရ ပုဂိၢဳလ္ႀကီးေတြကို ျဖဳတ္ပယ္ ပစ္ေနတာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ခု အထက္တန္း ပင္ရင္းျမန္မာကဗ်ာ လက္ေရြးစဥ္ထဲက ျဖဳတ္ပယ္ ပစ္လိုက္တဲ့ သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ့ သေျပႏုခ်ိန္ကဗ်ာဟာ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ၀င္ကာလမွာ ေက်ာင္းသား ေတြဘက္က ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈနဲ႔ ျပည္သူလူထုဘက္က အားေပးပံ့ပိုးဖို႔ လိုတဲ့အေၾကာင္းေတြကို ေလးခ်ိဳးႀကီး ပံုစံနဲ႔ ေရးဖြဲ႔ထားတာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လြတ္လပ္ခြင့္မွန္သမွ် ဆံုးရံႈးေနရတဲ့ စစ္ကြ်န္ဘ၀ ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ ေရးအတြက္ ႀကိဳးစားရမယ့္ ခုလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္ တဲ့ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈသမိုင္းတခုကို ေရးဖြဲ႔ထားတာျဖစ္တဲ့ သေျပႏုခ်ိန္ကဗ်ာဟာ သင္ၾကားသင့္တဲ့ ကဗ်ာ တပုဒ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

၁၈၈၅ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာက စလို႔ ျဗိတိသွ်ကိုလိုနီျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္းလႈပ္ရွားမႈေတြ ေနရာအႏွံ႔မွာ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရွိေနခ်ိန္မွာ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အေရးဆိုဖို႔ ျမန္မာလူထုရဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ေတြအျဖစ္ ဦးဘေဖ။ ဦးပု။ ဦးထြန္းရွိန္တို႔ ၃ဦးကို ၁၉၁၉ခုႏွစ္မွာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံသြားဖို႔ ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္၊ သေျပႏုခ်ိန္ေလးခ်ိဳးႀကီးဟာ အဲဒီ ေဖ-ပု-ရွိန္ တို႔ရဲ့ လြတ္လပ္ေရး အေရးဆိုပြဲကို တမ်ိဳးသားလံုးက တညီတညြတ္တည္း ေထာက္ခံၾကဖို႔။ ေလာကုတၱရာေရး လုပ္ေနသူေတြပါမက်န္ ၀ိုင္း၀န္းအံုၾကြျပီး ေထာက္ခံအားေပးၾကဖို႔လိုတဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ၾကဖို႔ လိုေၾကာင္းေတြကို လႈံ႕ေဆာ္တိုက္တြန္းတဲ့အေနနဲ႔ ေရးဖြဲ႔ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္၊ တနည္းအားျဖင့္ေတာ့ ျပည္သူ လူထုတရပ္လံုး ညီညြတ္ေအာင္ စည္းရံုးတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ သေျပႏုခ်ိန္ေလးခ်ိဳးႀကီးကို စာသင္ခန္းမွာ သင္မယ္ဆိုရင္ ဆရာေတြအေနနဲ႔ အဲဒီကာလက လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈသမိုင္းမွာ ပါ၀င္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ ဆက္စပ္လုပ္ေဆာင္မႈ အခန္းက႑ကို အက်ဥ္းေလာက္ ေျပာျပႏိုင္ ပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ႏိုင္ငံေရးတာ၀န္ေက်မႈ။ ဇာတိမာန္စိတ္နဲ႔အတူ ႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရး အေပၚ အသိတရားရွိရွိနဲ႔ တာ၀န္ယူမႈေတြကို ေျပာျပႏိုင္ပါမယ္၊ ဒါဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို ရွိသင့္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး အသိတရား သြင္းေပးတာပါပဲ၊ ဒါမွပဲ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအေရးကို ေသေသခ်ာခ်ာနားလည္ျပီး လြတ္ေျမာက္ရာလမ္း။ တိုးတက္ရာလမ္းကို ဘယ္လို ရွာၾကံ လုပ္ေဆာင္ၾကရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးစိတ္သမ္းေတြ အၾကံဥာဏ္ေတြ ေပၚေပါက္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ျမန္မာ့ ထုံးတမ္းစဥ္လာ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ယံုၾကည္မႈေတြနဲ႔ ရိုးရာဓေလ့ကိုပါ သေျပႏုခ်ိန္ကဗ်ာ ကေနတဆင့္ သိသြားမွာျဖစ္ပါတယ္၊

ဥပမာအေနနဲ႔ေျပာျပရရင္
ေၾသာ္… ေျပအမႈေပမို႔
ေငြခရုငယ္နဲ႔
ေဇယ်တုပါကြယ့္
သေျပႏုခ်ိန္ တင္ရန္ပန္းေတြကလည္း မ်ားလိုက္ပါဘိသနဲ႔
ဆိုတဲ့အဖြဲ႔ထဲမွာတင္… ေငြခရု ဆိုတာက ဗမာ့ထံုးစံအရ မဂၤလာရွိတဲ့ အခမ္းအနားေတြမွာ ခရုသင္းမႈတ္တဲ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းနိမိတ္ျဖစ္ျပီး။ ပါဠိစကားလံုးျဖစ္တဲ့ ေဇယ်တုဆိုတာကလည္း ေအာင္ျမင္ျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ ျဖစ္သလို သေျပပန္းဟာလည္း ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းနိမိတ္ကို ေဖာ္ေဆာင္တဲ့ ပန္းျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီကဗ်ာေလးတပိုဒ္ မွာကို ျမန္မာမႈဆိုင္ရာေတြကို စာသင္သားေတြ သိခြင့္ရသြားပါတယ္၊ ဒါဟာပဲ ကဗ်ာ ေကာင္းတပုဒ္ရဲ့ တန္ဖိုးျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုပါ လူငယ္ေတြသိေအာင္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊

အဲဒီလိုပဲ သေျပႏုခ်ိန္ ကဗ်ာထဲမွာ....
အေကာင္းတမင္ မွန္းမွန္းျပီး ေဒါင္းအဆင္ဆန္းေတြနဲ႔ ပု၀ါအလံထူ… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔
ေဒါင္းအိုးေ၀တြန္သံသာမွျဖင့္… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔
ေဒါင္းခြပ္မည္ ထင္ရည္မွန္းၾကေပေတာ့… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔
ေနေစာင္းလွ်င္ ေရႊေဒါင္းသူရိန္ျမဴးပါလို႔… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔
ေဒါင္းပရိတ္ေတာ္ေၾကာင့္ ေကာင္းဟိတ္ေဇယ်ာေသာ… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔ေတြဟာ ျမန္မာ့ သမိုင္းစဥ္ထဲက ေဒါင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ယံုၾကည္ထားၾကတဲ့ အတိတ္ နိမိတ္ ဗုဒၶဘာသာ အစဥ္အလာေတြအေၾကာင္းကိုပါ ေျပာျပလို႔ရတဲ့ အဖြဲ႔ေတြျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ သေျပႏုခ်ိန္ ေလးခ်ိဳးႀကီး တပုဒ္တည္းမွာေတာင္မွပဲ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ အတြက္ ဗဟုသုတရစရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတယ္လို႔ ေျပာရတာျဖစ္ပါတယ္၊

ျဗိတိသွ်စာေရးဆရာႀကီး Bertrand Russel ရဲ့ အဆိုအရေတာ့ ကေလးေတြကို က်င့္၀တ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပညာေပးရာမွာ အေျမာ္အျမင္ႀကီးျပီး ရိုးသားေျဖာင့္မွန္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္လာေအာင္... အေၾကာက္တရားကင္းမဲ့သူ ေတြ ျဖစ္လာေအာင္... အရည္အေသြးေကာင္း ေတြ ရွိလာေအာင္... အေတြးအေခၚေကာင္းေတြ ရွိလာေအာင္။ သည္းခံစိတ္ရွိျပီး ယဥ္ေက်း သိမ္ေမြ႔တဲ့သူေတြ ျဖစ္လာေအာင္... ႏိုင္ငံႀကီးသားပီသေအာင္ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ ေပးရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္၊ အဲဒီလို ျပည့္စံုတဲ့ကေလးေတြျဖစ္လာဖို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ အတြက္ေတာ့ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ့ ဘ၀နဲ႔ စာေပလက္ရာေတြဟာ ေလ့လာသင္ယူရမယ့္ သင္ခန္းစာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာက ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး 'မဟာသခင္ ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း' ဆိုတဲ့ ပူေဇာ္ကဗ်ာတပုဒ္ ေရးခဲ့တာရွိပါတယ္၊ အဲဒီကဗ်ာထဲမွာ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ့ ဂုဏ္ရည္ကို ဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာက
သမိုင္းေဗဒ
အတိတ္မသိလွ်င္။ ဘာမွ်မသိ
မိႈင္းမသိလွ်င္ လြတ္လပ္ေရးမသိ
မိႈင္းမသိလွ်င္ ညီညြတ္ေရး မသိ
မိႈင္းမသိလွ်င္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမသိ
အတိတ္မသိလွ်င္ ဘာမွ်မသိ
ယေန႔မသိလွ်င္ အနာဂတ္မသိ
မသိ မသိ မသိ၊
မိႈင္းဒႆန
အေမွာင္ရွိမွ အလင္းသိမည္
ရန္သူမရွိ မိတ္ေဆြသာရွိ
မုန္းသူမရွိ ခ်စ္သူသာရွိ
ရန္သူသဟာကို မိတ္ေဆြျဖစ္လာေရး
မဟာမိႈင္းအား ငါလဋင္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါ၏...
လို႔ ေရးဖြဲ႔ခဲ့ပါတယ္၊ ဒါဟာ သခင္ ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဆိုတဲ့ စာဆိုႀကီးနဲ႔ သူ႔ရဲ့ စာေပေတြဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ ေတြ သိသင့္တဲ့ အတုယူစံထားထိုက္တဲ့ သင္ယူသင့္တဲ့ အယူအဆေတြ လမ္းစဥ္ေတြပဲျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေပၚလြင္ ထင္ရွားေအာင္ မီးေမာင္းထိုးျပေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

၂၈၊၀၇။၀၈၊

အေျခခံပညာအထက္တန္း ျမန္မာစာသင္ရိုးအေျပာင္းအလဲ(၂)


စစ္အစိုးရက အေျခခံပညာအထက္တန္းသင္ရိုးကို GCE O level မီေအာင္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမယ္လို႔ အေၾကာင္း ျပျပီး ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအတြက္ ျမန္မာစာသင္ရိုးထဲက ဇာတိမာန္ရွိဖို႔။ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ရွိဖို႔နဲ႔ စိတ္ဓာတ္ ၾကံ့ခိုင္ေရးေတြအတြက္ လိုအပ္လွတဲ့ စာေကာင္းေပေကာင္းေတြကို ျဖဳတ္ပစ္ေနတဲ့အေၾကာင္းကိုပဲ ဆက္ျပီး ေဆြးေႏြးသြား ပါမယ္၊

တကယ္ကေတာ့ စစ္အစိုးရဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲသမိုင္းနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းေၾကာင္းေတြမွာ အစဥ္အလာႀကီးမားခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးရွင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဗိသုကာ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း။.. လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔နဲ႔အတူ မတရားအစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ စာေရးဆရာႀကီး ေမာင္စြမ္းရည္တို႔ကို တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေပ်ာက္ပ်က္သြားေအာင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ခ်င္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါဟာ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြရဲ့ စာေပလက္ရာ အဆိုအမိန္႔ေတြကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ျခင္းအားျဖင့္ ေနာင္တခ်ိန္မွာ အမည္နာမ ေတြပါ ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ ရည္ရြယ္တာလို႔ ယူဆရပါတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ရဲ့ သေဘာသဘာ၀အရ စာေပလက္ရာ သင္ခန္းစာတခုကို သင္တယ္ဆိုရင္ အဲဒီစာေပကို ေရးသားျပဳစုတဲ့ စာေရးဆရာရဲ့ အတၳဳပတိၱေနာက္ခံကို ဆရာက ေက်ာင္းသားေတြ သိေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာျပရပါတယ္၊ ဒါမွပဲ စာေရးဆရာရဲ့ ဘ၀နဲ႔ သူက်င္လည္ျဖတ္သန္းရာ ေခတ္အေပၚ အေျခခံျပီး ေပၚထြက္လာတဲ့ စာေပလက္ရာကို နားလည္ ခံစားျပီး အကဲျဖတ္ သံုးသပ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္လို႔ပါပဲ၊ ဒါမွပဲ စာေရးဆရာေပးလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေအာင္ျမင္ျပီး စာဖတ္သူ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အက်ိဳးရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

