Sunday, March 22, 2009

နာဂစ္လြန္ ပညာေရး အေျခအေန


ခုဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဧရာ၀တီတိုင္းနဲ႔ ရန္ကုန္တိုင္းေတြမွာ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံစားခဲ့ၾကရတာ ၅လ ေက်ာ္ခဲ့ ပါျပီ၊ စစ္အစိုးရက ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းေတြကို အားစိုက္ခြန္စိုက္ ေဆာင္ရြက္ေနျပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြလည္း ရေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပညာေရးက႑နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးေတြ ရာႏႈန္းျပည့္နီးပါး ေဆာင္ရြက္ျပီးျပီလို႔ လူမႈ၀န္ထမ္းကယ္ဆယ္ေရးနဲ႔ ျပန္လည္ ေနရာ ခ်ထား ေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ဆိုပါတယ္၊

ဒါေပမဲ့ တကယ္လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ဧရာဝတီတိုင္းက ေဝးလံတဲ့ ေက်းရြာေဒသေတြမွာဆိုရင္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ ေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနတာမ်ိဳး မေတြ႔ရသေလာက္ပါပဲ၊ အဲဒီေဒသေတြဟာ မုန္တိုင္း မတိုင္ခင္ ကာလေတြကတည္းကလည္း အစိုးရအဆက္ဆက္ ဂရုတစိုက္ ထူေထာင္ေပးမႈ မရွိခဲ့ဘဲ စြန္႔ပစ္ ခံထား ခဲ့ရတဲ့ ေဒသေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ နာဂစ္မုန္တိုင္း ေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားရတဲ့ ေက်ာင္းအေရအတြက္ကို စာရင္း ေကာက္တဲ့အခါမွာမွ တခ်ိဳ႕ေဒသေတြမွာ စာသင္ေက်ာင္း လံုးဝမရွိခဲ့ဘူးဆိုတာကို ေတြ႔ခဲ့ၾကရပါတယ္၊ ခုလို မုန္တိုင္းေဘးကို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရျပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ မုန္တိုင္းသင့္ေဒသ အမ်ားအျပားက ကေလးေတြအတြက္ ပညာေရးဟာ ပိုျပီးေတာ့ သိသိသာသာ ယိုယြင္းသြားခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊

အခုလို အေရးႀကီးတဲ့ သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ က်ေရာက္ျပီးေနာက္ပိုင္း ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရးကာလမွာ စစ္အစိုးရက တာ၀န္ေပးထားတယ္ဆိုတဲ့ ကုမၼဏီတခ်ိဳ႔ကလည္း လူေနအေရာက္အေပါက္မ်ားတဲ့ အရပ္ေဒသ တခ်ိဳ႕မွာသာ ေက်ာင္းေတြကို ျပန္ျပီး ျပင္ဆင္ဖြင့္လွစ္ေပးတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ျပင္ဆင္ေပးတယ္ဆိုတာေတာင္မွပဲ အမိုးအကာ မလံုမျခံဳနဲ႔ စာသင္ေနၾကရတဲ့ေက်ာင္းေတြ အဆင့္မွာပဲ ရွိေနတာပါ၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕အနီး ပတ္၀န္းက်င္ ျမိဳ႕နယ္ေတြမွာေတာင္မွပဲ ေက်ာင္းတခ်ိဳ႕က ခုထိ သစ္ပံုႀကီးအေနအထားအတိုင္း ရွိေနတုန္းပါ၊ အဲဒီအျပင္ ေက်ာင္းသားေတြဟာ စာေရးကိရိယာ မျပည့္မစံုနဲ႔ စာသင္ေနၾကရဆဲျဖစ္ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အျဖစ္ အလွဴေငြ ေကာက္ခံတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိေနတာမို႔ ခု နာဂစ္မုန္တိုင္း သင့္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အေျခခံေက်ာင္းပညာေရးအေျခအေနက ပိုဆိုးလာတယ္လို႔ေတာင္ ေျပာႏိုင္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဟာ ေက်ာင္းျပင္ပ ပညာေရးမ်ိဳးကို ထြန္းကားခြင့္ မေပးဘဲ ကန္႔သတ္ထားတာမို႔လို႔ ေက်ာင္းပညာေရး တခုတည္း ကိုသာ အားကိုးရတဲ့အတြက္ ကေလးေတြ လူငယ္ေတြအတြက္ ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး က်ယ္ျပန္႔ လြတ္လပ္တဲ့ အနာဂတ္မရွိတာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ေနပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ပညာေရးနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ႏိုင္ငံတကာမွာက အစိုးရနဲ႔အတူ လူမႈအဖြဲ႔အစည္းေတြကပါ ၀ိုင္း၀န္း ကူညီ တည္ေဆာက္ၾကရတာပါ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ေရေျမခ်င္း ထိစပ္ေနတဲ့ အနီးဆံုး ထိုင္းႏိုင္ငံမွာေတာင္မွပဲ အေျခခံပညာေရးကေန တကၠသိုလ္ပညာေရးအထိ ပညာေရးအေထာက္အကူျပဳ စာအုပ္စာတမ္း ရုပ္ပံု ကားခ်ပ္ ေတြကို အမ်ားအျပား ထုတ္ေ၀ထားတာမို႔လို႔ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႔ လက္လွမ္းမီသလို ဝယ္ယူ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္လည္း ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ပညာရည္တိုးတက္မႈ ျမင့္လာတာကို သိသိသာသာ ေတြ႔ေနရပါတယ္၊ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာက အေျခခံပညာေရးက အခမဲ့ျဖစ္တဲ့အတြက္ မိဘေတြအေနနဲ႔ ကေလးေတြအတြက္ ျပင္ပပညာေရး အေထာက္အကူျပဳ စာအုပ္စာတမ္းေတြကို အလြယ္တကူ ၀ယ္ေပးႏိုင္ ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြရဲ႑ ဥာဏ္အရည္အေသြး ျမင့္မားေစဖို႔အတြက္ကို အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစပါတယ္၊

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ အေျခခံပညာေက်ာင္းအေရအတြက္ေတာင္ လံုေလာက္ေအာင္ မရွိတဲ့အျပင္ ေက်ာင္းမွာ ေပးရတဲ့ အလွဴေငြလို စာအုပ္ဖိုးလို စရိတ္စကေတြ မ်ားတာေၾကာင့္တေၾကာင္း။ ျပည္သူလူထုက ဆင္းရဲတာ ေၾကာင့္ တေၾကာင္း၊ ကေလးတိုင္း ေက်ာင္းမေနႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကရတာပါ၊ အဲဒီအျပင္ ဆရာ ဆရာမေတြ အေနနဲ႔ အစိုးရက အကူအညီေပးရမယ့္ စနစ္က်တဲ့ သင္ၾကားေရးမြမ္းမံမႈေတြလည္း မရတာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြ ဟာ ထိေရာက္ေကာင္းမြန္တဲ့ ပညာေရးကို ေက်ာင္းတြင္းကေနလည္း မရႏိုင္ၾကဘဲ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ အဲဒီ အတြက္ေၾကာင့္ပဲ ပညာေရးကို ဦးစားေပးတဲ့ မိဘေတြဟာ ကေလးေတြအတြက္ အေထာက္အကူအျဖစ္ က်ဴရွင္နဲ႔ ျပင္ပ ပညာေရး အေထာက္အကူျပဳ စာအုပ္စာတမ္းေတြကို အားျပဳလာၾကရပါတယ္၊

အထူးသျဖင့္ က်ဴရွင္မယူႏိုင္တဲ့ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြဟာ ပညာေရးဆိုင္ရာ ဂ်ာနယ္ေတြ စာေစာင္ေတြ မဂၢဇင္းေတြကို ပံုမွန္၀ယ္ဖတ္ျပီး ပညာဆည္းပူးၾကရပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ အားျပဳၾကရတဲ့ အတန္းအလိုက္ ပညာေရး ဆိုင္ရာ ဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္း စာအုပ္စာတမ္းေတြ ရွိၾကပါတယ္၊ ဒါဟာ လူငယ္ေတြရဲ့ ပညာေရးအတြက္ အေရးပါတဲ့ လိုအပ္ခ်က္လည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ခု ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လက စျပီးေတာ့ ျငိမ္းပညာေရးစာစဥ္၊ Educator ဂ်ာနယ္၊ Prime ဂ်ာနယ္၊ Digital Way ဂ်ာနယ္၊ ပန္းတိုင္မဂၢဇင္း အပါအ၀င္ ပညာေရးဆိုင္ရာ စာေစာင္တခ်ိဳ႕ကို ပညာေရး၀န္ႀကီးဌာန အမိန္႔နဲ႔ ထုတ္ေဝခြင့္ ပိတ္လိုက္ပါတယ္၊ အဲဒီလို ပိတ္လိုက္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းသား အမ်ားစုႀကီး ဒုကၡေရာက္သြားၾကရပါတယ္၊

Educator ဂ်ာနယ္ဟာဆိုရင္ အေျခခံပညာအထက္တန္းေက်ာင္းသားေတြ အားထားေန ရတဲ့ ဂ်ာနယ္တေစာင္ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲသလိုပဲ ျငိမ္းပညာေရးစာစဥ္ဆိုရင္ အေ၀းသင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြ အားထားရတဲ့ ပညာေရးစာေစာင္ပါ၊ Prime ဂ်ာနယ္ကေတာ့ အလယ္တန္းနဲ႔ အထက္တန္းအဆင့္ အေျခခံပညာ ေက်ာင္းသား ေတြ အားထားေနရတဲ့ စာေစာင္ေတြပါ၊ အဲဒီ မဂၢဇင္းဂ်ာနယ္ေတြကို ထုတ္ေ၀ခြင့္ ပိတ္လာတာေၾကာင့္ အဲဒီ စာေစာင္ေတြထဲမွာ ပါတဲ့ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ မွတ္စုေတြ… ေလ့က်င့္ခန္းေတြ… မွတ္သားရမယ့္ အခ်က္အလက္ ေတြ… ဆက္စပ္ႏွီးႏြယ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ေလ့လာရင္းကေန ပညာရည္ တိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစား ေနရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အခက္အခဲ ျဖစ္သြားပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ေက်ာင္းပညာေရး ဟာ စာသင္ခန္းထဲမွာသင္ရံုနဲ႔ မျပည့္စံုတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ျပင္ပပညာေရး အေထာက္အကူျပဳ စာေစာင္ေတြက ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ တကယ္ပဲ အေရးပါတဲ့ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္၊

ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ က်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္က
လက္မႈ ႏႈတ္မႈ၊ စုစုအတတ္ အရပ္ရပ္ကို၊ မွတ္ေလလူအမ်ား အမ်ိဳးသားတို႔၊ မွတ္သားႏိုင္က ခ်မ္းသာရလိမ့္၊ ဆံုးမေပရာ လူလိမ္မာတို႔ ၊ ၾကီးပြားပညာ ထင္ရွားရာသည္…
လို႔ စပ္ဆိုညႊန္ျပခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လို ပညာရပ္ဆိုင္ရာ စာအုပ္စာတမ္းကိုမဆို ဖတ္မွတ္ ေလ့လာမွ သာ လူလိမ္မာ ျဖစ္တယ္… ႀကီးပြားခ်မ္းသာမယ္ ဆိုတာဟာ အထင္အရွားပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ့ အစိုးရေကာင္းေတြဟာ ကိုယ့္ႏို္င္ငံရဲ့ အနာဂတ္ေကာင္းေအာင္ ျပင္ဆင္ တည္ေဆာက္တဲ့အေနနဲ႔ အေျခခံအုတ္ျမစ္တခုျဖစ္တဲ့ ပညာေရးစနစ္ကို ေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ ပံ့ပိုး တည္ေဆာက္ၾကရပါတယ္၊ ခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ အသစ္ကေန ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ရမယ့္ နာဂစ္ေဘးဒဏ္သင့္ေဒသေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈတဲ့အျပင္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ပညာေရးတိုးတက္မႈအတြက္ တတပ္တအား ပံပိုးေပးရာေရာက္တဲ့ ပညာေရးအေထာက္အကူျပဳ စာေစာင္ေတြကိုပါ ပိတ္ပင္ တားျမစ္ခံ ေနရပါတယ္၊ ဒါဟာ ေက်ာင္းသားအရြယ္ ကေလးလူငယ္ေတြရဲ့ တိုးတက္လိမၼာရာ လမ္းေၾကာင္းကို ပိတ္ပင္ တားျမစ္ေနတာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။


Friday, March 20, 2009

ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္...