စစ္အစိုးရက ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္ကစျပီး အေျခခံပညာအထက္တန္းရဲ့ ျမန္မာစကားေျပ သင္ရိုးထဲက ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႑ လူႀကီးနဲ႔ လူငယ္ဆိုတဲ့ စကားေျပ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ကို ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ လိုက္ပါတယ္၊ လူႀကီးနဲ႔လူငယ္စကားေျပဟာ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ့ မွာေတာ္ပံုဆိုတဲ့ ရာဇ၀င္သမိုင္း ေနာက္ခံ ၀တၳဳႀကီးထဲက စာသင္သားအရြယ္ လူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္တယ္လို႔ ယူဆရတဲ့ အခန္းတခုကို ေရြးထုတ္ျပီး ေကာက္ႏုတ္ ျပဌာန္းထားတာ ျဖစ္ပါတယ္၊

ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဟာ ၁၈၇၆ခုႏွစ္မတ္လ၂၃ရက္ေန႔မွာ ေမြးဖြားခဲ့ျပီး အသက္ ၉ႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း စာသင္သား ဘ၀မွာ သီေပါဘုရင္ပါေတာ္မူတဲ့ ျမင္ကြင္းကို ျမင္ေတြ႔လိုက္ရဖူးသူျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီျမင္ကြင္းကို ျမင္လိုက္ခ်ိန္ကစျပီး ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ျပင္းပ်ခဲ့တဲ့ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဟာ အသက္၂၂ႏွစ္အရြယ္ ၁၈၉၈ ခုႏွစ္ကစျပီး နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး။ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး။ ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဦးတည္တဲ့ စာေပေတြ တစိုက္မတ္မတ္ ေရးခဲ့တာပါ၊ ၁၉၂၀ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသပိတ္ကစျပီး အမ်ိဳးသားေကာလိပ္ေက်ာင္းရဲ့ ျမန္မာစာနဲ႔ ရာဇ၀င္ပါေမာကၡ ဆရာဘ၀မွာ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔အတူ မားမားမတ္မတ္ရပ္ျပီး နယ္ခ်ဲ႕ကို ဆန္႔က်င္ခဲ့တဲ့ သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ဆရာႀကီးဟာ ဆရာစံ ဦးေဆာင္တဲ့ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပံုအပါအ၀င္ ၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကိုလည္း အတိအလင္း အားေပး ေထာက္ခံခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေတြေၾကာင့္ပဲ ျဗိတိသွ်အစိုးရက ဖမ္း၀ရမ္းထုတ္တာေတာင္ ခံခဲ့ရဖူးပါတယ္၊ ဆရာႀကီးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့အထိ ကေလာင္ကိုင္ျပီး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့သလို လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္မွာလည္း ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ ပံ့ပိုးခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို တစိုက္မတ္မတ္ အားေပးတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ႀကီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ၁၉၅၂ခုႏွစ္ေမလမွာ ကမာၻ႔ျငိမ္းခ်မ္းေရးကြန္ဂယက္ (ဗမာႏိုင္ငံ)ရဲ့ ဥကၠဌအျဖစ္ တင္ေျမွာက္ ခံရျပီး ၁၉၅၄ခုႏွစ္မွာေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး စတာလင္ ဆုရွင္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံ ရပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ၁၉၆၀ခုႏွစ္မွာလည္း အေရွ႕ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံ ဟမ္းဘတ္ တကၠသိုလ္က ခ်ီးျမွင့္တဲ့ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ႔ကို ရရွိခဲ့ပါတယ္၊ ဒါဟာ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာသာမက ကမာၻကပါ အသိအမွတ္ျပဳရတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေခါင္းေဆာင္ စာဆိုႀကီး ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို သက္ေသျပေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ကမာၻလွည့္ခဲ့တဲ့ စာဆိုႀကီးလည္းျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဆရာႀကီးဟာ ျမန္မာစာေပကို အေၾကာင္းျပဳျပီး အလကၤာေက်ာ္စြာဘြဲ႔ အပ္ႏွင္းခံရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးလည္း ျဖစ္ပါေသးတယ္၊ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အခု ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ၂၃ရက္ေန႔ဟာ ဆရာႀကီး ကြယ္လြန္တာ ၄၄ႏွစ္ျပည့္ ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲဒီလို ေလးစားဂုဏ္ယူထိုက္တဲ့ စာဆိုႀကီးျဖစ္တဲ့အျပင္ ဆရာႀကီးရဲ့စာေပေတြဟာ လူငယ္စာသင္သားေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ ဗဟုသုတေတြ။ က်င့္၀တ္ေတြ။ ႏိုင္ငံေရး အသိအျမင္ေတြ ပါ၀င္ေနတာမို႔လို႔ အေျခခံပညာ အထက္တန္းသင္ရိုးထဲမွာ ဆရာႀကီးရဲ့ စာေပလက္ရာေတြထဲက လူႀကီးနဲ႔လူငယ္ စကားေျပ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္နဲ႔ သေျပႏုခ်ိန္ ကဗ်ာေတြကို ေရြးခ်ယ္ ျပဌာန္းခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါကို ခု စစ္အစိုးရက ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ လိုက္ပါျပီ၊ အဲဒီ ျဖဳတ္ပယ္ခံရတဲ့ ဆရာႀကီးရဲ့စာေပေတြကို မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္ တာမို႔ လက္ဆင့္ကမ္းတဲ့ အေနနဲ႔ ေဆြးေႏြးေျပာျပသြားခ်င္ပါတယ္၊

လူႀကီးနဲ႔လူငယ္ စကားေျပ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္မွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ လူႀကီးေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြၾကားမွာ အေျခအေန အခ်ိန္အခါ အလိုက္ အသက္အရြယ္ အေတြ႔အၾကံဳေတြ အရ။ အေတြးအျမင္ အယူအဆဆိုင္ရာ ကြာဟခ်က္ေတြ ရွိေနတတ္တာကို ေထာက္ျပျပီး အဲဒီကြာဟခ်က္ ေတြကို လူႀကီးေတြေရာ လူငယ္ေတြပါ နားလည္မႈရွိရွိနဲ႔ ညွိႏႈိင္းေျဖရွင္း သြားဖို႔လိုေၾကာင္း။ လူႀကီးလူငယ္ေတြအခ်င္းခ်င္း တဦးနဲ႔တဦး အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈရွိရွိ နဲ႔ ျပ၏နာကိစၥ အ၀၀ကို ပူးေပါင္းလက္တြဲ ေျဖရွင္း သြားသင့္ေၾကာင္းေတြကို အခိုင္းအႏႈိင္းေတြ ဥပမာ သာဓကေတြနဲ႔ ေရးျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒီအျပင္ လူႀကီးေတြမွာ ရွိတတ္တဲ့ ေကာင္းကြက္ဆိုးကြက္။ လူငယ္ေတြမွာ ရွိတတ္တဲ့ ေကာင္းကြက္ဆိုးကြက္ေတြကို ေထာက္ျပရင္း ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာကိစၥေတြ။ ျမန္မာဘုရင္ လက္ထက္တုန္းက လူငယ္ေတြကို ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္ေစလႊတ္တဲ့အေၾကာင္းလို ဗဟုသုတ ရေစတဲ့ အခ်က္မ်ိဳးေတြကို ေစတနာပါပါနဲ႔ ထည့္သြင္း ေရးသား ထားတာဟာလည္း မွတ္သားနာယူစရာ ေကာင္းလွပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီစကားေျပပါ အေၾကာင္းအရာဟာ ဘယ္လိုေခတ္မ်ိဳးမွာမဆို လူငယ္ေတြ အတြက္ အသံုး၀င္လွတဲ့ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ခုလို ႏိုင္ငံ ေအးခ်မ္း သာယာေရးကို တည္ေဆာက္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလမ်ိဳးမွာ လူငယ္ေတြကို ေက်ာင္းပညာေရးကေနတဆင့္ အသိေပးသင့္တဲ့ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊

ႏိုင္ငံအေပၚေစတနာထားတဲ့ အစုိးရတစ္ရပ္အေနနဲ႔ဆိုရင္ ခုလို ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လူငယ္ေတြၾကားမွာ ယဥ္ေက်းမႈ ေတြ ပ်က္စီးစျပဳေနျပီး။ လူႀကီးေတြၾကားမွာလည္း ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ စာရိတၱပိုင္းအရ ယိုယြင္းပ်က္စီးသူေတြ မ်ားလာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ လူငယ္ေတြကို လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ တည့္မတ္ေပးႏိုင္တဲ့ စာေပေတြနဲ႔ ေလးစားထိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထူး ပုဂိၢဳလ္မြန္ေတြကို သိေအာင္။ စီစဥ္သင္ၾကားေပးဖို႔ လိုပါတယ္၊ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ စစ္အစိုးရကေတာ့ လူငယ္ေတြရဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာတန္ဖိုးကို ျမင့္မားေစႏို္င္တဲ့ စာေပမ်ိဳးေတြနဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္ စာဆိုႀကီးေတြရဲ့ အေၾကာင္းကိုေတာင္ သိခြင့္ ဖတ္ရႈခြင့္မရေအာင္ တားျမစ္ေဖ်ာက္ဖ်က္ေနတာဟာ ေက်ာင္းသား လူငယ္ ကေလးေတြအေပၚ ေစတနာမထား တဲ့ သက္ေသျပယုဂ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။


အေျခခံပညာအထက္တန္း ျမန္မာစာသင္ရိုးအေျပာင္းအလဲ


စစ္အစိုးရဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လက္နက္ကိုင္ျပီး အာဏာာရွင္လို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႕ ျပင္ဆင္ရာမွာ ပညာေရးစနစ္ကို သူတို႕အလိုက် ပံုသြင္းတဲ့ စီမံကိန္းကလည္း အပါအ၀င္ပဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို က်မ အေထာက္အထားေတြနဲ႔တကြ အမ်ားႀကီး ေျပာခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္၊ ခုလည္း ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို လူမႈေရး ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ အသိပညာ ဗဟုသုတ ေပးႏိုင္တဲ့အျပင္ မတရားမႈဆိုတာကို မီးေမာင္းထိုးျပႏိုင္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြကို အေျခခံပညာ အထက္တန္း သင္ရိုးထဲကေန ထုတ္ပယ္ပစ္လိုက္တဲ့အေၾကာင္းေတြကို ေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္၊

၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္မွာ အေျခခံပညာအထက္တန္းရဲ႕ သင္ရိုးကို ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ GCE O Level နဲ႕အညီ ျပဳျပင္လိုက္တယ္လို႔ စစ္အစိုးရက ေၾကျငာပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ၁၉၆၂ေနာက္ပိုင္းကစျပီး မတည္ျငိမ္ခဲ့တဲ့ ပညာေရးစနစ္နဲ႔ လြဲမွားတဲ့ သင္ၾကားနည္းစနစ္ေတြေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ အရည္အေသြးပိုင္း ဆိုင္ရာမွာ ေလ်ာ့နည္းေနခဲ့ ၾကရတာမို႔ ခု ရုတ္တရက္ခ်ည္း အသစ္ ေျပာင္းမယ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ သင္ရိုးကို ေက်ာင္းသားေတြ။ ဆရာေတြအေနနဲ႕ တကယ္ လိုက္ႏိုင္ သင္ယူႏိုင္။ သင္ၾကားႏိုင္ပါ့မလားဆိုတာက အေရးႀကီးတဲ့ စိန္ေခၚခ်က္ေတြထဲက တခုျဖစ္ပါတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ခုခ်ိန္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာက ဆရာေတြကိုယ္တိုင္ အဲဒီ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မီဆိုတဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို ထိေတြ႔ဖူးတာမ်ိဳး ရွိမထားလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ေနာက္ထပ္ အေရးပါလာတာက ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီအျဖစ္ ဘယ္လို ဘာသာရပ္ေတြ ထည့္သြင္းလဲၹ ဘယ္လို အေၾကာင္းအရာေတြ ျပဌာန္းထားလဲဆိုတာက အေရးႀကီးလာပါျပီ၊

တကယ္ေတာ့ GEC O Level လို႕သာ ေျပာေနေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသားေတြ အေနနဲ႕ တကယ္တမ္း လိုအပ္တာက အဂၤလိပ္စာကြ်မ္းက်င္ဖို႕နဲ႕ မိခင္ဘာသာစကား တနည္းအားျဖင့္ ရံုးသံုးဘာသာစကားျဖစ္တဲ့ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ကြ်မ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္ဖို႕ပါ၊ က်မ ကိုယ္ေတြ႕အရေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသားေတြဟာ သိပၸံဘာသာရပ္ေတြမွာ ႏိုင္ငံတကာေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ယွဥ္ႏိုင္ၾက တာေတြ႕ရပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ GCE O Level ျမန္မာစာမွာဆိုရင္ ေမးခြန္းေတြက ျမန္မာစာ ျမန္မာမႈ နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ဘယ္ေလာက္ကြ်မ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္လဲဆိုတာကို ေမးတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးေတြ ေမးတာပါ၊ ျမန္မာစာကို ေသခ်ာ သိမွ စာဖတ္နာမွ ေျဖႏိုင္မွာပါ၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာစာကေန အဂၤလိပ္လို အဂၤလိပ္ကေန ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ရတာေတြ ပါတာမို႔ ႏွစ္ဘာသာစလံုးမွာ ေတာ္ေတာ္ ကြ်မ္းက်င္ဖို႕လိုပါတယ္၊

ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႕ ခုလို ႏိုင္ငံတကာ ယဥ္ေက်းမႈေရစီးေၾကာင္းက အလ်င္အျမန္ ေျပာင္းေနတဲ့ အခ်ိန္အခါမ်ိဳး။ ျပီးေတာ့ မူးယစ္ေဆး၀ါးျပႆနာနဲ႕ အက်င့္စာရိတၱေေတြ ယိုင္နဲ႕လာတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးနဲ႕ ႏိုင္ငံမွာ ဘက္စံုယိုယြင္းေနတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ စိတ္ဓာတ္နဲ႕စာရိတၱကို ျမွင့္တင္ေပးႏိုင္တဲ့။ ႏိုင္ငံေရး လိုအပ္ခ်က္ေတြကို အသိေပးႏိုင္တဲ့။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ သမိုင္း၀င္ ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ ဗဟုသုတေတြကို သိဖို႕ လိုအပ္ ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ ပညာေရးဆိုတာဟာ လူသားေတြရဲ႕ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကို ပ်ိဳးေထာင္ေပးဖို႔ တာ၀န္ ရွိတယ္လို႔ ဂရိဒႆနပညာရွင္ အရစၥတိုတယ္က ေျပာခဲ့တာ ေတြ႕ရပါတယ္၊

ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအတြက္ အဲဒီ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို မိခင္ဘာသာစကားအျဖစ္ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကို ျပဌာန္းတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကေနတဆင့္ လူငယ္ေတြကို ျဖန္႕ျဖဴးေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္ စံညႊန္း အရေတာ့ လူမ်ိဳးစုမ်ားမ်ားေနတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ လူမ်ိဳးတိုင္းဟာ သူတို႕ မိခင္ဘာသာစကားကို သင္ယူခြင့္ရၾကပါတယ္၊ အဲလိုဆိုရင္ေတာ့ လူမ်ိဳးစုအလိုက္ မိခင္ဘာသာစကားနဲ႕အတူ သက္ဆိုင္ရာ စာေပယဥ္ေက်းမႈေတြကတဆင့္ လူငယ္ေတြရဲ႕ က်င့္၀တ္နဲ႔ စိတ္ဓာတ္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို သင္ၾကားေပးႏိုင္မွာပါ၊ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႑ စစ္အစိုးရကေတာ့ တျခားလူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ မိခင္ဘာသာစကားကို ေဖ်ာက္သလိုပဲ ခုဆို ျမန္မာစာထဲက လူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြကိုပါ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစံုတရာ မေပးဘဲ ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္၊

စစ္အစိုးရဟာ ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္ကစျပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲတယ္ဆိုတဲ့ အေျခခံပညာ အထက္တန္း သင္ရိုးေတြထဲမွာ GCE O Level အတြက္ အေရးပါတဲ့ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကို ဘယ္လို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ သလဲဆိုတာကို ေဆြးေႏြးပါ့မယ္၊ ျမန္မာစာဘာသာရပ္အေနနဲ႔ အရင္က ပင္ရင္းစကားေျပ ျပဌာန္းစာအုပ္ထဲမွာ ပါတဲ့ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ လူႀကီး နဲ႕ လူငယ္ ဆိုတဲ့ စကားေျပကို ျဖဳတ္ပါတယ္၊ ျပီးေတာ့ စာေရးဆရာႀကီး ေသာ္တာေဆြရဲ႕ မွန္ကန္ျခင္းနဲ႕ ရဲရင့္ျခင္းရယ္။ ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္းရဲ႕ ခြန္အားရွိေသာစာ ရယ္ကို အသစ္ထည့္လိုက္တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ အသစ္ထပ္ျပဌာန္းတဲ့ စကားေျပေတြကလည္း ေက်ာင္းသားေတြ သိသင့္ သိထိုက္ ဖတ္သင့္ ဖတ္ထိုက္တဲ့ စာေတြပါ၊ ဒါေပမဲ့ သင္ရိုးကို တကယ္ ေခတ္မီေအာင္ အသစ္ေတြနဲ႔ အစားထိုး ေျပာင္းလဲ ျပဌာန္း တာမဟုတ္ဘဲ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ စာကိုသာ ေရြးျပီး ျဖဳတ္ပစ္လိုက္တာမ်ိဳးကသာ စဥ္းစား ေ၀ဖန္စရာျဖစ္ေနတာပါ၊ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ လူႀကီးလူငယ္စကားေျပဟာ လူႀကီးေတြနဲ႕ လူငယ္ေတြ ၾကား ရွိတတ္တဲ့ ကြာဟမႈေတြနဲ႔ အတူတကြ လက္တြဲလုပ္ကိုင္ႏိုင္ေအာင္ သေဘာထား နည္းေတြကို ေဖာ္ျပထားတာမို႕လို႕ ခုလို လူႀကီးေတြနဲ႕ လူငယ္ေတြ အတူႀကိဳးစားႀကရမယ့္ ကာလမ်ိဳးမွာ လက္ေတြ႕က်က် အသံုး၀င္တဲ့ စကားေျပတပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဟာ ကိုလိုနီေခတ္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈသမိုင္းမွာ ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ပုဂိုလ္ႀကီးလည္းျဖစ္တာမို႔ ဆရာႀကီးရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳ ေတြအေပၚ အေျခခံထားတဲ့ စာေပလက္ရာဟာ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ လက္ဆင့္ကမ္း ထိန္းသိမ္း သြားရမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို သမိုင္း၀င္ စာေပတခုကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ တာဟာ ေက်ာင္းသားေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အသိပညာ တခုကို ပိတ္ပင္လိုက္တာနဲ႕ တူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲသလိုပဲ ကဗ်ာလက္ေရြးစဥ္ျပဌာန္းခ်က္မွာလည္း လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္ လွ်င္... ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ သေျပႏုခ်ိန္... ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ရဲ႕ ဘ၀နဲ႔အလွ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေတြကို သင္ရိုးထဲကေန ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္၊ ကဗ်ာလက္ေရြးစဥ္ကိုေတာ့ အပုဒ္သစ္ ထပ္မတိုးခဲ့ပါဘူး၊ ဒီေနရာမွာ လည္း လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္ ကဗ်ာဟာ ဒီကေန႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ အထိ ေလာကီေရး ေလာကုတၱရာေရးေတြထဲက လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေထာက္ျပထားတာမို႔ စာသင္သား အရြယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ဒီကေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အေနအထားကို မီးေမာင္းထိုး ျပေနသလိုပါပဲ၊ ဒါေႀကာင့္ပဲ ဒီကဗ်ာကို သင္ရိုးထဲကေန ျဖဳတ္ပယ္ပစ္တာလား ဆိုတာဟာလည္း စဥ္းစားစရာပါ၊ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ရဲ႕ ဘ၀နဲ႔အလွကဗ်ာကေတာ့ ဘ၀ထဲက အလွကို ရွာေဖြရႈျမင္တတ္ေအာင္ေျပာျပတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ဒါေပမဲ့ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ဟာ ခုခ်ိန္မွာ ျပည္ပကေန စစ္အစိုးရရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို ေထာက္ျပေ၀ဖန္ေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာႀကီးျဖစ္ေနတာမို႔ သူ႔လက္ရာ ကဗ်ာကို ျဖဳတ္ပယ္ ပစ္လိုက္တယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္၊ ဒါေတြကို ေနာက္လာမယ့္ အပတ္စဥ္ေတြမွာ အေသးစိတ္ ထပ္ ေဆြးေႏြးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ တကယ္ သိသင့္တဲ့စာေပေတြ။ စံျပဳ ေလးစားထိုက္တဲ့ စာေပပညာရွင္ ႀကီးေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြနဲ႑ စာေပလက္ရာေတြကို သိခြင့္ ဆည္းပူးခြင့္ရမွပဲ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ စာေပခ်စ္စိတ္ ကေနတဆင့္ ႏိုင္ငံသားေကာင္းေတြ ျဖစ္လာမွာပါ၊ ဒါေၾကာင့္ စာေကာင္းေပမြန္ေတြကို ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ သိခြင့္ မရွိေအာင္ တားျမစ္ပိတ္ပင္တာဟာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႔ ႏိုင္ငံသားေကာင္းေတြအျဖစ္ ႀကီးျပင္းရမယ့္ အနာဂတ္ကို ပိတ္ပင္တားျမစ္တာနဲ႕ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

၁၄။၀၇။၂၀၀၈၊

စစ္အစိုးရရဲ႕ ပညာေရးအေျပာင္းအလဲ

ခုခ်ိန္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကို အဘက္ဘက္ကေန အစြမ္းကုန္ လုပ္ၾကရေတာ့မယ့္ အေရးၾကီးဆံုးအခ်ိန္ကိုေရာက္ေနျပီလို႔ ေျပာရမွာပါ။ နဂိုကတည္းကမွ စစ္အစိုးရရဲ႔ ျပည္သူလူထုအေပၚ ေစတနာနည္းမႈေၾကာင့္ အဘက္ဘက္က ခၽြတ္ျခံဳက် ေနရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ခုလို သဘာ၀ေဘးဒဏ္ကို ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးခံခဲ့ရတဲ့အခါမွာေတာ့ ႏိုင္ငံရဲ႔ အနာဂတ္တခုလံုးက စိုးရိမ္စရာေကာင္းတဲ့အေနအထားကို ေရာက္ သြားပါတယ္။ ပိုဆိုးတာကေတာ့ မိဘျပည္သူေတြသိထားျပီးတဲ့အတိုင္း စစ္အစိုးရက သဘာ၀ေဘးဒဏ္ ခံထားရတဲ့ ျပည္သူလူထုကို ထိေရာက္တဲ့ ကူညီကယ္ဆယ္ေရးေတြ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေတြ လုပ္မေပးတဲ့ အျပင္ ျပည္သူေတြရမယ့္ အကူအညီအေထာက္အပံ့ေတြကိုပါ ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္းလုပ္ေနတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ ယိုယြင္းပ်က္စီးေနမႈက စိုးရိမ္စရာ ေကာင္းလွတယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းက ၀ိုင္းေျပာေနၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။