လူငယ္ေတြကို လိမ္မာယဥ္ေက်းျပီး အေျမာ္အျမင္ရွိေစတဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို ရဖို႔အတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ သင္ခန္းစာ ေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမန္မာစာဘာသာရပ္သင္ရိုးထဲမွာ ရွိေနတာမ်ားပါတယ္၊ ျမန္မာစာသင္ရိုးေတြဟာ ပုဂံေခတ္ကစလာတဲ့ စာေပယဥ္ေက်းမႈ ေတြကို ျပဌာန္းထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေခတ္အဆက္ဆက္ စာဆိုေတြ စာေပပညာရွင္ေတြ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ေလ့ရွိတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ထံုးစံေတြ ရိုးရာအႏုပညာေတြပါဝင္တဲ့ စာေပေတြ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲလိုစာေပေတြသင္ရျခင္းအားျဖင့္ လူငယ္ေတြဟာ အမ်ိဳးဂုဏ္ ဇာတိဂုဏ္ နဲ႔ စာေပ ယဥ္ေက်းမႈေတြရဲ့ တန္ဖိုးကို သိျပီး ယဥ္ေက်းလိမ္မာတဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြအျဖစ္ ႀကီးျပင္းလာႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာမွာက အစိုးရတိုင္းဟာ တိုင္းျပည္ရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းေတြကို စာသင္ခန္းေတြ ကေန ေမြးထုတ္ေပးေနတယ္ဆိုတာကို သိနားလည္လက္ခံထားတာမို႔ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ စာသင္ခန္း ကေန တတ္သိ လိမ္မာမႈေတြ ရသြားေအာင္ ေက်ာင္းပညာေရးထဲမွာ သင္ခန္းစာေကာင္းေတြ ရွာေဖြ ေရြးခ်ယ္ ျပ႒ာန္းေနၾကတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာကေတာ့ စစ္အစိုးရဟာ အေျခခံပညာအထက္တန္း ေက်ာင္းသားလူငယ္္ေတြအတြက္ တကယ္လိုအပ္တဲ့ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ သင္ခန္းစာေကာင္းေတြကို အေၾကာင္းျပခ်က္ တစံုတရာမေပးဘဲ ျဖဳတ္ပယ္ပစ္တာေတြကို လုပ္ေနတဲ့အေၾကာင္း ေရွ႕အပတ္စဥ္ေတြမွာ ေျပာခဲ့ျပီးပါျပီ၊ ဒီတပတ္ေတာ့ ျမန္မာစာသင္ရိုးထဲက တန္ဖိုးရွိတဲ့ သင္ခန္းစာတခ်ိဳ႕ကို ျဖဳတ္ပစ္ေနတဲ့ အထဲက လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ့ ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္ ကဗ်ာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္၊

လယ္တီဆရာေတာ္ဟာ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာႏွစ္(၁၂၀၈)ခုႏွစ္။ ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၄၈ခုႏွစ္မွာ ဖြားျမင္ခဲ့ျပီး ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္ စိုင္ျပင္ရြာဇာတိ ျဖစ္ပါတယ္၊ မုံရြာၿမိဳ႕မွာ လယ္တီေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကုိ တည္ေထာင္ ျပီး စာေပပို႔ခ် သီတင္းသုံးခဲ့တာေၾကာင့္ လယ္တီဆရာေတာ္လို႔ ေက်ာ္ၾကားခဲ့ပါတယ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးဟာ ပါဠိဘာသာ၊ ျမန္မာဘာသာတို႔နဲ႔ ဒီပနီက်မ္းေပါင္းမ်ားစြာကို ျပဳစုခဲ့ပါတယ္၊ ဆုံးမစာ ေတးကဗ်ာေတြလည္း ေရးဖြဲ႔ ခဲ့ျပီး ႏြားေမတၱာစာ၊ ေသရည္ေမတၱာစာေတြက ထင္ရွားပါတယ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးက ခက္ခဲတဲ့ ပိဋကတ္ က်မ္းစာေတြကိုေတာင္ သာမန္လူေတြ အလြယ္တကူ နားလည္ေအာင္ ေရးစြမ္းနိုင္တဲ့ ပညာရွင္ႀကီးလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ အဂၤလိပ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ပထမဆုံး အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႔တံဆိပ္ေတာ္ နဲ႔ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္က ဂုဏ္ထူးေဆာင္ စာေပပါရဂူ(D.litt)ဘြဲ႔ေတြကို ဆက္ကပ္ခံရပါတယ္၊ အဲလို ပညာေက်ာ္စာဆိုႀကီးရဲ့ ကဗ်ာကို စစ္အစိုးရက ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္ကစလို႔ အေျခခံပညာအထက္တန္း ျမန္မာစာသင္ရိုးထဲကေန ျဖဳတ္ပစ္ လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီ “ခြင့္သာခုိက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္” ေတးထပ္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ျပဌာန္းစာအုပ္ထဲမွာ
ဆရာေတာ္ရဲ႕ အေရးအဖြဲ႔ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ကိုယ္တုိင္ ဆုံးမေနသကဲ့သို႔ အသက္၀င္လာရသည္၊ ေလာကုတၱရာေရးအတြက္ ဖြဲ႔ဆိုေသာ္လည္း ေလာကီအေရး အတြက္လည္း သင္ခန္းစာယူႏိုင္ေသာ ေတးထပ္ျဖစ္သည္၊

လို႔ ေဖာ္ျပ ညႊန္းဆိုခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတြဟာ စာသင္ခန္းမွာ စာဆိုဆရာေတာ့္ႀကီး အေၾကာင္းေျပာရင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းေၾကာင္းထဲမွာ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ ေလာကလူ႔ေဘာင္အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို လိုလိုလားလား ထမ္းရြက္ခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ထည့္သြင္းဆက္စပ္ျပီး ေျပာျပ ႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါမွပဲ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြက ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ့ လူထုအေပၚ တာ၀န္ေက်မႈေတြကို သတိျပဳမိ လာျပီး ဘာသာေရးရဲ့ အထိန္းအကြပ္ကို လက္ခံတတ္လာမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ႔“ခြင့္သာခုိက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္” ေတးထပ္ဟာ လူေတြ စြဲလန္းတတ္တဲ့ အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႔၊ အေတြ႔၊ အရသာ ဆိုတဲ့ အာရုံငါးပါးကို အလြန္အမင္း မတပ္မက္ဖို႔ မစြဲလန္းဖို႔ သတိေပးတဲ့ ကဗ်ာ ပါပဲ၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ့ ယံုၾကည္မႈအရ အာရံုငါးပါးမွာ စြဲလန္းလြန္းရင္ ငရဲက်မယ္ဆိုတာကို သတိေပးျပီး အဲဒီ စြဲလန္းမႈကို ေရွာင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ တရားဘက္ကို လိုက္ရမယ္လို႔ ေလာကုတၱရာေရးအတြက္ သတိေပးထားတာ ပါပဲ၊ အဲလိုသတိေပးရာမွာ
သည္ေလာဘ စရုိက္အိုကို
မလုိက္လုိ ေရွာင္ပစ္လုိ႔
ေနာင္အသစ္ တကယ္ျပင္လွ်င္
ေကာင္းဖို႔အစဥ္၊
လို႔ ဆရာေတာ္က ေရးဖြဲ႔ထားတာမွာ ေလာဘအေျခခံတဲ့အက်င့္ေဟာင္းေတြကို ျပင္ရင္ေကာင္းတယ္လို႔ လမ္းညႊန္ထားတာမို႔ ေလာကီေရးမွာလည္း အသံုး၀င္တဲ့ ကဗ်ာျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါဟာ လူငယ္ေတြ ေရာ လူႀကီးေတြပါ သင္ခန္းစာ ယူသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ ဆရာေတာ္က လူတိုင္းလူတိုင္း အခ်ိန္ရခိုက္ အခြင့္အေရးရခိုက္မွာ အမွားကို သိျပီး အမွန္ျပင္ဖို႔ အားထုတ္သင့္ေၾကာင္း။ အခ်ိန္ရွိခိုက္မွာမွ အမွားျပင္ဖို႔ လံု႔လ မစိုက္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ မိုက္မဲရာက်မွာျဖစ္ျပီး ဘ၀မွာ အရႈံးႏွင့္သာ ရင္ဆိုင္ရႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း
ခြင့္သာခုိက္ကမွ မလုိက္ခ်င္လွ်င္
အမိုက္နင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား၊
ခြင့္သာဆဲကမွ မခဲခ်င္လွ်င္
အလြဲနင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား၊
ခြင့္သာတုန္းကမွ မရုန္းခ်င္လွ်င္
အရႈံးနင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား၊
လို႔ ေရးဖြဲ႔ျပီး ဆံုးမခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊

ဆရာေတြအေနနဲ႔ “ခြင့္သာခုိက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္” ေတးထပ္ကို စာသင္ခန္းမွာ သင္မယ္ဆိုရင္ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြကို ဒီကဗ်ာ သင္ခန္းစာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဆက္ႏြယ္ ေျပာျပႏိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတာပါ၊ ေလာက လူ႔ေဘာင္က သတ္မွတ္ထားတဲ့ အမွားေတြအေၾကာင္း ေျပာျပျပီးေတာ့ အမွားကို အခ်ိန္မီ ျပင္ဆင္ သင့္ေၾကာင္း လမ္းညႊန္ႏိုင္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ အခြင့္အေရးရတဲ့အခိုက္ ေလာကေကာင္းက်ိဳးကို သယ္ပိုးဖို႔။ မေကာင္းမႈေတြကို ေရွာင္က်ဥ္ဖို႔။ အခြင့္သာတုန္းမွာ မေကာင္းမႈထဲက ရုန္းထြက္ဖို႔ ႀကိဳးစားႏိုင္ေၾကာင္းေတြကို လူငယ္ေတြ ၾကံဳရေလ့ရွိတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ ဥပမာေပးျပီး ဆက္ႏြယ္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊

ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ေက်ာင္းေတြမ်ားမ်ားဖြင့္ရင္ ေထာင္တံခါးေတြ မ်ားမ်ား ပိတ္တာနဲ႔ အတူတူပဲ လို႔ လက္ခံထားၾကပါတယ္၊ ဒီေန႔ ကမာၻမွာက ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္၀န္းက်င္မွာ လူဆိုးလူမိုက္ေတြ ေလ်ာ့နည္းဖို႔။ ျပီးေတာ့ လူလိမ္မာ ႏိုင္ငံသားေကာင္း ေတြ တိုးပြားလာေစဖို႔အတြက္ အစိုးရေတြက ေက်ာင္းေကာင္းေတြ မ်ားမ်ားဖြင့္ႏိုင္ဖို႔ကို စီမံကိန္းေတြနဲ႔ စနစ္တက် ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာပါ၊ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာသာ အရည္အေသြးျပည့္ အဆင့္မီေက်ာင္းေတြ မဖြင့္ႏိုင္ေသးတဲ့အျပင္ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြအတြက္ တကယ္လိုအပ္တဲ့ သင္ခန္းစာေကာင္းေတြကိုေတာင္ မသင္ရေအာင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ ေနပါတယ္၊

လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဟာ ျမန္မာလူမ်ိဳး ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔အတြက္ ဂုဏ္ယူစံျပဳစရာ သံဃာေတာ္ႀကီး ျဖစ္တဲ့အျပင္ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ့ အဆံုးအမ အဆိုအမိန္႔ ေတြဟာလည္း လိုက္နာက်င့္ၾကံရမယ့္ နည္းနာေကာင္း ေတြ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဒီ “ခြင့္သာခုိက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္” ေတးထပ္တပုဒ္ထဲမွာေတာင္ အထင္အရွား ေတြ႔ႏိုင္္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ့ စာေပလက္ရာနဲ႔ အတၳဳပတၱိကို မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြ သိေစဖို႔ဆိုရင္ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာေတြထဲ ျပဌာန္းျပီး ေလ့လာနာယူေစရမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဆရာေတြအပါအ၀င္ လူႀကီးမိဘေတြအေနနဲ႔ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ ေက်ာင္းသားေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေက်ာ္ေတြ။ စာေပယဥ္ေက်းမႈေတြကို လက္ဆင့္ကမ္းေျပာျပသြားရမယ့္ တာ၀န္ရွိေနျပီ ဆိုတာကို ေဆြးေႏြး တင္ျပခ်င္ပါတယ္။


ျဖဳတ္ခံရတဲ့ ေမာင္စြမ္းရည္ ရဲ႕ ကဗ်ာ ျပ႒ာန္းစာ


ဒီတပတ္မွာေတာ့ အေျခခံပညာအထက္တန္း သင္ရိုးထဲကေန စစ္အစိုးရက ျဖဳတ္လိုက္တဲ့ ကဗ်ာဆရာ ေမာင္စြမ္းရည္ ရဲ့ ဘ၀ႏွင့္အလွ ကဗ်ာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္၊ စာသင္ခန္းထဲမွာ ဘ၀ႏွင့္အလွ ကဗ်ာ ကို သင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ စာဆိုကဗ်ာရွင္ ျဖစ္တဲ့ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္အေၾကာင္းကို ေက်ာင္းသားေတြ သိေအာင္ ေျပာျပရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အထက္တန္းျပေက်ာင္းဆရာတဦးျဖစ္ခဲ့တဲ့အျပင္ ျမန္မာစာသင္ရိုး အဖြဲ႔ အတြင္းေရးမႈးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ဟာ စာေပနယ္ မွာ ေ၀ဖန္စာေတြ ကဗ်ာေတြနဲ႔ ထင္ရွားခဲ့ျပီး စာေပဆိုင္ရာ အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တဲ့ စာေပ ပညာရွင္လည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျပည္ပမွာေနထိုင္ျပီးေတာ့ စစ္အစုိးရကို ေ၀ဖန္သံုးသပ္တဲ့ စာေတြ... ကဗ်ာေတြ ေရးျပီး ဆန္႔က်င္တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးစာဆို ျဖစ္ေနပါတယ္၊ ဒီအခ်က္ဟာ စစ္အစိုးရက ေက်ာင္းသားေတြကို မသိေစခ်င္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ၊ အဲဒီအခါ စာဆိုရဲ့ အမည္နာမနဲ႔ သမိုင္းေၾကာင္းကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ အတြက္ ဆရာ့ရဲ့ကဗ်ာကို ေက်ာင္းသင္ရိုးထဲကေန ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ လိုက္တာလို႔ ယူဆရပါတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ကဗ်ာတပုဒ္အေနနဲ႔က ႏိုင္ငံေရးကဲတဲ့ အမ်ိဳးအစားမဟုတ္ဘဲ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို ေလာကအေပၚ ဘ၀အေပၚ အေကာင္းျမင္တတ္ေအာင္ ရည္ရြယ္ဆံုးမတဲ့ အေၾကာင္းအရာသာ ျဖစ္တာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

အဲဒီ ဘ၀ႏွင့္အလွ ကဗ်ာကို ေလ့လာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ကဗ်ာအစ မွာကို ဆရာေမာင္စြမ္းရည္က
ျမင္ျမင္သမွ် ဤေလာက၀ယ္။ အလွတို႔ျဖင့္ ျပည့္ဘိ၏…
လို႔ အေကာင္းျမင္၀ါဒနဲ႔ အစခ်ီထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါကို စာသင္ခန္းမွာ သင္မယ္ဆိုရင္ ဆရာေတြဟာ ဒီ ကဗ်ာရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္အေနနဲ႔ ေလာကအေပၚ အျပစ္အျမင္နဲ႔သာ ၾကည့္တတ္တဲ့ အသက္အပုိင္းအျခားျဖစ္တဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအတြက္ နာယက်င့္ၾကံစရာအယူအဆျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာျပႏိုင္ ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ ကဗ်ာရဲ့ ဒုတိယပိုဒ္မွာ
ျမင္ျမင္သမွ်ဤ ေလာက၀ယ္
အလွတို႔ျဖင့္ ျခယ္သျဖင့္လည္း
ျမင္ခြင့္ရွိမွ ျမင္စြမ္းရသည္
အလွဟူျငား ျမင္သည္ထားဦး
ခံစားသိတတ္ ခံယူတတ္မွ
က်ိဳးျမတ္ပီတိ ရင္၀ယ္ျငိ၏၊
လို႔ ေတြ႔ရပါတယ္၊ အဲဒီအပိုဒ္မွာေတာ့ ေလာက၀န္းက်င္က စိတ္အလွ ရုပ္အလွ သဘာ၀၀န္းက်င္အလွေတြကို ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ခြင့္ရဖို႔ လိုအပ္ျပီး ျမင္ေတြ႔ရသည့္တိုင္ေအာင္လည္း အလွကို ခံစားတတ္ ခံယူတတ္မွ ပီတိခ်မ္းသာကို ခံစားရႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း ဆရာေမာင္စြမ္းရည္က ေရးဖြဲ႔ထားပါတယ္၊ အဲဒီအပိုဒ္မွာလည္း စာသင္သားေတြအေနနဲ႔ အလွကို ျမင္ေတြ႔ခြင့္ဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးေတြ လူ႔အခြင့္အေရးေတြအထိ ခ်ဲ့ထြင္ ျမင္ေတြးတတ္လာေအာင္ ဆရာက လမ္းညႊန္ သင္ေပးႏိုင္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံလို လူငယ္ေတြရဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြကို နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ပိတ္ဆို႔ခံေနရတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာ အလွတရားနဲ႔တူတဲ့ အမွန္တရားေတြကို ျမင္ေတြ႔ ႏိုင္ခြင့္ရဖို႔ လိုတယ္ဆိုတဲ့အထိေရာက္ေအာင္ ဆန္႔ထြက္ေတြးေတာႏိုင္တဲ့ ကဗ်ာ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ အလွတရားဆိုတာဟာ အမွန္တရားႀကီးစိုးတဲ့ ေမတၱာကရုဏာႀကီးစိုးတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ေနရာေဒသမွာသာ ရွိႏိုင္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ လူ႔ဘ၀ဆိုတာကလည္း အင္မတန္ကို ရခဲလွတဲ့အျပင္ ေနရတဲ့ အခ်ိန္တာဟာလည္း တိုေတာင္းလွပါတယ္၊ အဲလို အခ်ိန္တိုေလးသာျဖစ္တဲ့ လူ႔ဘ၀ထဲမွာ အလွတရားကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ျပီး အလွတရားကို ျမတ္ႏိုးခံုမင္မွလည္း အဲဒီအလွတရားကို ထိန္းသိမ္းတတ္မွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါမွပဲ ဘ၀ကလည္း ျငိမ္းခ်မ္းရာရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အလွတရားကို မသိနားမလည္ဘဲ ရွာေဖြဖို႔လည္း မႀကိဳးစားခဲ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘ၀ဟာ ေပ်ာ္ေမြ႔စရာမဟုတ္တဲ့အျပင္ တန္ဖိုးမရွိဘဲ လူျဖစ္ရံႈးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ဆိုတာကိုလည္း
ေၾသာ္… လူ႔ဘံုေလာကာ ရခဲစြာကို
ရလွာခဏ တဘဝဝယ္
အလွမျမင္ လွမမင္ဘဲ
ျမင္ရန္မေဖြ ေဖြရန္မသိ
ငါျဖစ္ဘိမူ ငါ့ဘဝ
ထိုခဏသည္ မည္မွ်ရႈံးလိုက္ေလမည္နည္း၊…
လို႔ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္က ေထာက္ျပဖြဲ႕ဆိုခဲ့ပါေသးတယ္၊

ဒီေနရာမွာလည္း စာသင္သားအရြယ္ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ေလာကကို အလွဆင္ရမယ့္ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြပီပီ စိတ္အလွ ရုပ္အလွေတြနဲ႔ ျပည့္စံုဖို႔ လိုအပ္ေၾကာင္း။ စိတ္အလွဆိုတာဟာ ေလာကအက်ိဳး သယ္ပိုးလိုတဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳးျဖစ္ျပီး ရုပ္အလွဆိုတာကေတာ့ ေလာကေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို လိုလားစိတ္ေၾကာင့္ ၾကည္လင္ ျပံဳးရႊင္ေနတတ္တဲ့ ရုပ္ သြင္ျပင္ အလွမ်ိဳး ျဖစ္ေၾကာင္းေတြအထိ ေက်ာင္းသားေတြ ျမင္တတ္ ေတြးတတ္လာ ေအာင္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊ ရုပ္အလွ စိတ္အလွျပည့္စံုမွပဲ ေလာကကိုပါ လွေအာင္ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာေအာင္ ဖန္တီး တည္ေဆာက္တတ္မွာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုပါ လူငယ္ေတြ လက္ခံလာေအာင္ ဒီ ဘ၀နဲ႔အလွ ကဗ်ာ ကေန တဆင့္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊

ဒီကေန႔ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဦးတည္တဲ့ Peace Education ကို စနစ္တက် ခ်ဥ္းကပ္ေနၾကပါတယ္၊ စကၤာပူႏိုင္ငံလို စက္မႈနဲ႔နည္းပညာကို အထူးတိုက္တြန္းအားေပးတဲ့ ႏိုင္ငံမွာေတာင္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ နည္းပညာနဲ႔ ရုပ္၀တၳဳပိုင္းဆိုင္ရာေတြမွာ အားသန္လာျပီး ကိုယ့္က်င့္တရားနဲ႔ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ခံစားမႈေတြမွာ အားနည္းလာၾကတဲ့အတြက္ စာရိတၱပညာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြ ျဖည့္စြက္သင္ဖို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုတဲ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ့ အၾကံျပဳခ်က္အရ ၂၀၀၅ခုႏွစ္ကစျပီး ေက်ာင္းစာသင္ရိုးေတြမွာ Moral Education ကို ဘာသာရပ္အေနနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာျပဌာန္းလာတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ နည္းပညာနဲ႔ ရုပ္၀တၳဳေတြ တရွိန္ထိုး တိုးတက္လာေနတဲ့ ဒီေန႔ကမာၻမွာ လူငယ္ေတြအတြက္ သိပၸံနည္းပညာနဲ႔အတူ စာရိတၱပိုင္းနဲ႔ စိတ္ႏွလံုးႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔မႈေတြ ရွိဖို႔လည္း လိုအပ္လွပါတယ္၊ ဒါမွပဲ တိုးတက္လာတဲ့ ေခတ္ကို အဆိုးဘက္ကို ဦးမတည္ေစဘဲ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာလွပတဲ့ေခတ္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္သူေတြ ရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအတြက္ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းေတြနဲ႔ ထိေရာက္တဲ့ သင္ရိုးေတြ လိုအပ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ အၾကမ္းဖက္ရက္စက္မႈေတြ လက္နက္ဆန္းေတြ အလုအယက္ ေပၚထြက္ေနတဲ့ ကမာၻမွာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ပညာေရး ဏနေခန ႏိကခေအငသည ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

အခု ေဆြးေႏြးတင္ျပသြားတဲ့ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ရဲ့ ဘ၀နဲ႔အလွ ကဗ်ာဟာ ဒီကေန႔ေခတ္အတြက္ တကယ့္ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့အျပင္ စာသင္သားအရြယ္လူငယ္ေတြကို လမ္းညႊန္ပဲ့ျပင္ေပးႏိုင္တဲ့ စာရိတၱ ပညာေပး ကဗ်ာ တပုဒ္လို႔ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ Moral Education အေနနဲ႔ သီးျခားမရွိေသးတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပညာေရး ထဲမွာေတာ့ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ရဲ႕ ဘ၀နဲ႔အလွ ကဗ်ာဟာ သင္ၾကားသင့္တဲ့ သင္ခန္းစာေကာင္း တပုဒ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။


Sunday, March 15, 2009

ျပည္သူ႔ညီလာခံ စကားေျပ


စစ္အစိုးရက အေျခခံပညာအထက္တန္းျမန္မာစာသင္ရိုးထဲက "ျပည္သူ႔ညီလာခံ"ဆိုတဲ့ စကားေျပကိုလည္း ျဖဳတ္ပယ္ပစ္လိုက္ပါတယ္၊ အဲဒီ စကားေျပဟာ ၁၉၄၆ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလမွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ ဖဆပလအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႀကီးရဲ့ ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ညီလာခံမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္းထဲက ေကာက္ႏုတ္ထားတာျဖစ္ပါတယ္၊

ဒီစကားေျပကို စာသင္ခန္းမွာ သင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ပထမဦးဆံုးကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္းကို စာသင္သားေတြသိေအာင္ မိတ္ဆက္ေျပာျပရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသံုးျပ႒ာန္းစာအုပ္မွာ အဲဒီ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္နဲ႔ တြဲျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း အေၾကာင္းကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ေဖာ္ျပထားပါတယ္၊ အဲဒီမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း နဲ႔ ေက်ာင္းသားသမဂၢအေၾကာင္း။ ဖဆပလအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေၾကာင္းေတြကို ဆရာေတြက ရွင္းလင္း ေျပာျပရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒါမွပဲ လူငယ္ေတြဟာ ႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကရတဲ့ လႈပ္ရွားမႈအဆင့္ဆင့္ကို သေဘာေပါက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ေက်ာင္းသားဘ၀ကတည္းက ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔နဲ႔ ျပည္သူလူထု ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ ဖန္တီးခြင့္ ရွိဖို႔ကိုသာ တစိုက္မတ္မတ္ စိတ္ထက္သန္ျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳး ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို လူငယ္ေတြ အားက်အတုယူလာေအာင္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊

ခု အျဖဳတ္ပယ္ခံရတဲ့ ျပည္သူ႔ညီလာခံလို႔ေခါင္းစဥ္တပ္ထားတဲ့ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ဟာ ျပည္သူအမ်ားစု တညီတညြတ္တည္း စုေ၀းၾကတဲ့ ညီလာခံရဲ့ သေဘာသဘာ၀ကို အဓိက ေျပာထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က
ကမာၻသူကမာၻသားတို႔ ေရွးရိုးစဥ္လာ ဥာဏ္မ်က္ေစ့က်ယ္စြာျဖင့္ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကေသာ နည္းနာနိႆယအတိုင္းျဖစ္ရကား ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္ ေျဖာင့္ျဖဴးေသာ စုေ၀းျခင္းေပတည္း။ ေရွးပေ၀သဏီက စ၍ ကမာၻသူ ကမာၻသားတို႔သည္ ျပႆနာတခုကို ၾကံဳေတြ႔ရလွ်င္ ဤကဲ့သို႔ပင္ စုေ၀းေဆြးေႏြး ေျဖရွင္းခဲ့ၾကေပသည္၊
လို႔ ေျပာခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါကို သင္ၾကားတဲ့ဆရာဆရာမေတြက ႏိုင္ငံ့အေရး ျပႆနာေတြကို ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြး အေျဖရွာျခင္းကသာ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အေျဖတခု ေပးႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေက်ာင္းသားေတြကို ဆက္စပ္ျပီး ရွင္းျပေပးႏိုင္ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက
ကြ်ႏ္ုပ္တို႔လူမ်ိဳးအတြက္ သတၱိဗ်တၱိႏွင့္ အံ့ဖြယ္ဘနန္း သက္စြန္႔ႀကိဳးပမ္း အမႈထမ္းခဲ့ ၾကသည့္ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ သြားေလသူ မ်ိဳးခ်စ္ပုဂိၢဳလ္အေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ထိုပုဂၢိဳလ္တို႔ ေပးအပ္ခဲ့သည့္ အေမြအႏွစ္တည္းဟူေသာ အာဇာနည္စိတ္ စသည္တို႔ကို ယခုအခ်ိန္ အခါ သတိရၾကေပလိမ့္မည္၊ သို႔ သတိရၾကသည့္အားေလ်ာ္စြာ ထိုထိုေသာ အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္အေပါင္းတို႔အား ကြ်ႏ္ုပ္တို႔သည္ ခဏတာမွ် အရိုအေသျပဳျပီးလွ်င္ ထိုထိုေသာ အာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္တို႔ အဆင့္အတန္းကို မီေအာင္ အားထုတ္လံုးပမ္းမည္၊ ထိုထိုေသာ အာဇာနည္ပုဂိၢဳလ္တို႔ လုပ္ငန္းကို ဆံုးခန္းတိုင္ ဆက္လက္၍ ေဆာင္ရြက္မည္ဟု သစၥာျပဳၾကပါစို႔… ၊
လို႔ ေျပာခဲ့တာလည္း ေတြ႔ရပါတယ္၊

အဲဒီေနရာမွာလည္း ဆရာဆရာမေတြဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ အနစ္နာခံျပီး ႏိုင္ငံ့လြတ္လပ္ေရး အတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းေတြ ရွိခဲ့ေၾကာင္းကို နမူနာသာဓကေတြျပျပီး ရွင္းလင္း ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊ အဲဒီအခါ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြဟာ ေလးစားထိုက္သူကို ေလးစားရေကာင္းမွန္း။ အတုယူ ထိုက္သူကို အတုယူရ ေကာင္းမွန္း။ အရိုအေသေပးထိုက္သူကို အရိုေသေပးရ ေကာင္းမွန္း။ ျမင္လာျပီး စိတ္အား တက္ၾကြလာၾကမွာျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ျမန္မာ့သမိုင္းတေလွ်ာက္က အာဇာနည္ပုဂိၢဳလ္ေတြကို အရိုအေသ ေပးရေကာင္းမွန္းမသိသူေတြကိုပါ ျပစ္တင္ေ၀ဖန္တတ္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါမွပဲ လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ေခတ္မွာလည္း ေကာင္းတဲ့သမိုင္းေၾကာင္းကို ဖန္တီးဖို႔လိုတယ္ဆိုတာကိုပါ သတိျပဳမိလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီ ျပည္သူ႔ညီလာခံ စကားေျပကေန ဆရာဆရာမေတြရဲ့ သင္ၾကားမႈေပၚ မူတည္ျပီး ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြဆီမွာ ျပည္သူလူထုအတြက္ ႀကိဳးစားေပးလိုတဲ့ တိုင္းျပဳ ျပည္ျပဳ စိတ္ေတြ ေပါက္ဖြားလာႏိုင္ပါတယ္၊

ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းက အဲဒီမိန္႔ခြန္းမွာပဲ လြတ္လပ္ေရးရဖို႔အတြက္ဆိုရင္မ်က္ေစ့တမွိတ္ လွ်ပ္တျပက္ အတြင္းမွာေတာ့ မရႏိုင္။ အဆင့္ဆင့္အေျခအေနကို ၾကည့္ရႈျပီး လံုးပန္းႏိုင္မွ တိုးတက္ေအာင္ျမင္မႈရွိႏိုင္မယ္ လို႔လည္း ေျပာခဲ့ပါတယ္၊ ဒါဟာ လူတိုင္း အမွန္တကယ္ လြတ္လပ္ဖို႔ လိုအပ္ေနတဲ့ ခုလို အခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ လူငယ္ေတြ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးခြင့္ရဖို႔အေရးအတြက္ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ႀကိဳးပန္းအားထုတ္ေစဖို႔ တြန္းအားေပးႏိုင္တဲ့ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ လူတဦးတေယာက္ကို အားကိုးျပီး ျပည္သူလူထုက ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားမကိုးေတာ့ဘဲ ေနာက္လိုက္လုပ္ဖို႔ကိုသာ စဥ္းစားမေနသင့္ဘူးလို႔လည္း ေျပာသြားပါတယ္၊ လြတ္လပ္ေရးဟာ လူတိုင္းနဲ႔ သက္ဆိုင္တာမို႔ လူတိုင္းက ဦးေဆာင္ျပီး လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ႀကိဳးပမ္းဖို႔လိုတယ္ ဆိုတာကိုလည္း
သတၱိဗ်တၱိရွိသူမ်ားကိုသာ အားမကိုးမူ၍ လူတိုင္းလူတိုင္းပင္ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ သတၱိဗ်တၱိရွိေသာ သူရဲေကာင္းမ်ားျဖစ္ေအာင္ စြန္႔စားရေပလိမ့္မည္။ သို႔မွသာလွ်င္ ကြ်ႏု္ပ္တို႔အားလံုး လြတ္လပ္ေရး အစစ္ကို ခံစားခြင့္ရေပလိမ့္မည္…
လို႔ ေျပာထားပါတယ္၊

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းရာမွာ ေျခလွမ္းညီၾကဖို႔ အေရးႀကီးေၾကာင္း အမ်ိဳးသားညီညြတ္ေရး က အေရးပါေၾကာင္းေတြကိုလည္း ေျပာခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒါကို ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ထဲမွာ
အမ်ိဳးသားညီညြတ္ေရး ဆိုသည္မွာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသာ ညီညြတ္ျခင္းကို မဆိုလို၊ လူမ်ိဳး ဘာသာ ေယာက်္ား မိန္းမ ဂိုဏ္းဂဏ မေရြး။ တႏိုင္ငံလံုး ျပည္သူျပည္သား လူထုတခုလံုး အေျပာသာ မဟုတ္။ အလုပ္ႏွင့္တကြ အမ်ိဳးသားတို႔ အလို ဆႏၵမ်ားကို ျပည့္၀ႏိုင္ရန္ အမ်ိဳးသားတို႔ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ် စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ညီညြတ္ ၾကသည္ကို ဆိုလိုသည္…
လို႔ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒါဟာ လက္ရွိမ်က္ေမွာက္ေခတ္လို လူမ်ိဳးစုအခ်င္းခ်င္း နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေသြးခြဲခံထားရတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက စာသင္သားလူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္လွတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

အခ်ဳပ္မွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက
ရဲေဘာ္တို႔… ေျခလွမ္းမွန္မွန္ႏွင့္ သြားႏိုင္ရန္ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကေလာ့။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ လြတ္လပ္ေရးကို ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ မၾကာျမင့္မီ ရရွိမည္ဟု တထစ္ခ် ယံုၾကည္ၾကေလာ့၊ အပၸမာေဒန သမၼာေဒထ၊
လို႔ ေျပာျပီး မိန္႔ခြန္းကို နိဂံုးခ်ဳပ္ပါတယ္၊ မိန္႔ခြန္းရဲ့ အဆံုးသတ္မွာ "အပၸမာေဒန သမၼာေဒထ" လို႔ ဆိုထားတာဟာ ဗုဒၶရဲ့ တရားအဆံုးအမတို႔ကို လိုက္နာသလို လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းမႈကိုလည္း မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းနဲ႔ ေကာင္းစြာျပည့္စံုၾကေစကုန္ေလာ့လို႔ အခိုင္အမာ သတိေပးတိုက္တြန္းလိုက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ ရဲရဲေတာက္ ခိုင္မာ ျပတ္သားတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ကို အထင္အရွား ျမင္ေတြ႔ရေစတဲ့ အျပင္ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြရဲ့ စိတ္ႏွလံုးကိုပါ အားမာန္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့ နိဂံုးစကားပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ ဒီ မိန္႔ခြန္း ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ကို သံုးသပ္မယ္ဆိုရင္ လြတ္လပ္ေရးဆိုတာဟာ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ ဖန္တီးပိုင္ခြင့္သာ ျဖစ္တာမို႔ အဲဒီလြတ္လပ္ေရးရဖို႔ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ အျပင္းအထန္ ႀကိဳးစားၾကရမယ္လို႔ အားေပးတိုက္တြန္းထားတာကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ ဖန္တီးပိုင္ခြင့္ဆိုတာဟာလည္း ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ့ အေျခခံသေဘာသဘာ၀ တခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အခုလို ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံ ထူေထာင္ေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ "ျပည္သူ႔ညီလာခံ" မိန္႔ခြန္း ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ဟာ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအတြက္ မျဖစ္မေန သင္ၾကားေပးသင့္တဲ့ သင္ခန္းစာတခုပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

၂။၈။၀၈၊

Saturday, March 14, 2009

အေျခခံပညာအထက္တန္း ျမန္မာစာသင္ရိုးအေျပာင္းအလဲ(၃)


ျပီးခဲ့တဲ့တပတ္မွာတုန္းက ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေလးေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အတုယူရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးျဖစ္တဲ့အျပင္ ဆရာႀကီးရဲ့စာေတြဟာ လူငယ္ ေတြအတြက္ အေထြေထြဗဟုသုတနဲ႔ စိတ္ခြန္အားေတြ ျဖန္႔ေဝေပးႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြကို အက်ဥ္းေျပာျပခဲ့ျပီးပါျပီ၊ ဒီတပတ္မွာေတာ့ အေျခခံပညာအထက္တန္း ရဲ့ ျမန္မာစာသင္ရိုးထဲကေန စစ္အစိုးရက ျဖဳတ္ပယ္ပစ္လိုက္တဲ့ စာေပပါရဂူ အလကာၤေက်ာ္စြာ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ့ သေျပႏုခ်ိန္ ေလးခ်ိဳးႀကီးကဗ်ာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေဆြးေႏြး ေျပာျပခ်င္ ပါတယ္၊

ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဆရာေဇာ္ဂ်ီက ရသစာေပနိဒါန္း စာအုပ္မွာ
ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ေလာေလာဆယ္အားျဖင့္ ယူေပးခဲ့သည္မွာ မွန္၏။ သို႔ရာတြင္ တိုင္းျပည္၏ ဆႏၵအင္အားကို သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းက စည္းရံုးေပးႏိုင္ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ယူဆပါသတည္း။
လို႔ေတာင္ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္၊ တကယ္ပဲ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းဟာ ျမန္မာျပည္လူထုကို လြတ္လပ္ေရးရဲ့ တန္ဖိုး အႏွစ္သာရေတြကို သိျပီး လြတ္လပ္ခ်င္တဲ့ သခင္စိတ္မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ သူ႔ရဲ့ စာေပနဲ႔ ႏႈိးေဆာ္ခဲ့တာကို လြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈကာလ ျမန္မာ့သမိုင္းတေလွ်ာက္မွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဆရာေဇာ္ဂ်ီက ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ဆရာႀကီးကို လူပုဂၢိဳလ္တဦးအျဖစ္ျဖင့္ သီလ သမာဓိ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံု၍ ျပည္သူလူထုအေပၚ၌ ေမတၱာအထားဆံုးျဖစ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ဟူႈလည္းေကာင္း စာေရးဆရာ တဦးအျဖစ္ျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရရာရေၾကာင္းအတြက္ ေက်းဇူးအျပဳဆံုးစာဆို ဟူႈလည္းေကာင္း တန္ဖိုးထားခ်င္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ေခတ္႔သာမက ေနာင္လာမည့္ ေခတ္အဆက္ဆက္၌လည္း ထိုသို႔ပင္ တန္ဖိုးထားၾကလိမ့္မည္ဟု ဆိုရဲပါသည္… လို႔ ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႑ ဂုဏ္ျပဳ ေဖာ္ျပခဲ့တာပါ၊

အဲသလို ဂုဏ္ျပဳခံစာဆိုႀကီးရဲ့ သိသင့္သိထိုက္တဲ့စာေပေတြကို စစ္အစိုးရက ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ေနတာဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အေရးပါတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္း စာေပသမိုင္းနဲ႔ ဂုဏ္ယူစရာ အထင္ကရ ပုဂိၢဳလ္ႀကီးေတြကို ျဖဳတ္ပယ္ ပစ္ေနတာနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ခု အထက္တန္း ပင္ရင္းျမန္မာကဗ်ာ လက္ေရြးစဥ္ထဲက ျဖဳတ္ပယ္ ပစ္လိုက္တဲ့ သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ့ သေျပႏုခ်ိန္ကဗ်ာဟာ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ၀င္ကာလမွာ ေက်ာင္းသား ေတြဘက္က ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈနဲ႔ ျပည္သူလူထုဘက္က အားေပးပံ့ပိုးဖို႔ လိုတဲ့အေၾကာင္းေတြကို ေလးခ်ိဳးႀကီး ပံုစံနဲ႔ ေရးဖြဲ႔ထားတာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လြတ္လပ္ခြင့္မွန္သမွ် ဆံုးရံႈးေနရတဲ့ စစ္ကြ်န္ဘ၀ ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ ေရးအတြက္ ႀကိဳးစားရမယ့္ ခုလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္ တဲ့ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈသမိုင္းတခုကို ေရးဖြဲ႔ထားတာျဖစ္တဲ့ သေျပႏုခ်ိန္ကဗ်ာဟာ သင္ၾကားသင့္တဲ့ ကဗ်ာ တပုဒ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

၁၈၈၅ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာက စလို႔ ျဗိတိသွ်ကိုလိုနီျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္းလႈပ္ရွားမႈေတြ ေနရာအႏွံ႔မွာ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ရွိေနခ်ိန္မွာ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အေရးဆိုဖို႔ ျမန္မာလူထုရဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ေတြအျဖစ္ ဦးဘေဖ။ ဦးပု။ ဦးထြန္းရွိန္တို႔ ၃ဦးကို ၁၉၁၉ခုႏွစ္မွာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံသြားဖို႔ ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္၊ သေျပႏုခ်ိန္ေလးခ်ိဳးႀကီးဟာ အဲဒီ ေဖ-ပု-ရွိန္ တို႔ရဲ့ လြတ္လပ္ေရး အေရးဆိုပြဲကို တမ်ိဳးသားလံုးက တညီတညြတ္တည္း ေထာက္ခံၾကဖို႔။ ေလာကုတၱရာေရး လုပ္ေနသူေတြပါမက်န္ ၀ိုင္း၀န္းအံုၾကြျပီး ေထာက္ခံအားေပးၾကဖို႔လိုတဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ၾကဖို႔ လိုေၾကာင္းေတြကို လႈံ႕ေဆာ္တိုက္တြန္းတဲ့အေနနဲ႔ ေရးဖြဲ႔ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္၊ တနည္းအားျဖင့္ေတာ့ ျပည္သူ လူထုတရပ္လံုး ညီညြတ္ေအာင္ စည္းရံုးတဲ့ သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ သေျပႏုခ်ိန္ေလးခ်ိဳးႀကီးကို စာသင္ခန္းမွာ သင္မယ္ဆိုရင္ ဆရာေတြအေနနဲ႔ အဲဒီကာလက လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈသမိုင္းမွာ ပါ၀င္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ ဆက္စပ္လုပ္ေဆာင္မႈ အခန္းက႑ကို အက်ဥ္းေလာက္ ေျပာျပႏိုင္ ပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ႏိုင္ငံေရးတာ၀န္ေက်မႈ။ ဇာတိမာန္စိတ္နဲ႔အတူ ႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရး အေပၚ အသိတရားရွိရွိနဲ႔ တာ၀န္ယူမႈေတြကို ေျပာျပႏိုင္ပါမယ္၊ ဒါဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြကို ရွိသင့္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး အသိတရား သြင္းေပးတာပါပဲ၊ ဒါမွပဲ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအေရးကို ေသေသခ်ာခ်ာနားလည္ျပီး လြတ္ေျမာက္ရာလမ္း။ တိုးတက္ရာလမ္းကို ဘယ္လို ရွာၾကံ လုပ္ေဆာင္ၾကရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးစိတ္သမ္းေတြ အၾကံဥာဏ္ေတြ ေပၚေပါက္ေစမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ျမန္မာ့ ထုံးတမ္းစဥ္လာ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ ယံုၾကည္မႈေတြနဲ႔ ရိုးရာဓေလ့ကိုပါ သေျပႏုခ်ိန္ကဗ်ာ ကေနတဆင့္ သိသြားမွာျဖစ္ပါတယ္၊