စစ္အစိုးရကေတာ့ ခုဆိုရင္ ႏိုင္ငံ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ဖို႔ အေရးၾကီးေနခ်ိန္မွာ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနပါတယ္လို႔ ကမၻာသိေၾကျငာထားတဲ့ စစ္အစိုးရက လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ႏိုင္ငံ အလံုးစံုပ်က္သုဉ္းေရးကို ဦးတည္သြားႏိုင္တဲ့ ပညာေရးထဲမွာလည္း သူတို႔သေဘာက် အေျပာင္းအလဲေတြကို အတိအလင္း ဆက္လုပ္ ေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အတိအလင္းလို႔ သံုးႏႈန္းရတာကေတာ့ အရင္က မသိမသာ ပိတ္ပင္ ကန္႔သတ္ခဲ့တဲ့ သမိုင္း၀င္သင္ရိုးေတြကို ခုခ်ိန္မွာ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ တာမ်ိဳးေတြ လုပ္လာလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအေျခခံပညာအထက္တန္းရဲ႔သင္ရိုးကို ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္ကစျပီး ႏိုင္ငံတကာအဆင့္နဲ႔ ညီေအာင္ GCE O'level အဆင့္ကို ေျပာင္းလဲ ျပဌာန္းတာေတြလုပ္မယ္လို႔ စစ္အစိုးရက ၂၀၀၇ခုႏွစ္ကုန္ပိုင္း မွာကတည္းက ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ခု တကယ္တမ္းေျပာင္းျပီဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ သင္ရိုးသစ္ဆိုတာဟာ အေဟာင္း တခ်ိဳ႔ကို ျဖဳတ္ပယ္လိုက္တာမ်ိဳးသာျဖစ္ျပီး အထက္တန္းအဆင့္ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ တကယ္ သိသင့္ သိထိုက္တဲ့၊ တကယ္လိုအပ္တဲ့ သင္ရိုးေတြ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပည့္စံုေအာင္ ထပ္ေဆာင္းထည့္တာမ်ိဳး မဟုတ္ ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ သိပ္လိုအပ္တဲ့ အေရးၾကီးတဲ့ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မီ ႏိုင္ငံေရးရာ ဘာသာရပ္ေတြ၊ ႏိုင္ငံ့သမိုင္း သင္ရိုးေတြ၊ ျမန္မာစာေပဆိုင္ရာသင္ရိုးေတြ မပါတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒါအျပင္ ေက်ာင္းသားေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ ျမန္မာ့သမိုင္းတခ်ိဳ႔နဲ႔ သမိုင္း၀င္ ျမန္မာစာေပတခ်ိဳ႔ကိုပါ ျဖဳတ္ပစ္လိုက္တာ ေတြ႔ရပါတယ္။

အဲဒီအျပင္ စစ္အစုိးရဟာ သူတို႔ အာဏာတည္ျမဲေရးအတြက္ သူတို႔စိတ္ၾကိဳက္ေရးဆြဲခဲ့တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒကို အဓမၼအတည္ျပဳလိုက္သလိုပဲ လာမယ့္ ၂၀၁၀ခုႏွစ္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲကို သူတို႔အလိုက် ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ကိုလည္း ေတာက္ေလွ်ာက္ ၾကိဳးပမ္းေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီ ၾကိဳးပမ္းမႈေတြထဲမွာ အာဏာရွင္ပီပီ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို ႏို္င္ငံတကာအဆင့္မီ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာအပါအ၀င္ လူငယ္ေတြသိအပ္တဲ့ ပညာရပ္ ေတြကို သင္မေပးဘဲ တားဆီးပိတ္ပင္တဲ့ စီမံကိန္းကလည္း အပါအ၀င္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဦးေန၀င္း လက္ထက္ကတည္းက ေက်ာင္းပညာေရးထဲမွာ လူငယ္ေတြကို ေခတ္မီဗဟုသုတေတြတိုးပြားေစမယ့္ ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ သင္ရိုးေတြ သင္ခန္းစာေတြ ျပဌာန္းမေပးခဲ့ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးရာဘာသာရပ္ (Civic Education) ႏိုင္ငံေရးသိပၸံ (Political Science)၊ လူမႈသိပၸံ (Social Science)လို ဘာသာရပ္ေတြကို ျပဌာန္းမထားခဲ့တဲ့အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသားေတြဟာ ႏိုင္ငံတကာက ေက်ာင္းသားေတြ ေက်ာင္းခန္းထဲကေန အလြယ္တကူရေနတဲ့ ႏိုင္ငံ့အေရးအရာဆိုင္ရာ အသိပညာေတြကို မရႏိုင္ၾကဘဲ ရွိေနခဲ့တာပါ။

တကယ္ေတာ့ ယေန႔လူငယ္ေတြဟာ တခ်ိန္မွာ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ကိုင္တြယ္ၾကရမယ့္သူေတြျဖစ္တာမို႔ ႏိုင္ငံ့အေရးအရာနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာေရးရာ ဒါမွမဟုတ္ အနည္းဆံုး ကိုယ့္ေဒသတြင္းဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံေတြရဲ႔ အေရးအရာ ေတြကို သိခြင့္ရဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါမွပဲ လူငယ္အေယာက္တိုင္း၊ ျပည္သူလူထုအေယာက္တိုင္းက ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေကာင္းတခုထူေထာင္ဖို႔အတြက္ လိုအပ္တဲ့ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြကို သိနားလည္ျပီး တာ၀န္ယူ ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးသန္႔ အၾကံျပဳခဲ့တဲ့ ျပည္ေရးျပည္ရာ ဘာသာရပ္ Civic Education သင္သင့္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးခဲ့ တုန္းက ေျပာခဲ့ျပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတႏို္င္ငံရဲ႔ ပညာေရးက႑မွာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႔လိုအပ္ခ်က္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ သင္ရိုးေတြ သင္ခန္းစာေတြကို စနစ္တက် ေရြးခ်ယ္ျပီး ျပဌာန္းဖို႔သာ လိုတာပါ။ ခုခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ GCE O'level အဆင့္ မီဖို႔ဆိုတာထက္ ႏိုင္ငံျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ လိုအပ္တဲ့ အသိပညာေတြကို ရဖို႔ကသာ ပိုအေရးၾကီးတဲ့အခ်ိန္လို႔ ထင္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ အေျခခံပညာအထက္တန္းအဆင့္က ေက်ာင္းသားအရြယ္ဟာ ေ၀ဖန္ ပိုင္းျခား စဉ္းစားႏိုင္တဲ့ အရြယ္ေတြျဖစ္တာမို႔ သူတို႔အတြက္ ေက်ာင္းသင္ရိုးေတြဟာ သူတို႔ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး သိသင့္သိထိုက္ တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ျဖစ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဥပမာေျပာျပရရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ လက္ရွိ အေနအထားနဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာ သင္ခန္းစာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ လက္ရွိ ပထ၀ီ၀င္အေနအထား၊ သဘာ၀သံယံဇာတ ထြက္ရွိမႈ အေျခအေနေတြ၊ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး သိသင့္တဲ့ ဗဟုသုတေတြ၊ တကိုယ္ရည္ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈဆိုင္ရာ သင္ခန္းစာေတြ၊ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ပ္အတည္း နဲ႔ အေျခခံလူမ်ိဳးေရးျပႆနာေတြနဲ႔အတူ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြအခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးညီညြတ္ေရးကို ဦးတည္တဲ့ သင္ခန္းစာမ်ိဳးေတြ ျပဌာန္းေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါမွပဲ ႏိုင္ငံျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးမွာ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနေအာင္ စာသင္ခန္းကေန ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးရာေရာက္မွာ ျဖစ္ပါ တယ္။

ေနာက္ထပ္အေရးၾကီးတာကေတာ့ ပညာေရးျပန္လည္ထူေထာင္မႈထဲမွာ သဘာ၀ေဘးဒဏ္သင့္ခဲ့တဲ့ ေဒသေတြ အတြက္ဆိုရင္လည္း အဲဒီေဒသက ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ကေလးစိတ္ပညာ၊ ေက်ာင္းတြင္း စိတ္ပညာလို ဘာသာရပ္မ်ိဳးေတြ နဲ႔ Moral Education အတြက္ ဒီမိုကေရစီက်င့္၀တ္ေတြကို အထူးပဲ ထည့္သြင္း သင္ၾကား ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွပဲ ေအာင္ျမင္တဲ့ လူငယ္ေတြအျဖစ္ ၾကီးျပင္းဖို႔အတြက္ လိုအပ္တဲ့ စိတ္အင္အားေတြကို ျပန္ျပီးရႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ့္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ စစ္အစိုးရက လူငယ္ေတြအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ေတြ၊ စိတ္ဓာတ္အားမာန္ေတြ၊ ေပးႏိုင္တဲ့ စာေကာင္းေပေကာင္း ေတြကိုေတာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးသံုးျပီး ပိတ္ပင္တားဆီးေနတာ ေတြ႔ေနရပါတယ္။ ခု ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္ သင္ရိုးညႊန္းတန္း အေျပာင္းအလဲ က သက္ေသပါပဲ။

စစ္အစုိးရက ျမန္မာႏိုင္ငံအေျခခံပညာအထက္တန္းရဲ႔ သင္ရိုးေတြကို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ မယ္လို႔ ေၾကျငာျပီး တခ်ိဳ႔ သင္ခန္းစာေတြကို ျဖဳတ္ပယ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ သင္ခန္းစာေတြဟာ လူငယ္ေတြအတြက္ ေလ့လာ သင္ၾကားဖို႔ အမွန္တကယ္လိုအပ္တဲ့ သင္ခန္းစာ ေတြျဖစ္ျပီးေတာ့ အင္မတန္ တန္ဖိုးရွိတဲ့စာေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီလိုစာေတြကို ေပ်ာက္ပ်က္သြားေအာင္ အာဏာရွင္ေတြက ေဖ်ာက္ဖ်က္ေပမဲ့ အဲဒီ သင္ခန္းစာေတြကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ဖို႔ ဘယ္လိုလုပ္ႏို္င္မလဲဆိုတာကို ေနာက္လာမယ့္ အစီအစဥ္ေတြမွာ ေဆြးေႏြး တင္ျပသြားပါ့မယ္။

Tuesday, March 10, 2009

နာဂစ္အလြန္ ပညာေရးျပႆနာ(၅)


ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အဓိကျပႆနာကေတာ့ အတင္းအဓမၼ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အာဏာပိုင္ေတြက ျပည္သူလူထုနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာကို ေနရာတိုင္းမွာ ေျပာင္က်က် လိမ္လည္ေနတဲ့ကိစၥပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီလို လိမ္လည္ေနတာရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲဆိုးက်ိဳးေတြကေတာ့ ခုလို သဘာ၀ေဘးဒဏ္ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ခံစားခဲ့ရတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး မွာေတာ့ ျပည္သူလူထု ဟာ သူတို႔ ရသင့္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ အကူအညီေတြကို လက္လြတ္ ဆံုးရႈံးေနၾကရ ေတာ့တာပါပဲ၊

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပီးခဲ့တဲ့ ေမလ၂ရက္နဲ႕ ၃ရက္ေန႔ေတြမွာ တိုက္ခတ္သြားခဲ့တဲ့ နာဂစ္မုန္တိုင္းေၾကာင့္ လူ၂သန္းေလာက္ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္သြားရတဲ့အျပင္ လုပ္ငန္း ကိုင္ငန္းေတြ အမ်ားႀကီး ဆံုးရံႈးတာ။ ကေလးေတြ ေထာင္ေသာင္းခ်ီျပီး ပညာေရး က်န္းမာေရးေတြ ထိခိုက္တာ။ စတဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲျပႆနာေတြဟာ အင္မတန္ကို ဆိုးဆိုးရြားရြား ျဖစ္ေနပါတယ္၊ ခုခ်ိန္ထိ ေလေဘးကူညီကယ္ဆယ္ေရး လံုး၀ မရေသးတဲ့ ေနရာေတြ ရွိေနေသးတာဟာ စိုးရိမ္စရာ ေကာင္းလွတဲ့ အေျခအေနပါပဲ၊ ဒီေနရာမွာ ပိုျပီး စိုးရိမ္ပူပန္စရာေကာင္းတာက ေက်ာင္းေန အရြယ္ကေလးေတြရဲ့ ျပႆနာပါပဲ၊

ကမာၻေက်ာ္ စိတ္ပညာရွင္ေတြက ကေလးေတြကို ေက်ာင္းေနတဲ့ အရြယ္ကစျပီး က်န္းမာ သန္စြမ္းေအာင္။ ကိုယ္က်င့္စာရိတၱေကာင္းမြန္ေအာင္။ စိတ္ေနသဘာ၀ ေကာင္းမြန္ ေအာင္။ တရားမႈ မတရားမႈေတြကို နားလည္ေအာင္။ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ေအာင္။ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ တတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးႏိုင္တယ္လို႔ တညီတညြတ္တည္း ဆိုၾကပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ပညာေရးဟာ ကေလးေတြကို ရုပ္ေရာ စိတ္ကိုပါ ျမွင့္တင္ေပး ႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္တရပ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကေလးဘ၀အရြယ္မွာ ထိေရာက္ေကာင္းမြန္တဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို ရဖို႔ သိပ္အေရးႀကီးတာပါ၊

အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ပညာေရးပညာရွင္ Allison Davis က စား၀တ္ေနေရး မျပည့္စံုတဲ့ကေလးေတြကို ေက်ာင္းေနေပ်ာ္လာေအာင္ သူ႔ဘ၀နဲ႔ကိုက္ညီတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳ ပညာရပ္ေတြ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ျဖည့္ဆည္းေပးရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္၊ အဲဒီအတြက္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းတစ္ရပ္လံုးက ၀ိုင္း၀န္းကူညီဖို႔ လိုတယ္ လို႔လည္း သူက အၾကံျပဳထားပါတယ္၊ ဒါဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လက္ရွိအေနအထားနဲ႔ ကိုက္ညီေနတဲ့ အေျခအေန တရပ္ပါပဲ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ပံုမွန္အေျခအေနမွာေတာင္ စား၀တ္ေနေရး မေျပလည္မႈ ေၾကာင့္ ေက်ာင္းမေနႏိုင္တဲ့ ကေလးေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနတာပါ၊ အာဏာပိုင္ စစ္အစိုးရကလည္း ပညာေရးက႑ကို ေတာက္ေလွ်ာက္ လ်စ္လ်ဴရႈထားခဲ့တာမို႔ ခုလို မုန္တိုင္းေနာက္ပိုင္း လံုး၀ျပိဳလဲသြားရတဲ့ အေနအထားမွာေတာ့ ကေလးေတြရဲ့ ပညာေရးဟာ သိပ္ကို စိုးရိမ္ပူပန္စရာ ျဖစ္လာပါတယ္၊

စစ္အစိုးရက မုန္တိုင္းသင့္ေဒသေတြမွာ ကေလးပညာေရးအတြက္ ေက်ာင္းေတြျပန္ဖြင့္ႏိုင္ ေနပါျပီလို႔ ေၾကျငာေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ကေလးအမ်ားစုကေတာ့ ထမင္းေတာင္ နပ္မွန္ေအာင္ မစားရတဲ့အေျခအေနမွာ ရွိေနတာပါ၊ ေက်ာင္းေတြျပန္ေဆာက္ေပးဖို႔ ျပဳျပင္ေပးဖို႔ တာ၀န္ယူထားၾကတဲ့ ပုဂၢလိကကုမၸဏီေတြကလည္း အျဖစ္သေဘာမ်ိဳးသာ အလုပ္ျပျပီး ဆံုးခန္းတိုင္ေအာင္လုပ္ေပးတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းတက္ေနပါျပီဆိုတဲ့ ကေလးေတြဟာလည္း အမိုးအကာမစံုလင္တဲ့ မည္ကာမတၱစာသင္ခန္းေတြထဲမွာ ၀တၱရားေက် ေက်ာင္းတက္ေနၾကရတာပါ၊ ေက်ာင္းေနေပ်ာ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ကေလးစိတ္ပညာရဲ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ျမန္မာျပည္က ကေလးေတြနဲ႔ေတာ့ လံုး၀ မသက္ဆိုင္ပါဘူး၊ အထူးသျဖင့္ မုန္တိုင္းသင့္ ေဒသ ေတြက ကေလးေတြရဲ့ စာသင္ခန္းအတြင္း အေတြ႔အၾကံဳဟာ သိပ္ကို စိုးရိမ္ပူပန္စရာ ေကာင္းတဲ့အေျခအေနပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

အဂၤလိပ္ ဒႆနပညာရွင္ Herbert Spencer ကလည္း ပညာေရးဟာ ျပီးျပည့္စံုတဲ့ ဘ၀ေနထိုင္မႈအတြက္ ျပင္ဆင္ေပးတာပဲ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြဟာ ေက်ာင္းပညာေရးထဲကေန ဘ၀ကိုရင္ဆိုင္တတ္ဖို႔။ ဗဟုသုတေတြရဖို႔။ အတတ္ပညာေတြရဖို႔။ လူမႈဆက္ဆံေရးေတြ တတ္ေျမာက္သြားဖို႔ ဆိုတာေတြအျပင္ သက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းႏိုင္တဲ့ ပညာရပ္တခုခုကို ေသေသခ်ာခ်ာ တတ္ေျမာက္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီပညာေရးရဲ့ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံပညာေရးထဲမွာ အရင္ကတည္းကကို မရွိခဲ့ မျပည့္စံုခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ခုေတာ့ အဲဒီျပႆနာက ပို အေရးႀကီးလာပါျပီ၊ အထူးသျဖင့္ မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံထားရတဲ့ ေဒသေတြက အဘက္ဘက္မွာ ခ်ိဳ႕တဲ့ေနရရွာတဲ့ ကေလးေတြအတြက္ ပညာေရး ျပန္လည္ ထူေထာင္ တဲ့ ကာလမွာ ပိုအေရးႀကီးလာျပီျဖစ္ပါတယ္၊

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ မုန္တိုင္းေဘးအတြက္ ကူညီပံပိုးတဲ့အေျခအေနေတြကို ေလ့လာတဲ့ ျမန္မာ။ အာဆီယံ။ ကုလသမဂၢ ၃ႏိုင္ငံအဖြဲ႕ႀကီးကေတာ့ သူတို႔ရဲ့ ကနဦးစစ္တမ္းမွာ ေက်ာင္းပညာေရးေတြကို အေတာ္အတန္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ႏိုင္ျပီလို႔ ေျပာထားပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ တကယ့္လက္ေတြ႔မွာကေတာ့ ဘယ္မုန္တိုင္းသင့္ေဒသမွာမွ စနစ္တက် ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ေဆာင္ထားတာမ်ိဳး ခုထိ မေတြ႔ရေသးပါဘူး၊ ေက်ာင္းတခ်ိဳ႕မွာ သင္ေထာက္ကူပစၥည္း အနည္းအက်ဥ္း... စာသင္ခန္းျပဳျပင္မႈ အနည္းအက်ဥ္းကိုသာ ပံ့ပိုးထားတာ ေတြ႕ေနရပါ တယ္၊ တကယ္ေတာ့ ကုလသမဂၢ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ အာဆီယံလို အျမင္က်ယ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔က ပညာေရးျပန္လည္ထူေထာင္ရာမွာ တကယ္ လိုအပ္တဲ့အခ်က္ေတြကို သိျပီးသားျဖစ္တာမို႔ ထိေရာက္ေအာင္ ပံပိုးေပးဖို႔ တာ၀န္ ရွိပါတယ္၊ ခုလို စာရင္းျပလို႔ရေအာင္ စာေရးကိရိယာေလးေပးရံု ရြက္ဖ်င္တဲေလးထိုးေပးရံုနဲ႔ ပညာေရးျပန္လည္ထူေထာင္မႈအေတာ္အတန္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ျပီလို႔ ေျပာလို႔ မရပါဘူး၊

အနီးဆံုး ၂၀၀၄ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ၂၆ရက္ေန႔မွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ဆူနာမီငလ်င္ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ခံခဲ့ရတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ။ အင္ဒုိနီးရွား။ သီရိလကၤာ။ အိႏိၵယေတြမွာ ကယ္ဆယ္ေရးနဲျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကို ဘယ္လို လုပ္ခဲ့ၾကလဲဆိုတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ရွိျပီးသားပါ၊ ဒါေၾကာင့္ ခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘယ္ေလာက္အတိုင္းအတာထိ ဘယ္လို ကူညီပံ့ပိုးႏိုင္သလဲၹ ကူညီလို႔မရတဲ့အေျခအေနေတြ ဘယ္ေလာက္ထိရွိသလဲဆိုတာေတြကို အဲဒီ ပူးေပါင္းကူညီေနတဲ့ ကုလသမဂၢနဲ႔ အာဆီယံတို႔က ေသေသခ်ာခ်ာ ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းဖို႔ လိုပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ပညာေရးဟာ စာေရးဆရာႀကီး Bertrand Russell ေျပာသလို ကမာၻကို ဖြင့္လွစ္မယ့္ေသာ့တေခ်ာင္းျဖစ္တာမို႔ ခုလို အဘက္ဘက္က ယိုယြင္းပ်က္စီးေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အနာဂတ္ကမာၻအတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ထိေရာက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ ပညာေရးကို ထူေထာင္ႏိုင္ဖို႔ ပိုျပီး အေရးတႀကီး လိုအပ္ေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္၊

မုန္တိုင္းသင့္ကာလေတြမွာ ခုခ်ိန္ထိ အေရအတြက္ ေထာင္ခ်ီတဲ့ ကေလးေတြဟာ ပညာေရးနဲ႔ အလွမ္းေ၀းေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ၁၉၈၈ေနာက္ပိုင္းကတည္းကေန ခုခ်ိန္ထိေအာင္ပဲ အားနည္းညံ့ဖ်င္းလွတဲ့ ပညာေရး စနစ္ထဲမွာ ကေလးေတြ လူငယ္ေတြဟာ သိန္းနဲ႔ေသာင္းနဲ႔ ခ်ီျပီး စစ္မွန္ထိေရာက္တဲ့ ပညာေရးကို မရၾကဘဲ ရွိေနပါတယ္၊ ဒါဟာ ေနာင္လာမယ့္ မေ၀းေတာ့တဲ့အနာဂတ္ကာလမွာ ပညာမဲ့အာဏာရွင္ေတြရဲ႕အုပ္စိုးမႈ ယႏၲယားကို ခိုင္ျမဲေစမယ့္အေၾကာင္းတရားပဲျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ပညာေရးက႑ကို တကယ္ ထိေရာက္ ေကာင္းမြန္ေအာင္။ အနည္းဆံုး ကေလးေတြကို စစ္မွန္တဲ့ ပညာ ဗဟုသုတ ေပးႏိုင္ေအာင္ မိဘဆရာအပါအ၀င္ လူတိုင္း လူတိုင္းက တာ၀န္ယူႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ၾက ရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

(၂၉။၆။၂၀၀၈)

နာဂစ္အလြန္ ပညာေရးျပႆနာ(၄)

ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ ၂၀၀၇-၂၀၀၈ ဘ႑ာႏွစ္အတြင္း သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔ကေန ႏိုင္ငံျခား၀င္ေငြ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၂ ဒႆမ ၅၉၄ ဘီလီယံ ရခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အဲဒီအျပင္ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ေမြးျမဴေရး၊ ေက်ာက္မ်က္ တူးေဖာ္ေရးနဲ႔ သစ္ေတာထြက္ပစၥည္း၊ ေရထြက္ပစၥည္း ေရာင္းခ်ရာကေနလည္း ဒီ ၂၀၀၇-၂၀၀၈ မွာ ၀င္ေငြ အမ်ားဆံုး ရခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ တိုင္းျပည္ရဲ့ ၀င္ေငြ ျဖစ္တာမို႔ ျပည္သူလူထုရဲ့ ၀င္ေငြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ့္လက္ေတြ႔မွာကေတာ့ ျမန္မာျပည္သူလူထု အမ်ားစုႀကီးဟာ အေျခအေနတိုင္းမွာ ဆင္းရဲခ်ိဳ႕တဲ့မႈကို ခံစားေနၾကရပါတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရး နယ္ပယ္ေတြမွာ အဘက္ဘက္က ယိုယြင္း က်ဆင္းေနရတာရဲ့ အဓိက အေၾကာင္းအရင္းက ႏုိင္ငံ သံယံဇာတ ဆင္းရဲမႈေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ အာဏာပုိင္ေတြရဲ့ လ်စ္လ်ဴရႈမႈေၾကာင့္သာျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ကို ထင္ရွားေစတဲ့ သက္ေသတခု ပါပဲ။ Justify Full
အထူးသျဖင့္ေတာ့ စစ္အစိုးရက ျပည္သူလူထုကို လ်စ္လ်ဴရႈထားတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေျပာရရင္ နာဂစ္မုန္တိုင္းရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲေဘးဒုကၡေတြကို ခုထိတိုင္ အလူးအလဲခံေနရတဲ့ ျပည္သူလူထုႀကီးဟာလည္း ထင္ရွားတဲ့ သက္ေသပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ပိုဆိုးတာကေတာ့ အဲဒီေဒသႀကီးမွာ ေနထိုင္တဲ့ လယ္လုပ္ငန္းကြ်မ္းက်င္သူေတြ။ ေရလုပ္ငန္း ကြ်မ္းက်င္သူေတြ ဆံုးပါးသြားၾကရတဲ့အျပင္ အင္မတန္အေရးႀကီးတဲ့ လုပ္ငန္းျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးကို တာ၀န္ရွိတဲ့ အာဏာပိုင္ေတြက တာ၀န္မယူတဲ့အတြက္ အဲဒီလုပ္ငန္းေတြကို ျပန္မလုပ္ ႏိုင္ေသးတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒါရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ဆိုးက်ိဳးကေတာ့ အဲဒီေဒသမွာ အသက္ရွင္ က်န္ရစ္သူေတြဟာ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ၀င္ေငြမရွိတာေၾကာင့္ စိတ္ဓါတ္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေတြ။ မိသားစုဘ၀ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေတြကို မလုပ္ႏိုင္ၾကေတာ့တာပါပဲ၊ အဲဒီဆိုးက်ိဳးေတြဟာ ကေလးငယ္ေတြ အေပၚ တိုက္ရိုက္သက္ေရာက္ပါတယ္၊