ဥပမာအေနနဲ႔ေျပာျပရရင္
ေၾသာ္… ေျပအမႈေပမို႔
ေငြခရုငယ္နဲ႔
ေဇယ်တုပါကြယ့္
သေျပႏုခ်ိန္ တင္ရန္ပန္းေတြကလည္း မ်ားလိုက္ပါဘိသနဲ႔
ဆိုတဲ့အဖြဲ႔ထဲမွာတင္… ေငြခရု ဆိုတာက ဗမာ့ထံုးစံအရ မဂၤလာရွိတဲ့ အခမ္းအနားေတြမွာ ခရုသင္းမႈတ္တဲ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းနိမိတ္ျဖစ္ျပီး။ ပါဠိစကားလံုးျဖစ္တဲ့ ေဇယ်တုဆိုတာကလည္း ေအာင္ျမင္ျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ ျဖစ္သလို သေျပပန္းဟာလည္း ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ့ ေအာင္ျမင္ျခင္းနိမိတ္ကို ေဖာ္ေဆာင္တဲ့ ပန္းျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီကဗ်ာေလးတပိုဒ္ မွာကို ျမန္မာမႈဆိုင္ရာေတြကို စာသင္သားေတြ သိခြင့္ရသြားပါတယ္၊ ဒါဟာပဲ ကဗ်ာ ေကာင္းတပုဒ္ရဲ့ တန္ဖိုးျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုပါ လူငယ္ေတြသိေအာင္ ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္၊

အဲဒီလိုပဲ သေျပႏုခ်ိန္ ကဗ်ာထဲမွာ....
အေကာင္းတမင္ မွန္းမွန္းျပီး ေဒါင္းအဆင္ဆန္းေတြနဲ႔ ပု၀ါအလံထူ… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔
ေဒါင္းအိုးေ၀တြန္သံသာမွျဖင့္… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔
ေဒါင္းခြပ္မည္ ထင္ရည္မွန္းၾကေပေတာ့… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔
ေနေစာင္းလွ်င္ ေရႊေဒါင္းသူရိန္ျမဴးပါလို႔… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔
ေဒါင္းပရိတ္ေတာ္ေၾကာင့္ ေကာင္းဟိတ္ေဇယ်ာေသာ… ဆိုတဲ့အဖြဲ႔ေတြဟာ ျမန္မာ့ သမိုင္းစဥ္ထဲက ေဒါင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ယံုၾကည္ထားၾကတဲ့ အတိတ္ နိမိတ္ ဗုဒၶဘာသာ အစဥ္အလာေတြအေၾကာင္းကိုပါ ေျပာျပလို႔ရတဲ့ အဖြဲ႔ေတြျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ သေျပႏုခ်ိန္ ေလးခ်ိဳးႀကီး တပုဒ္တည္းမွာေတာင္မွပဲ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ အတြက္ ဗဟုသုတရစရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတယ္လို႔ ေျပာရတာျဖစ္ပါတယ္၊

ျဗိတိသွ်စာေရးဆရာႀကီး Bertrand Russel ရဲ့ အဆိုအရေတာ့ ကေလးေတြကို က်င့္၀တ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပညာေပးရာမွာ အေျမာ္အျမင္ႀကီးျပီး ရိုးသားေျဖာင့္မွန္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္လာေအာင္... အေၾကာက္တရားကင္းမဲ့သူ ေတြ ျဖစ္လာေအာင္... အရည္အေသြးေကာင္း ေတြ ရွိလာေအာင္... အေတြးအေခၚေကာင္းေတြ ရွိလာေအာင္။ သည္းခံစိတ္ရွိျပီး ယဥ္ေက်း သိမ္ေမြ႔တဲ့သူေတြ ျဖစ္လာေအာင္... ႏိုင္ငံႀကီးသားပီသေအာင္ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ ေပးရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္၊ အဲဒီလို ျပည့္စံုတဲ့ကေလးေတြျဖစ္လာဖို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ အတြက္ေတာ့ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ့ ဘ၀နဲ႔ စာေပလက္ရာေတြဟာ ေလ့လာသင္ယူရမယ့္ သင္ခန္းစာေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာက ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး 'မဟာသခင္ ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း' ဆိုတဲ့ ပူေဇာ္ကဗ်ာတပုဒ္ ေရးခဲ့တာရွိပါတယ္၊ အဲဒီကဗ်ာထဲမွာ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ့ ဂုဏ္ရည္ကို ဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာက
သမိုင္းေဗဒ
အတိတ္မသိလွ်င္။ ဘာမွ်မသိ
မိႈင္းမသိလွ်င္ လြတ္လပ္ေရးမသိ
မိႈင္းမသိလွ်င္ ညီညြတ္ေရး မသိ
မိႈင္းမသိလွ်င္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမသိ
အတိတ္မသိလွ်င္ ဘာမွ်မသိ
ယေန႔မသိလွ်င္ အနာဂတ္မသိ
မသိ မသိ မသိ၊
မိႈင္းဒႆန
အေမွာင္ရွိမွ အလင္းသိမည္
ရန္သူမရွိ မိတ္ေဆြသာရွိ
မုန္းသူမရွိ ခ်စ္သူသာရွိ
ရန္သူသဟာကို မိတ္ေဆြျဖစ္လာေရး
မဟာမိႈင္းအား ငါလဋင္ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါ၏...
လို႔ ေရးဖြဲ႔ခဲ့ပါတယ္၊ ဒါဟာ သခင္ ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဆိုတဲ့ စာဆိုႀကီးနဲ႔ သူ႔ရဲ့ စာေပေတြဟာ မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ ေတြ သိသင့္တဲ့ အတုယူစံထားထိုက္တဲ့ သင္ယူသင့္တဲ့ အယူအဆေတြ လမ္းစဥ္ေတြပဲျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေပၚလြင္ ထင္ရွားေအာင္ မီးေမာင္းထိုးျပေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။

၂၈၊၀၇။၀၈၊

အေျခခံပညာအထက္တန္း ျမန္မာစာသင္ရိုးအေျပာင္းအလဲ(၂)


စစ္အစိုးရက အေျခခံပညာအထက္တန္းသင္ရိုးကို GCE O level မီေအာင္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမယ္လို႔ အေၾကာင္း ျပျပီး ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအတြက္ ျမန္မာစာသင္ရိုးထဲက ဇာတိမာန္ရွိဖို႔။ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ရွိဖို႔နဲ႔ စိတ္ဓာတ္ ၾကံ့ခိုင္ေရးေတြအတြက္ လိုအပ္လွတဲ့ စာေကာင္းေပေကာင္းေတြကို ျဖဳတ္ပစ္ေနတဲ့အေၾကာင္းကိုပဲ ဆက္ျပီး ေဆြးေႏြးသြား ပါမယ္၊

တကယ္ကေတာ့ စစ္အစိုးရဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲသမိုင္းနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္းေၾကာင္းေတြမွာ အစဥ္အလာႀကီးမားခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးရွင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဗိသုကာ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း။.. လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔နဲ႔အတူ မတရားအစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ စာေရးဆရာႀကီး ေမာင္စြမ္းရည္တို႔ကို တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေပ်ာက္ပ်က္သြားေအာင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ခ်င္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါဟာ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြရဲ့ စာေပလက္ရာ အဆိုအမိန္႔ေတြကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ျခင္းအားျဖင့္ ေနာင္တခ်ိန္မွာ အမည္နာမ ေတြပါ ေမွးမွိန္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ ရည္ရြယ္တာလို႔ ယူဆရပါတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ရဲ့ သေဘာသဘာ၀အရ စာေပလက္ရာ သင္ခန္းစာတခုကို သင္တယ္ဆိုရင္ အဲဒီစာေပကို ေရးသားျပဳစုတဲ့ စာေရးဆရာရဲ့ အတၳဳပတိၱေနာက္ခံကို ဆရာက ေက်ာင္းသားေတြ သိေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာျပရပါတယ္၊ ဒါမွပဲ စာေရးဆရာရဲ့ ဘ၀နဲ႔ သူက်င္လည္ျဖတ္သန္းရာ ေခတ္အေပၚ အေျခခံျပီး ေပၚထြက္လာတဲ့ စာေပလက္ရာကို နားလည္ ခံစားျပီး အကဲျဖတ္ သံုးသပ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္လို႔ပါပဲ၊ ဒါမွပဲ စာေရးဆရာေပးလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေအာင္ျမင္ျပီး စာဖတ္သူ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အက်ိဳးရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

စစ္အစိုးရက ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္ကစျပီး အေျခခံပညာအထက္တန္းရဲ့ ျမန္မာစကားေျပ သင္ရိုးထဲက ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႑ လူႀကီးနဲ႔ လူငယ္ဆိုတဲ့ စကားေျပ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ကို ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ လိုက္ပါတယ္၊ လူႀကီးနဲ႔လူငယ္စကားေျပဟာ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ့ မွာေတာ္ပံုဆိုတဲ့ ရာဇ၀င္သမိုင္း ေနာက္ခံ ၀တၳဳႀကီးထဲက စာသင္သားအရြယ္ လူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္တယ္လို႔ ယူဆရတဲ့ အခန္းတခုကို ေရြးထုတ္ျပီး ေကာက္ႏုတ္ ျပဌာန္းထားတာ ျဖစ္ပါတယ္၊

ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဟာ ၁၈၇၆ခုႏွစ္မတ္လ၂၃ရက္ေန႔မွာ ေမြးဖြားခဲ့ျပီး အသက္ ၉ႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း စာသင္သား ဘ၀မွာ သီေပါဘုရင္ပါေတာ္မူတဲ့ ျမင္ကြင္းကို ျမင္ေတြ႔လိုက္ရဖူးသူျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီျမင္ကြင္းကို ျမင္လိုက္ခ်ိန္ကစျပီး ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ ျပင္းပ်ခဲ့တဲ့ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဟာ အသက္၂၂ႏွစ္အရြယ္ ၁၈၉၈ ခုႏွစ္ကစျပီး နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး။ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး။ ႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးနဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ဦးတည္တဲ့ စာေပေတြ တစိုက္မတ္မတ္ ေရးခဲ့တာပါ၊ ၁၉၂၀ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသပိတ္ကစျပီး အမ်ိဳးသားေကာလိပ္ေက်ာင္းရဲ့ ျမန္မာစာနဲ႔ ရာဇ၀င္ပါေမာကၡ ဆရာဘ၀မွာ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔အတူ မားမားမတ္မတ္ရပ္ျပီး နယ္ခ်ဲ႕ကို ဆန္႔က်င္ခဲ့တဲ့ သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ဆရာႀကီးဟာ ဆရာစံ ဦးေဆာင္တဲ့ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးေတာ္ပံုအပါအ၀င္ ၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုႀကီးကိုလည္း အတိအလင္း အားေပး ေထာက္ခံခဲ့ပါတယ္၊ ဒါေတြေၾကာင့္ပဲ ျဗိတိသွ်အစိုးရက ဖမ္း၀ရမ္းထုတ္တာေတာင္ ခံခဲ့ရဖူးပါတယ္၊ ဆရာႀကီးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရတဲ့အထိ ကေလာင္ကိုင္ျပီး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့သလို လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္မွာလည္း ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ ပံ့ပိုးခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲဒီအျပင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို တစိုက္မတ္မတ္ အားေပးတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ႀကီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ၁၉၅၂ခုႏွစ္ေမလမွာ ကမာၻ႔ျငိမ္းခ်မ္းေရးကြန္ဂယက္ (ဗမာႏိုင္ငံ)ရဲ့ ဥကၠဌအျဖစ္ တင္ေျမွာက္ ခံရျပီး ၁၉၅၄ခုႏွစ္မွာေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး စတာလင္ ဆုရွင္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံ ရပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ၁၉၆၀ခုႏွစ္မွာလည္း အေရွ႕ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံ ဟမ္းဘတ္ တကၠသိုလ္က ခ်ီးျမွင့္တဲ့ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ပါရဂူဘြဲ႔ကို ရရွိခဲ့ပါတယ္၊ ဒါဟာ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာသာမက ကမာၻကပါ အသိအမွတ္ျပဳရတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေခါင္းေဆာင္ စာဆိုႀကီး ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို သက္ေသျပေနတာပဲျဖစ္ပါတယ္၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ကမာၻလွည့္ခဲ့တဲ့ စာဆိုႀကီးလည္းျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဆရာႀကီးဟာ ျမန္မာစာေပကို အေၾကာင္းျပဳျပီး အလကၤာေက်ာ္စြာဘြဲ႔ အပ္ႏွင္းခံရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးလည္း ျဖစ္ပါေသးတယ္၊ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အခု ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ၂၃ရက္ေန႔ဟာ ဆရာႀကီး ကြယ္လြန္တာ ၄၄ႏွစ္ျပည့္ ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲဒီလို ေလးစားဂုဏ္ယူထိုက္တဲ့ စာဆိုႀကီးျဖစ္တဲ့အျပင္ ဆရာႀကီးရဲ့စာေပေတြဟာ လူငယ္စာသင္သားေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ ဗဟုသုတေတြ။ က်င့္၀တ္ေတြ။ ႏိုင္ငံေရး အသိအျမင္ေတြ ပါ၀င္ေနတာမို႔လို႔ အေျခခံပညာ အထက္တန္းသင္ရိုးထဲမွာ ဆရာႀကီးရဲ့ စာေပလက္ရာေတြထဲက လူႀကီးနဲ႔လူငယ္ စကားေျပ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္နဲ႔ သေျပႏုခ်ိန္ ကဗ်ာေတြကို ေရြးခ်ယ္ ျပဌာန္းခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါကို ခု စစ္အစိုးရက ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ လိုက္ပါျပီ၊ အဲဒီ ျဖဳတ္ပယ္ခံရတဲ့ ဆရာႀကီးရဲ့စာေပေတြကို မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္ တာမို႔ လက္ဆင့္ကမ္းတဲ့ အေနနဲ႔ ေဆြးေႏြးေျပာျပသြားခ်င္ပါတယ္၊

လူႀကီးနဲ႔လူငယ္ စကားေျပ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္မွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ လူႀကီးေတြနဲ႔ လူငယ္ေတြၾကားမွာ အေျခအေန အခ်ိန္အခါ အလိုက္ အသက္အရြယ္ အေတြ႔အၾကံဳေတြ အရ။ အေတြးအျမင္ အယူအဆဆိုင္ရာ ကြာဟခ်က္ေတြ ရွိေနတတ္တာကို ေထာက္ျပျပီး အဲဒီကြာဟခ်က္ ေတြကို လူႀကီးေတြေရာ လူငယ္ေတြပါ နားလည္မႈရွိရွိနဲ႔ ညွိႏႈိင္းေျဖရွင္း သြားဖို႔လိုေၾကာင္း။ လူႀကီးလူငယ္ေတြအခ်င္းခ်င္း တဦးနဲ႔တဦး အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈရွိရွိ နဲ႔ ျပ၏နာကိစၥ အ၀၀ကို ပူးေပါင္းလက္တြဲ ေျဖရွင္း သြားသင့္ေၾကာင္းေတြကို အခိုင္းအႏႈိင္းေတြ ဥပမာ သာဓကေတြနဲ႔ ေရးျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္၊ ဒီအျပင္ လူႀကီးေတြမွာ ရွိတတ္တဲ့ ေကာင္းကြက္ဆိုးကြက္။ လူငယ္ေတြမွာ ရွိတတ္တဲ့ ေကာင္းကြက္ဆိုးကြက္ေတြကို ေထာက္ျပရင္း ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာကိစၥေတြ။ ျမန္မာဘုရင္ လက္ထက္တုန္းက လူငယ္ေတြကို ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္ေစလႊတ္တဲ့အေၾကာင္းလို ဗဟုသုတ ရေစတဲ့ အခ်က္မ်ိဳးေတြကို ေစတနာပါပါနဲ႔ ထည့္သြင္း ေရးသား ထားတာဟာလည္း မွတ္သားနာယူစရာ ေကာင္းလွပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီစကားေျပပါ အေၾကာင္းအရာဟာ ဘယ္လိုေခတ္မ်ိဳးမွာမဆို လူငယ္ေတြ အတြက္ အသံုး၀င္လွတဲ့ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ခုလို ႏိုင္ငံ ေအးခ်မ္း သာယာေရးကို တည္ေဆာက္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလမ်ိဳးမွာ လူငယ္ေတြကို ေက်ာင္းပညာေရးကေနတဆင့္ အသိေပးသင့္တဲ့ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊

ႏိုင္ငံအေပၚေစတနာထားတဲ့ အစုိးရတစ္ရပ္အေနနဲ႔ဆိုရင္ ခုလို ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လူငယ္ေတြၾကားမွာ ယဥ္ေက်းမႈ ေတြ ပ်က္စီးစျပဳေနျပီး။ လူႀကီးေတြၾကားမွာလည္း ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ စာရိတၱပိုင္းအရ ယိုယြင္းပ်က္စီးသူေတြ မ်ားလာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ လူငယ္ေတြကို လမ္းမွန္ေရာက္ေအာင္ တည့္မတ္ေပးႏိုင္တဲ့ စာေပေတြနဲ႔ ေလးစားထိုက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထူး ပုဂိၢဳလ္မြန္ေတြကို သိေအာင္။ စီစဥ္သင္ၾကားေပးဖို႔ လိုပါတယ္၊ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ စစ္အစိုးရကေတာ့ လူငယ္ေတြရဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာတန္ဖိုးကို ျမင့္မားေစႏို္င္တဲ့ စာေပမ်ိဳးေတြနဲ႔ မ်ိဳးခ်စ္ စာဆိုႀကီးေတြရဲ့ အေၾကာင္းကိုေတာင္ သိခြင့္ ဖတ္ရႈခြင့္မရေအာင္ တားျမစ္ေဖ်ာက္ဖ်က္ေနတာဟာ ေက်ာင္းသား လူငယ္ ကေလးေတြအေပၚ ေစတနာမထား တဲ့ သက္ေသျပယုဂ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။


အေျခခံပညာအထက္တန္း ျမန္မာစာသင္ရိုးအေျပာင္းအလဲ


စစ္အစိုးရဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လက္နက္ကိုင္ျပီး အာဏာာရွင္လို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႕ ျပင္ဆင္ရာမွာ ပညာေရးစနစ္ကို သူတို႕အလိုက် ပံုသြင္းတဲ့ စီမံကိန္းကလည္း အပါအ၀င္ပဲ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို က်မ အေထာက္အထားေတြနဲ႔တကြ အမ်ားႀကီး ေျပာခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္၊ ခုလည္း ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို လူမႈေရး ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ အသိပညာ ဗဟုသုတ ေပးႏိုင္တဲ့အျပင္ မတရားမႈဆိုတာကို မီးေမာင္းထိုးျပႏိုင္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြကို အေျခခံပညာ အထက္တန္း သင္ရိုးထဲကေန ထုတ္ပယ္ပစ္လိုက္တဲ့အေၾကာင္းေတြကို ေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္၊

၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္မွာ အေျခခံပညာအထက္တန္းရဲ႕ သင္ရိုးကို ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ GCE O Level နဲ႕အညီ ျပဳျပင္လိုက္တယ္လို႔ စစ္အစိုးရက ေၾကျငာပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ၁၉၆၂ေနာက္ပိုင္းကစျပီး မတည္ျငိမ္ခဲ့တဲ့ ပညာေရးစနစ္နဲ႔ လြဲမွားတဲ့ သင္ၾကားနည္းစနစ္ေတြေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ အရည္အေသြးပိုင္း ဆိုင္ရာမွာ ေလ်ာ့နည္းေနခဲ့ ၾကရတာမို႔ ခု ရုတ္တရက္ခ်ည္း အသစ္ ေျပာင္းမယ္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ သင္ရိုးကို ေက်ာင္းသားေတြ။ ဆရာေတြအေနနဲ႕ တကယ္ လိုက္ႏိုင္ သင္ယူႏိုင္။ သင္ၾကားႏိုင္ပါ့မလားဆိုတာက အေရးႀကီးတဲ့ စိန္ေခၚခ်က္ေတြထဲက တခုျဖစ္ပါတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ခုခ်ိန္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာက ဆရာေတြကိုယ္တိုင္ အဲဒီ ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မီဆိုတဲ့ ပညာေရးမ်ိဳးကို ထိေတြ႔ဖူးတာမ်ိဳး ရွိမထားလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ေနာက္ထပ္ အေရးပါလာတာက ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီအျဖစ္ ဘယ္လို ဘာသာရပ္ေတြ ထည့္သြင္းလဲၹ ဘယ္လို အေၾကာင္းအရာေတြ ျပဌာန္းထားလဲဆိုတာက အေရးႀကီးလာပါျပီ၊