နာဂစ္ မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံခဲ့ရတဲ့ ကေလးေတြခမ်ာ ကေလးသဘာ၀အရ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ကုန္လြန္ရမယ့္ အခ်ိန္မွာ သဘာ၀ေဘးဆိုးႀကီးကို ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့အျပင္ ေၾကာက္လန္႔ စရာ အျဖစ္ဆိုး နဲ႔အတူ အငတ္ေဘးကိုပါ ရင္ဆိုင္ေန ၾက ရတာဟာ သိပ္စိုးရိမ္စရာေကာင္းတဲ့ အေျခအေနပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီလို အထူးဂရုစိုက္ရမယ့္ အေျခအေနမိ်ဳးမွာမွ သူတို႔ကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္မယ့္ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြကပါ အတိဒုကၡေရာက္ေနရတဲ့အခါ ကေလးေတြဟာ အားကိုးရာမဲ့တဲ့ ခံစားခ်က္ကိုပါ ထပ္ဆင့္ ခံစားၾကရပါတယ္၊ စိတ္ပညာရွင္အမ်ားစုရဲ့ ေလ့လာ ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြအရေျပာရင္ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ခံစားခဲ့ရတဲ့ အျပင္ မိစံဖစံုလည္း မရွိေတာ့တဲ့ ကေလးေတြကို နားလည္တတ္ကြ်မ္းတဲ့ စိတ္ပညာရွင္ ေတြနဲ႔ အထူးဂရုတစိုက္ ၾကပ္မတ္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို႕ လိုပါတယ္၊

ကေလးေတြဟာ မိစံု ဘစံုနဲ႕ ႀကီးျပင္းရျပီး အစာေရစာ ၀လင္ေအာင္ စားေသာက္ရတဲ့အျပင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ လံုလံုျခံဳျခံဳနဲ႔ ေနထိုင္ရဖို႔ လိုပါတယ္၊ ဒါမွပဲ စိတ္က်န္းမာျပီး ခြန္အားျပည့္၀တဲ့ လူတေယာက္အျဖစ္ ႀကီးျပင္း အရြယ္ေရာက္ႏိုင္မွာပါ၊ ကေလးေတြဟာ ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံရဲ့ အနာဂတ္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ကေလးေတြ ငယ္ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္ တဲ့ ဘ၀မ်ိဳးကို ျဖတ္သန္းရခဲ့မွပဲ ေအာင္ျမင္တဲ့အနာဂတ္ရဖို႔ဆိုတာကို စိတ္ခ်ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ခု မုန္တိုင္းျပီး ေနာက္ပိုင္းကာလေတြမွာေတာ့ ကေလးတသန္းေက်ာ္ရဲ့ ေက်ာင္းေတြ ဆံုးရံႈး သြားခဲ့ရပါတယ္၊ မိဘမဲ့ကေလး။ မိစံုဘစံုမရွိေတာ့တဲ့ကေလး သိန္းဂဏန္း ေသာင္းဂဏန္း ရွိသြားပါတယ္၊ အဲဒီျပႆနာဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အနာဂတ္အတြက္ သိပ္စိုးရိမ္စရာေကာင္းတဲ့ အလားအလာႀကီးတခုပါပဲ၊

စိတ္ပညာရွင္အမ်ားစုရဲ့ ေလ့လာသံုးသပ္ခ်က္ေတြအရေတာ့ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ခံခဲ့ရတဲ့ ကေလးေတြဟာ ပံုမွန္ထက္ပိုျပီး စိုးရိမ္စိတ္။ ေၾကာက္စိတ္။ ၀မ္းနည္းစိတ္။ ရန္လိုစိတ္။ ငတ္မြတ္ေတာင့္တစိတ္။ အလိုမက်စိတ္။ မိဘေဆြမ်ိဳးဆရာသမားေတြအေပၚ အားကိုး ခင္တြယ္လိုစိတ္ေတြ ျပင္းပ်တယ္လို႔ဆိုပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ သူတို႔ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ေဘးဆိုးနဲ႔ စပ္လ်ဥ္းတဲ့ အသံေတြကို နဂိုအေျခေနတုန္းကထက္ပိုျပီး ထိတ္လန္႔ေၾကာက္ရြံ႕ ေနတတ္ ၾကပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက မုန္တိုင္းဒဏ္ခံခဲ့ရတဲ့ကေလးေတြဆိုရင္ ေလသံ မိုးသံ လိႈင္းသံ ေရသံ ဆူညံသံေတြကို အလြန္အမင္း ေၾကာက္ရြံ႕ေနႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္လည္း အဲလို ေၾကာက္ရြံ႕ေနၾကတယ္လို႕ မ်က္ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရသူေတြက ေျပာပါတယ္၊ အဲဒီလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ကေလးေတြအတြက္ ျပီးျပည့္စံုလံုျခံဳတဲ့ စာသင္ခန္းေတြအျပင္ စနစ္တက်ေလ့က်င့္ထားတဲ့ ဆရာဆရာမေတြ... ဗဟုသုတရွိတဲ့ မိဘ။ လူႀကီးသူမေတြနဲ႔ သဘာ၀ေဘး ကယ္ဆယ္ကူမေရး ကြ်မ္းက်င္သူေတြက ကေလးေတြ အနားမွာ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနဖို႔ အထူးလိုအပ္ပါတယ္၊

ျမန္မာႏိုင္ငံက ေလေဘးဒုကၡသည္ကေလးေတြ ေက်ာင္းေနႏိုင္ေရးအတြက္ ကုလသမဂၢ ကေလးမ်ားရံပံုေငြအဖြဲ႔ UNICEF က စစ္အစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းျပီး ကူညီ ေဆာင္ရြက္ ေပးေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္၊ ေက်ာင္းအေဆာက္အဦးနဲ႔ စာအုပ္စာတမ္းေတြ ပံ့ပိုးေပး ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္၊ UNICEF ရဲ့ ႏိုင္ငံတကာပညာေရးဆိုင္ရာ အႀကီးအကဲ ျဖစ္တဲ့ မစၥတာကရင္ရိုက္ က ကေလးေတြအေနနဲ႔ ပံုမွန္ဘ၀ကို ျပန္လည္ ဦးတည္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ပညာေရးက သိပ္အေရးႀကီးတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ကေလးေတြအတြက္ ထိေရာက္ေကာင္းမြန္တဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို အမွန္တကယ္ ေပးႏိုင္ဖို႔ လိုတယ္ဆိုတာကိုလည္း ကူညီပ့ံပိုးေနတဲ့သူေတြက ဂရုစိုက္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံတကာက ေပးတဲ့အကူအညီေတြကိုရဖို႔ ခဏသာ ဗန္းျပကူညီေပးျပီး ေနာက္ကြယ္မွာ လူထုဆီက မတရားေခါင္းပံုျဖတ္ေနတဲ့ စစ္အစုိးရနဲ႔ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္တဲ့ အကူအညီမ်ိဳးက အမွန္တကယ္ ထိေရာက္မႈရွိရဲ့လားဆိုတာကိုပါ ဆန္းစစ္ေနဖို႕ လိုပါတယ္၊

ခုဆိုရင္ မုန္တိုင္းသင့္ေဒသေတြက ကေလးအမ်ားစုဟာ အမိုးအကာမဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ ေလဒဏ္ မိုးဒဏ္ ေနပူဒဏ္ကို ခံျပီး ပညာသင္ေနၾကရပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ အစာေရစာ ၀လင္ေအာင္ မစားၾကရ။ ေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုဘ၀ကိုလည္း မခံစားၾကရ။ ေအးခ်မ္းလံုျခံဳတဲ့ ကေလးဘ၀ကိုလည္း မရၾကရဘဲ ရွိေနၾကပါတယ္၊ စာသင္ခန္းထဲမွာ သင္ၾကားေပး ေနတဲ့ ဆရာဆရာမေတြဟာလည္း သူတို႔ရဲ့ တပည့္ကေလးေတြနဲ႔ ထပ္တူ ပူေလာင္ ေသာကေတြ။ ဆင္းရဲဒုကၡေတြကို ခံစားေနၾကရပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဆရာဆရာမေတြဟာ စိတ္ထိခိုက္ ဒဏ္ရာရေနၾကတဲ့ ကေလးေတြကို စနစ္တက် သြန္သင္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို႔။ သင္ခန္းစာေတြကို လိုအပ္သလို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲေပးဖို႔။ ကေလးေတြအတြက္ တကယ္ လိုအပ္တဲ့ အတန္းတြင္း စုေပါင္း လႈပ္ရွားမႈ ေတြ စီစစ္ေပးဖို႔ဆိုတာေတြမွာ အမ်ားႀကီး အခက္အခဲ ၾကံဳၾကရပါတယ္၊

အထူးသျဖင့္ ပံုမွန္အေျခေနမဟုတ္တဲ့ ကေလးေတြဆီက တုံ႔ျပန္မႈေတြ။ ေမးလာမယ့္ ေမးခြန္းေတြကို ရင္ဆိုင္ရာမွာ အခက္အခဲေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္၊ ပိုျပီး စိုးရိမ္ပူပန္စရာ ေကာင္းတာက ကေလးေတြဆီကို ေရာက္လာႏိုင္တဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ။ လူကုန္ကူး ခံရႏိုင္တဲ့ျပႆနာေတြ။ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အေႏွာက္အယွက္ ခံရမႈေတြကိုပါ ဆရာဆရာမေတြကသာ တာ၀န္ယူကာကြယ္ေပးၾကရမွာမို႔လို႔ ကိုယ္တိုင္ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ ခံထားရျပီး အစိုးရရဲ့ ကူညီပံ့ပိုးမႈကို လံုး၀မရၾကတဲ့ ဆရာဆရာမေတြအဖို႔ စိတ္ဖိစီးေလးလံမႈကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီေတာ့ UNICEF အေနနဲ႔ ေက်ာင္းေတြ ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ေရးအတြက္ စစ္အစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းျပီး ကူညီပံ့ပိုးေနရာမွာ အဲဒီ တကယ့္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကိုေရာ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရဲ့လား ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ခြင့္ေရာ ရေနရဲ့လား ဆိုတာေတြဟာ ခုခ်ိန္မွာ အေရးတႀကီး ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္ ။

(၁၆။၆။၂၀၀၈)

Sunday, March 8, 2009

နာဂစ္အလြန္ ပညာေရးျပႆနာ(၃)

မုန္တိုင္းေဘးဒဏ္ကို ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ခံခဲ့ရတဲ့ ဧရာ၀တီတိုင္းက ကေလးေတြခမ်ာ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းမတက္ ၾကရတဲ့အတြက္ စိတ္ထိခိုက္ ခံစားေနၾကရတယ္လို႔ သိရပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ အေရးႀကီး တာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာက သဘာ၀ေဘးဒဏ္အျပီးမွာ ကေလးအမ်ားစုဟာ ေသာက္ေရကိုေတာင္ သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္း ၀၀လင္လင္ မေသာက္ရတာ။ အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ့တာ။ ေရာဂါအနာတရေတြကို ေဆး၀ါးဂရုတစိုက္ အကုသ မခံရတာေတြနဲ႔ အတူ မိဘမဲ့သြားတာ။ မိစံုဘစံု မရွိတာေတြကို ရင္ဆိုင္ေနၾကရတာမို႔လို႔ အဲဒီ ကေလးေတြရဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္က ပံုမွန္ကေလးေတြနဲ႔ မတူႏိုင္ဘဲ အားနည္းေနမယ့္အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