တကယ္ေတာ့ GEC O Level လို႕သာ ေျပာေနေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသားေတြ အေနနဲ႕ တကယ္တမ္း လိုအပ္တာက အဂၤလိပ္စာကြ်မ္းက်င္ဖို႕နဲ႕ မိခင္ဘာသာစကား တနည္းအားျဖင့္ ရံုးသံုးဘာသာစကားျဖစ္တဲ့ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ကြ်မ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္ဖို႕ပါ၊ က်မ ကိုယ္ေတြ႕အရေတာ့ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေက်ာင္းသားေတြဟာ သိပၸံဘာသာရပ္ေတြမွာ ႏိုင္ငံတကာေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ယွဥ္ႏိုင္ၾက တာေတြ႕ရပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ GCE O Level ျမန္မာစာမွာဆိုရင္ ေမးခြန္းေတြက ျမန္မာစာ ျမန္မာမႈ နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ဘယ္ေလာက္ကြ်မ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္လဲဆိုတာကို ေမးတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးေတြ ေမးတာပါ၊ ျမန္မာစာကို ေသခ်ာ သိမွ စာဖတ္နာမွ ေျဖႏိုင္မွာပါ၊ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာစာကေန အဂၤလိပ္လို အဂၤလိပ္ကေန ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ရတာေတြ ပါတာမို႔ ႏွစ္ဘာသာစလံုးမွာ ေတာ္ေတာ္ ကြ်မ္းက်င္ဖို႕လိုပါတယ္၊

ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႕ ခုလို ႏိုင္ငံတကာ ယဥ္ေက်းမႈေရစီးေၾကာင္းက အလ်င္အျမန္ ေျပာင္းေနတဲ့ အခ်ိန္အခါမ်ိဳး။ ျပီးေတာ့ မူးယစ္ေဆး၀ါးျပႆနာနဲ႕ အက်င့္စာရိတၱေေတြ ယိုင္နဲ႕လာတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးနဲ႕ ႏိုင္ငံမွာ ဘက္စံုယိုယြင္းေနတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ စိတ္ဓာတ္နဲ႕စာရိတၱကို ျမွင့္တင္ေပးႏိုင္တဲ့။ ႏိုင္ငံေရး လိုအပ္ခ်က္ေတြကို အသိေပးႏိုင္တဲ့။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ သမိုင္း၀င္ ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ ဗဟုသုတေတြကို သိဖို႕ လိုအပ္ ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ပဲ ပညာေရးဆိုတာဟာ လူသားေတြရဲ႕ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကို ပ်ိဳးေထာင္ေပးဖို႔ တာ၀န္ ရွိတယ္လို႔ ဂရိဒႆနပညာရွင္ အရစၥတိုတယ္က ေျပာခဲ့တာ ေတြ႕ရပါတယ္၊

ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြအတြက္ အဲဒီ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို မိခင္ဘာသာစကားအျဖစ္ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကို ျပဌာန္းတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကေနတဆင့္ လူငယ္ေတြကို ျဖန္႕ျဖဴးေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္ စံညႊန္း အရေတာ့ လူမ်ိဳးစုမ်ားမ်ားေနတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ လူမ်ိဳးတိုင္းဟာ သူတို႕ မိခင္ဘာသာစကားကို သင္ယူခြင့္ရၾကပါတယ္၊ အဲလိုဆိုရင္ေတာ့ လူမ်ိဳးစုအလိုက္ မိခင္ဘာသာစကားနဲ႕အတူ သက္ဆိုင္ရာ စာေပယဥ္ေက်းမႈေတြကတဆင့္ လူငယ္ေတြရဲ႕ က်င့္၀တ္နဲ႔ စိတ္ဓာတ္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို သင္ၾကားေပးႏိုင္မွာပါ၊ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႑ စစ္အစိုးရကေတာ့ တျခားလူမ်ိဳးစုေတြရဲ႕ မိခင္ဘာသာစကားကို ေဖ်ာက္သလိုပဲ ခုဆို ျမန္မာစာထဲက လူငယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြကိုပါ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစံုတရာ မေပးဘဲ ျဖဳတ္ပယ္ပစ္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္၊

စစ္အစိုးရဟာ ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ပညာသင္ႏွစ္ကစျပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲတယ္ဆိုတဲ့ အေျခခံပညာ အထက္တန္း သင္ရိုးေတြထဲမွာ GCE O Level အတြက္ အေရးပါတဲ့ ျမန္မာစာဘာသာရပ္ကို ဘယ္လို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ သလဲဆိုတာကို ေဆြးေႏြးပါ့မယ္၊ ျမန္မာစာဘာသာရပ္အေနနဲ႔ အရင္က ပင္ရင္းစကားေျပ ျပဌာန္းစာအုပ္ထဲမွာ ပါတဲ့ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ လူႀကီး နဲ႕ လူငယ္ ဆိုတဲ့ စကားေျပကို ျဖဳတ္ပါတယ္၊ ျပီးေတာ့ စာေရးဆရာႀကီး ေသာ္တာေဆြရဲ႕ မွန္ကန္ျခင္းနဲ႕ ရဲရင့္ျခင္းရယ္။ ဆရာႀကီး ေရႊဥေဒါင္းရဲ႕ ခြန္အားရွိေသာစာ ရယ္ကို အသစ္ထည့္လိုက္တာ ေတြ႔ရပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ အသစ္ထပ္ျပဌာန္းတဲ့ စကားေျပေတြကလည္း ေက်ာင္းသားေတြ သိသင့္ သိထိုက္ ဖတ္သင့္ ဖတ္ထိုက္တဲ့ စာေတြပါ၊ ဒါေပမဲ့ သင္ရိုးကို တကယ္ ေခတ္မီေအာင္ အသစ္ေတြနဲ႔ အစားထိုး ေျပာင္းလဲ ျပဌာန္း တာမဟုတ္ဘဲ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ စာကိုသာ ေရြးျပီး ျဖဳတ္ပစ္လိုက္တာမ်ိဳးကသာ စဥ္းစား ေ၀ဖန္စရာျဖစ္ေနတာပါ၊ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ လူႀကီးလူငယ္စကားေျပဟာ လူႀကီးေတြနဲ႕ လူငယ္ေတြ ၾကား ရွိတတ္တဲ့ ကြာဟမႈေတြနဲ႔ အတူတကြ လက္တြဲလုပ္ကိုင္ႏိုင္ေအာင္ သေဘာထား နည္းေတြကို ေဖာ္ျပထားတာမို႕လို႕ ခုလို လူႀကီးေတြနဲ႕ လူငယ္ေတြ အတူႀကိဳးစားႀကရမယ့္ ကာလမ်ိဳးမွာ လက္ေတြ႕က်က် အသံုး၀င္တဲ့ စကားေျပတပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီအျပင္ ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းဟာ ကိုလိုနီေခတ္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားမႈသမိုင္းမွာ ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ ပုဂိုလ္ႀကီးလည္းျဖစ္တာမို႔ ဆရာႀကီးရဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳ ေတြအေပၚ အေျခခံထားတဲ့ စာေပလက္ရာဟာ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ လက္ဆင့္ကမ္း ထိန္းသိမ္း သြားရမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို သမိုင္း၀င္ စာေပတခုကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ တာဟာ ေက်ာင္းသားေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အသိပညာ တခုကို ပိတ္ပင္လိုက္တာနဲ႕ တူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊

အဲသလိုပဲ ကဗ်ာလက္ေရြးစဥ္ျပဌာန္းခ်က္မွာလည္း လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္ လွ်င္... ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ သေျပႏုခ်ိန္... ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ရဲ႕ ဘ၀နဲ႔အလွ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေတြကို သင္ရိုးထဲကေန ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္၊ ကဗ်ာလက္ေရြးစဥ္ကိုေတာ့ အပုဒ္သစ္ ထပ္မတိုးခဲ့ပါဘူး၊ ဒီေနရာမွာ လည္း လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္ ကဗ်ာဟာ ဒီကေန႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ အထိ ေလာကီေရး ေလာကုတၱရာေရးေတြထဲက လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေထာက္ျပထားတာမို႔ စာသင္သား အရြယ္ေတြ သိသင့္သိထိုက္တဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ဒီကေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အေနအထားကို မီးေမာင္းထိုး ျပေနသလိုပါပဲ၊ ဒါေႀကာင့္ပဲ ဒီကဗ်ာကို သင္ရိုးထဲကေန ျဖဳတ္ပယ္ပစ္တာလား ဆိုတာဟာလည္း စဥ္းစားစရာပါ၊ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ရဲ႕ ဘ၀နဲ႔အလွကဗ်ာကေတာ့ ဘ၀ထဲက အလွကို ရွာေဖြရႈျမင္တတ္ေအာင္ေျပာျပတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ဒါေပမဲ့ ဆရာေမာင္စြမ္းရည္ဟာ ခုခ်ိန္မွာ ျပည္ပကေန စစ္အစိုးရရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို ေထာက္ျပေ၀ဖန္ေနတဲ့ ကဗ်ာဆရာႀကီးျဖစ္ေနတာမို႔ သူ႔လက္ရာ ကဗ်ာကို ျဖဳတ္ပယ္ ပစ္လိုက္တယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္၊ ဒါေတြကို ေနာက္လာမယ့္ အပတ္စဥ္ေတြမွာ အေသးစိတ္ ထပ္ ေဆြးေႏြးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ တကယ္ သိသင့္တဲ့စာေပေတြ။ စံျပဳ ေလးစားထိုက္တဲ့ စာေပပညာရွင္ ႀကီးေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြနဲ႑ စာေပလက္ရာေတြကို သိခြင့္ ဆည္းပူးခြင့္ရမွပဲ ႏိုင္ငံခ်စ္စိတ္ စာေပခ်စ္စိတ္ ကေနတဆင့္ ႏိုင္ငံသားေကာင္းေတြ ျဖစ္လာမွာပါ၊ ဒါေၾကာင့္ စာေကာင္းေပမြန္ေတြကို ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ သိခြင့္ မရွိေအာင္ တားျမစ္ပိတ္ပင္တာဟာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႔ ႏိုင္ငံသားေကာင္းေတြအျဖစ္ ႀကီးျပင္းရမယ့္ အနာဂတ္ကို ပိတ္ပင္တားျမစ္တာနဲ႕ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

၁၄။၀၇။၂၀၀၈၊

Building Knowledge Economies စာတမ္း(၅)

ကမာၻ႔ဘဏ္ ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္မႈ ေလ့လာေရးအဖြဲ႔ရဲ့ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ စာတမ္းပါ Building Knowledge Economies ပညာေရးဆိုင္ရာ အၾကံျပဳခ်က္ မ...