သဘာ၀ေဘးဒဏ္အျပီး ကေလးေတြၾကံဳရတတ္တဲ့ စိတ္ေ၀ဒနာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု။ လူ၀ီစီယားနားျပည္နယ္မွာ ကက္ထရီနာမုန္တိုင္းတိုက္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွာ နယူးေအာ္လင္းမွာရွိတဲ့ အိုခ်က္စနာ ေဆးကုသေရးအဖြဲ႔ရဲ့ ကေလးအထူးကုဆရာ၀န္ ေဒါက္တာမိုက္ကယ္၀က္ဆာမန္ ေျပာခဲ့တာကို ျပန္ေျပာျပ ခ်င္ပါတယ္၊ သူက သဘာ၀ေဘးဒဏ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ ကေလးေတြဆီမွာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈ က သိပ္ႀကီးမားပါတယ္။ ကေလးေတြက သူတို႔ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ သိပ္ေျပာင္းလဲမႈမရွိဘူးလို႔ နားလည္ထားခဲ့ၾက ရာကေန ရုတ္တရက္ အျဖစ္ဆိုးႀကီးကို ၾကံဳလိုက္ရတာမ်ိဳးပါ။ ဒါဟာ သူတို႔နားလည္လက္ခံထားတဲ့ ကမာၻႀကီး ပ်က္သြားတာပါပဲ လို႔ ေျပာပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ သဘာ၀ေဘးဒဏ္အျပီးမွာ ေက်ာင္းေနအရြယ္ ကေလးေတြအတြက္ အေရးတႀကီးလိုအပ္တာက ပံုမွန္ေက်ာင္းျပန္တက္ႏိုင္ေရးပါပဲ၊ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ဆူနာမီ ေဘးသင့္ျပီးေနာက္မွာ ကေလးေတြ စုစုေ၀းေ၀း ဆံုႏိုင္ဖို႔အတြက္ တဲႀကီးေတြထိုးျပီး ကစားစရာေတြ။ ကာတြန္း ပံုျပင္လို စိတ္၀င္စားစရာစာအုပ္ေတြ ျဖည့္ဆည္း ေပးထားခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒါမွပဲ ကေလးေတြဟာ သူတို႔ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ထိတ္လန္႔ တုန္လႈပ္စရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေက်ာ္လႊားသြားႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက သဘာ၀ေဘးဒဏ္ထိေဒသေတြအတြက္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေတြ လုပ္ေပးေန တဲ့ Federal Emergency Management Agency (FEMA)က သူတို႔ရဲ႔ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမွာ သဘာ၀ေဘးဒဏ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ ကေလးေတြအတြက္ စာသင္ခန္းေတြ ျပန္ထူေထာင္တဲ့အခါမွာ လိုအပ္တဲ့ အခ်က္ေတြကို အေသးစိတ္ေဖာ္ျပထားပါတယ္၊ အဲဒီထဲက လတ္တေလာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အေျခအေနနဲ႔ သင့္ေတာ္မယ့္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္၊

မုန္တိုင္းထိခဲ့ဖူးတဲ့ ေဒသေတြမွာ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႔ စာသင္ခန္းေတြကို ျပန္တည္ေဆာက္တဲ့ ေနရာမွာ သဘာ၀အႏၲရာယ္အမ်ိဳးအစားကို လိုက္ျပီး အေရးေပၚထြက္ေပါက္ေတြ ထည့္သြင္းစီစဥ္ တည္ေဆာက္ ရပါမယ္၊ ေဒသအလိုက္ က်ေရာက္ႏိုင္တဲ့ သဘာ၀ေဘးဒဏ္အမ်ိဳးအစားအလိုက္ လိုအပ္တဲ့ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္း ကိရိယာေတြၹ ဥပမာေပးရရင္ သက္ကယ္ေဘာကြင္းလို ေအာက္ဆီဂ်င္ဗူးလို မီးသတ္ေဆးဗူးလို ပစၥည္းေတြကို ေက်ာင္းသားဦးေရနဲ႔ကိုက္ေအာင္ အသင့္ စီစဥ္ထားေပးရပါမယ္၊ အဲဒီအျပင္ အႏၱရာယ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္ရခ်ိန္မွာ စိတ္ကို တည္ျငိမ္ေအာင္ထားျပီး အေရးေပၚထြက္ေပါက္ေတြကို အသံုးျပဳဖို႕ အႏၱရာယ္ ကင္းရာဆီကို ဘယ္လိုေျပးမလဲ ဆိုတာမ်ိဳးေတြကို ေက်ာင္းေတြက တာ၀န္ယူျပီး လက္ေတြ႔ သင္ၾကားေလ့က်င့္ ေပးထားရပါမယ္၊ အဲဒီအျပင္ ေရထဲမွာ ေပါေလာေပၚျပီး အၾကာႀကီးေနႏိုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ ေပးတာမ်ိဳးေတြ.. ေရကူးကြ်မ္းက်င္ေအာင္ သင္ၾကားေပးတာေတြ... ေဘးအႏၱရာယ္ က်ေရာက္ခ်ိန္မွာ အတန္းသားအခ်င္းခ်င္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီကယ္ဆယ္ တတ္ေအာင္ သင္ၾကားေလ့က်င့္ေပးတာမ်ိဳးေတြကို ေက်ာင္းသင္ရိုးထဲ ထည့္သြင္းေပးထားရပါမယ္၊

အဲဒီအျပင္ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ေဘးအႏၱရာယ္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဆရာဆရာမေတြနဲ႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အတူတူ အေတြ႔အၾကံဳေတြ ဖလွယ္တာ။ ေဆြးေႏြးေျဖရွင္းတာ ေတြ လုပ္ရပါမယ္၊ ဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကေလးအထူးကုဆရာ၀န္ ေဒါက္တာ မိုက္ကယ္ ၀က္ဆန္မာေျပာခဲ့တဲ့့ ကေလးေတြမခံစားႏိုင္တဲ့ သတင္းမ်ိဳးကို ကေလးေတြနဲ႔ မထိေတြ႔ေအာင္ ဂရုစိုက္သင့္တယ္။ ၁၂ႏွစ္အရြယ္ကေလးတေယာက္ ခံစားနားလည္ နိုင္တာကို ၆ႏွစ္သားကေလးက မခံစားႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့အခ်က္ကိုလည္း ထည့္စဥ္းစားဖို႔ လိုပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ သဘာ၀ေဘးဒဏ္က်ေရာက္ျပီးကာစအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ ကေလးေတြမွာ ေက်ာင္းေၾကာင့္ စိတ္ဖိစီးမႈ မရွိရေလ ေအာင္ ပံုမွန္ ပညာေရးဆိုင္ရာ သင္ရိုးေတြထဲက တခ်ိဳ႕ကို ေလွ်ာ့့ခ်ပစ္သင့္ပါတယ္၊ သူက ကေလးေတြကို ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ကေလးေတြ နားလည္ႏိုင္သေလာက္ အတိုင္းအတာထိပဲ ေျပာဖို႔.. စိတ္အားရွိစရာေတြကို ထည့္ေျပာဖို႔ေတြ လိုတယ္လို႔လည္း သတိေပးခဲ့ပါတယ္၊

သဘာ၀ေဘးဒဏ္နဲ႑ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ ကေလးေတြဟာ စိတ္ေနသဘာ၀ေတြ ခံစားခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီး ေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္လို႔ FEMA website မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္၊ ကေလးေတြဟာ စကားလံုး၀ မေျပာေတာ့ ဘဲ တသီးတျခားႀကီး ေနေနတာ။ စိတ္တို စိတ္ဆိုးလြယ္တာ။ လိုအပ္တာထက္ပိုျပီး ပတ္၀န္းက်င္အေပၚ တာ၀န္ ယူခ်င္တာ။ လူအမ်ားရဲ့ အာရံုစူးစိုက္မႈခံရေအာင္ လြန္လြန္ကဲကဲ ႀကိဳးပမ္းတာ။ သနားၾကင္နာစိတ္ေတြ ကင္းမဲ့သြားတာ။ ကိုယ့္ ကိုယ္ႏႈတ္အမူအယာကို မထိန္းသိမ္းႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ လႈပ္ရွားတက္ၾကြလြန္းတာေတြ ျဖစ္သြားတတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္၊ အဲဒီလိုကေလးေတြကို စနစ္တက် ပညာသင္ေပးႏိုင္ဖို႑အတြက္ ဆရာဆရာမ ေတြဟာလည္း သဘာ၀ေဘးဆိုင္ရာ အသိပညာေတြနဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ လိုအပ္တဲ့ ကေလးစိတ္ပညာေတြကို သိေအာင္ ေလ့လာထားဖို႔ လိုပါတယ္၊ အဲဒီအတြက္ FEMA က online education လုပ္ေပးထားပါတယ္၊

ကေလးေတြဟာ စိတ္အလိုမျပည့္မႈကေန လြတ္ေျမာက္ေနဖို႔ (Freedom from wants).. အေၾကာက္တရားေတြ ကေန လြတ္ေျမာက္ေနဖို႔ (Freedom from fear) ေတြလိုပါတယ္၊ အဲလို စိတ္ဖိစီးမႈေတြကေန လြတ္ေျမာက္ ေနမွပဲ ကိုယ္ရည္ ကိုယ္ေသြးျပည့္၀တဲ့။ ဥာဏ္အရည္အေသြးျပည့္၀တဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ ျဖစ္လာမွာပါ၊ ခုလို သဘာ၀ေဘးဆိုးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ထားရတဲ့ကေလးေတြဆိုရင္ အဲလိုစိတ္ဖိစီးမႈမ်ိဳးေတြ ရွိေနတာမို႔ ဆရာဆရာမေတြ အေနနဲ႔ေရာ မိဘေတြအေနနဲ႔ပါ အထူးတလည္ ဂရုစိုက္ဖို႔ လိုပါတယ္၊ ဆရာဆရာမေတြဟာ ကေလးေတြကို ပံုမွန္ေနသားတက်ျပန္ျဖစ္လာေအာင္။ ဘ၀ကို ရင္ဆိုင္တတ္လာေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံစားထားရတဲ့ ကေလးေတြကို ျပန္လည္ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ဖို႔ဆိုရင္ လူအား ေငြအား ေစတနာအားေတြ အမ်ားႀကီး စိုက္ထုတ္ ႏွစ္ျမွဳတ္ျပီး အခ်ိန္ေပး ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လိုပါတယ္၊

ျမန္မာႏိုင္ငံက ေစတနာကင္းမဲ့တဲ့ အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ လက္ေအာက္က ကေလးေတြအတြက္ေတာ့ ေလာေလာဆယ္မွာ UNICEF နဲ႔ Save the children အဖြဲ႔ႀကီးေတြက ေက်ာင္းေပါင္းတစ္ေထာင္ေလာက္ ျပန္ျပီး တည္ေဆာက္ေပးမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရရွည္စီမံကိန္းနဲ႔ ျပန္ထူေထာင္ရမယ့္ ပညာေရး စနစ္ပိုင္းကိုေတာ့ ဆရာဆရာမေတြနဲ႔ မိဘျပည္သူေတြက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္မွသာ ေအာင္ျမင္မွာ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို ေဆြးေႏြးတင္ျပလိုက္ပါတယ္။

၁၀။၆။၀၈၊


Saturday, March 7, 2009

နာဂစ္အလြန္ ပညာေရးျပႆနာ(၂)

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ စစ္အစိုးရရဲ႕ အမိန္႔နဲ႔ အေျခခံပညာေက်ာင္းေတြအတြက္ ႏွစ္သစ္တႏွစ္ရဲ႕ ပံုမွန္ ေက်ာင္း ျပန္ဖြင့္ခ်ိန္ျဖစ္တဲ့ ဇြန္လ၂ရက္ေန႔မွာပဲ ဆိုးဆိုး၀ါ၀ါး မုန္တိုင္းသင့္ခဲ့တဲ့ ေဒသတခ်ိဳ႕က လြဲလို႔ ေက်ာင္းေတြကို ျပန္ဖြင့္ခဲ့ပါတယ္၊ က်န္ေနေသးတဲ့ မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ ေဒသေတြမွာလည္း ေက်ာင္းေတြ အျမန္ဆံုး ျပန္ဖြင့္မယ္လို႕ ေျပာပါတယ္၊ မုန္တိုင္းဒဏ္ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ခံစားခဲ့ရတဲ့အျပင္ ခုခ်ိန္ထိ ကယ္ဆယ္ ေနရာခ်ထားေရး ကိုေတာင္ မရေသးတဲ့ အဲဒီေဒသေတြမွာ ေက်ာင္းေတြ အျမန္ဆံုး ျပန္ဖြင့္မယ္ဆိုတဲ့ကိစၥကို သဘာ၀ ေဘး အႏၲရာယ္ ကူညီကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ကြ်မ္းက်င္တဲ့ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ အေျမာ္အျမင္ ရွိသူေတြကေတာ့ စိုးရိမ္မကင္း ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။

ျပီးခဲ့တဲ့ ေမလ၂ရက္နဲ႔ ၃ရက္ေန႔ေတြမွာ တိုက္ခတ္ခဲ့တဲ့ နာဂစ္ဆိုင္ကလံုးမုန္တိုင္းကို အဆိုး၀ါးဆံုး ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ ဧရာ၀တီတိုင္းရဲ႕ နယ္ပယ္ေဒသေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လူေတြဟာ ေနစရာေ၀းလို႔ စားစရာနဲ႔ ၀တ္စရာ ေလးေလာက္ကိုေတာင္ ျပန္ရွာဖို႔ ျပန္ထူေထာင္ဖို႔ မတတ္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကေသးတာပါ၊ ပိုဆိုးတာကေတာ့ လုပ္ငန္းေတြ အိုးအိမ္စည္းစိမ္ေတြနဲ႔ အတူ မိသားစု၀င္ေတြကိုပါ အျဖစ္ဆိုးနဲ႔ ဆံုးရႈံးခဲ့သူေတြျဖစ္တဲ့ အတြက္ သူတို႔အမ်ားစုရဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြဟာ ပံုမွန္မရွိႏိုင္ဘဲ Trauma လို႔ေခၚတဲ့ စိုးရိမ္စရာေကာင္းတဲ့ စိတ္ထိခိုက္ ဒဏ္ရာရမႈမ်ိဳး ရွိေနတာပါပဲ၊ ဒီလို စိတ္အနာတရျဖစ္မႈကို အရြယ္ေရာက္သူ လူႀကီးေတြေတာင္ ခံစား ေနၾကရတယ္ဆိုရင္ ကေလးသူငယ္ေတြ အတြက္ကေတာ့ သိပ္ကို စိတ္ပူစရာေကာင္းတဲ့ အေျခေနမ်ိဳးလို႔ ဆိုရမွာပါ၊ ဒါကို စိတ္ပညာရွင္ေတြ။ ဆရာ၀န္ေတြသာမက မုန္တိုင္းသင့္ ေဒသေတြကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် သြားၿပီး ကူညီေနတဲ့အတြက္ ကေလးေတြကို မ်က္ျမင္ ေတြ႕ေနၾကရတဲ့ ေစတနာရွင္ေတြကပါ ပူပန္ ေျပာဆို ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ခုလို သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္မ်ိဳး က်ေရာက္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာ တာ၀န္ရွိအစိုးရေတြက အခ်ိန္မီ ကူညီ ကယ္ဆယ္ ေစာင့္ေရွာက္ပံပိုးမႈမ်ိဳး ေပးႏိုင္ခဲ့ရင္ေတာင္မွပဲ ခံစားရသူေတြကို စိတ္ သက္သာရာရတဲ့ထိေအာင္ အခ်ိန္ ေသခ်ာ ယူျပီး စနစ္တက် ေဆြးေႏြးကုသမႈေတြ လုပ္ေပးရ တာပါ၊ ခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ အစိုးရပိုင္းက တာ၀န္ယူ ေပးရမွာျဖစ္တဲ့ လူသားခ်င္း စာနာတဲ့ ရုပ္၀တၳဳပစၥည္း အကူအညီေတြကိုေတာင္မွပဲ မရတာမို႔လို႔ ခံစားရသူ ဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ အေျခအေနဟာ အလြန္ကိုမွ ဆိုး၀ါးလာေနပါတယ္၊ အဲဒီလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာပဲ အာဏာပိုင္ေတြက ပညာသင္ၾကားေရးအတြက္ ဘာတခုမွ အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးပါဘဲနဲ႔ ေက်ာင္းေတြ အခ်ိန္ကိုက္ ျပန္ဖြင့္မယ္လို႔ပါ ေၾကျငာလိုက္ျပန္ပါျပီ၊ ဒါဟာ သဘာ၀ေဘး အႏၱရာယ္ေၾကာင့္ လူေရာစိတ္ပါ အနာတရ ျဖစ္ေနတဲ့ လူထုကို ပိုျပီး စိတ္ဖိစီးေအာင္ လုပ္လိုက္သလိုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဇြန္လ ၂ရက္ေန႔ ေက်ာင္းေတြ ျပန္အဖြင့္မွာ မုန္တိုင္းဒဏ္ကို ဧရာ၀တီတိုင္းေလာက္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ မခံစားရ ဘူးလို႔ဆိုႏိုင္တဲ့ ရန္ကုန္တိုင္းမွာေတာင္ ဒဂံုျမိဳ႕သစ္ျမိဳ႕နယ္။ ေလးေထာင့္ကန္ျမိဳ႕နယ္ေတြလို ျမိဳ႕စြန္ ရပ္ကြက္ေတြနဲ႔ သန္လ်င္။ ကြမ္းျခံကုန္းလို ေနရာေတြ မွာဆိုရင္ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ဆံုးရႈံးခဲ့ရတဲ့ မိသားစုေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတာပါ၊ အဲဒီ ေနရာ ေတြမွာဆိုရင္ အခုေက်ာင္းဖြင့္ရက္မွာ ကေလးေတြကို ေက်ာင္းမထားႏိုင္ၾက ေတာ့ဘူးလို႔ သိရပါတယ္၊ ေက်ာင္း၀င္စရိတ္ ႀကီးျမင့္တဲ့အျပင္ ေနာက္ဆက္တြဲကုန္က်မယ့္ အ၀တ္အစားဖိုး မုန္႕ဖိုး စာအုပ္ဖိုးေတြ မတတ္ႏိုင္ဘူးလို႕ မိဘေတြက ေျပာၾကပါတယ္၊ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ အမိုးေတာင္ မလံုေသးတဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ မိုးရာသီတေလွ်ာက္လံုး ေက်ာင္းတက္ရမယ့္ သားသမီးေတြရဲ့ က်န္းမာေရးနဲ႔ ေဘးကင္း လံုျခံဳေရးကို စိတ္မခ်ဘူးလို႔ လည္း ေျပာၾကပါတယ္၊

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ သဘာ၀ေဘးဒဏ္မရွိေသးတဲ့ ပံုမွန္အခ်ိန္တုန္းကေတာင္ ေက်ာင္းေတြမွာ ဆရာ မလံုေလာက္။ စာအုပ္စာေရးကိရိယာမလံုေလာက္ဘဲ ေက်ာင္းအေဆာက္အဦးရွိရင္ ေက်ာင္းျဖစ္ျပီလို႔ သတ္မွတ္ ခဲ့တာမ်ိဳးမို႔လို႔ ခုလို သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ က်ေရာက္ျပီး ပညာေရးကို အထူးတလည္ အာရံုစိုက္ ထူေထာင္ရမယ့္အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို တခုမွ မျဖည့္ဆီးဘဲ ေက်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင့္လိုက္တာဟာ ကေလးေတြ အတြက္ေတာ့ အႏၲရာယ္ေတာင္ရွိတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္၊ အႏၲရာယ္ဆိုတာကေတာ့ အမိုးအကာ မေကာင္းတဲ့ေက်ာင္းေတြမွာ ကေလးေတြဟာ မိုးရာသီအတြင္း စာသင္ၾကရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အနည္းဆံုး အဖ်ားအနာ ျဖစ္ႏိုင္တာက စျပီး မိုးေၾကာင့္ေဆြးေျမ့ေနတဲ့ ထုတ္ေတြ တန္းေတြ နံရံေတြ ျပိဳက်ပဲ့က်ျပီး ထိခိုက္ဒဏ္ရာရႏိုင္တာ။ မီးႀကိဳး အေပါက္အျပဲ ေတြကို နင္းမိ ထိမိရာက ဓါတ္လိုက္တာမ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္တာေတြထိ ၾကံဳၾကရႏိုင္ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ မုန္တိုင္းေနာက္ဆက္တြဲျပႆနာေတြအျဖစ္ စီးပြားေရးလူမႈေရးေတြအမ်ားႀကီး ထိခိုက္ထားတဲ့ မိဘ ေတြ။ ဆရာေတြဟာလည္း ကေလးေတြအေပၚ အာရံုစိုက္ႏိုင္မႈ နည္းပါးေနႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ျဖစ္သလို ကေလးေတြ ဟာလည္း ေက်ာင္းအဂါၤရပ္နဲ႔ မညီတဲ့ ၀န္းက်င္မွာ စာသင္ၾကရတဲ့အတြက္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြ ရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာင္းအဂါၤရပ္နဲ႔ ျပည့္စံုစံမီဖို႔လိုတဲ့အျပင္ သဘာ၀ ေဘးဒဏ္ ဆိုးႀကီး နဲ႔ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ ကေလးေတြအတြက္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္ ေတြကို ျဖည့္ဆီးေပးႏိုင္တဲ့ စာသင္ခန္းမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ဖို႔ အထူး လိုအပ္ပါတယ္၊

ဒီေနရာမွာ ဗဟုသုတအျဖစ္ေျပာရရင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ သဘာ၀ေဘးဒဏ္သင့္ ေဒသေတြအတြက္ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေတြကို တာ၀န္ယူ လုပ္ေဆာင္ေပးေနတဲ့ Federal Emergency Management Agency ကေတာ့ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ထိတဲ့ ေဒသေတြမွာ သဘာ၀ေဘးဒဏ္အမ်ိဳးအစားကို လိုက္ျပီးေတာ့ ကေလးေတြ အတြက္ ေက်ာင္းေတြ ျပန္ထူေထာင္ေရးမွာ လိုအပ္တာေတြကို သူတို႔ရဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွာ ေဖာ္ျပထားပါ တယ္၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ဖေလာ္ရီဒါေဒသမွာ ကက္ထရီနာမုန္တိုင္း ၀င္ျပီးတဲ့ေနာက္ ေက်ာင္း ေတြ ျပန္ထူေထာင္တဲ့အခါ ကေလးေတြ စိတ္လက္ေပ်ာ္ရႊင္ေရးအတြက္ လိုအပ္တဲ့ ရုပ္၀တၳဳ ပစၥည္း ေတြသာမက ေနာက္ဆက္တြဲ လိုအပ္ခ်က္ေတြျဖစ္တဲ့ ကေလးေတြရဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာထိခိုက္မႈေတြကို ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ သင္ခန္းစာ အသစ္ေတြကိုုပါ စီစစ္ျပီး ထည့္ေပးတာကို ေတြ႕ရပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ က်ေရာက္ႏိုင္တဲ့ မုန္တိုင္း။ ေရလႊမ္းမိုးမႈ။ ငလ်င္စတဲ့ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ အမ်ိဳးအစားကို လိုက္ျပီး တည္ေဆာက္ရမယ့္ ေက်ာင္းဖြဲ႔စည္း တည္ေဆာက္ပံုက စလို႔ သဘာ၀ေဘးဒဏ္ခံရအျပီး ကေလးေတြ ဆီမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ထိခိုက္မႈ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔အတူ ကေလးေတြ သင္ယူသင့္တဲ့ သင္ရိုးေတြ.. သင္ခန္းစာေတြ.. သင္ၾကား နည္းပံုစံေတြကိုပါ ေဖာ္ျပထားပါတယ္၊ အဲဒီအခ်က္အလက္ေတြထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက မုန္တိုင္းသင့္ေဒသမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြရဲ့ လိုအပ္ခ်က္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ အဂါၤရပ္ေတြကို ေနာက္လာမယ့္ အပိုင္းေတြမွာ အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္၊

တရုတ္ႏိုင္ငံ စီခြ်မ္းေဒသမွာေတာ့ အစိုးရက အဂတိလိုက္စားျပီး ေက်ာင္းေတြကို ခိုင္ေအာင္ မေဆာက္တဲ့ အတြက္ ငလ်င္လႈပ္ခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းေတြျပိဳက်ျပီး သူတို႔ကေလးေတြ အသက္ဆံုး ရတယ္ဆိုျပီးေတာ့ ကေလးမိဘ ေတြက အာဏာပိုင္ေတြကို ေသြးေၾကြး ဆပ္ရမယ္လို႔ ေရးထားတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေတြကိုင္ျပီး စုရံုးဆႏၵျပ ေနၾကပါတယ္၊ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း အမိုးအကာေတာင္ မလံုေသးတဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ ကေလးေတြကို ဇြတ္အတင္း စာသင္ခိုင္း ေနပါျပီ၊ ဒါဟာ အစိုးရတရပ္အေနနဲ႔ မလုပ္သင့္ မလုပ္ထိုက္တဲ့ အျပစ္ႀကီးတခုကို က်ဴးလြန္ေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္။

၃။၆။၂၀၀၈၊